Lorenz Christoph Mizler von Kolof, Wawrzyniec Krzysztof Mitzler de Kolof (ur. 25 lipca 1711 roku w Ausbach w Saksonii, zm. 8 maja 1778 roku w Warszawie) – niemiecki teoretyk muzyki, lekarz, matematyk, nauczyciel, drukarz, wydawca, księgarz.

Studia muzyczne ukończył w Lipsku. Zajmował się literaturą muzyczną i rozpoczął w Lipsku wydawanie czasopisma muzycznego. W roku 1738 założył "ersten im modernen Sinne musikwissenschaftlichen Gesellschaft in Deutschland" (pierwsze towarzystwo muzyczne w nowoczesnym tego słowa znaczeniu w Niemczech) o nazwie: die Korrespondierende Sozietät der musikalischen Wissenschaften potocznie nazywane: Mizlersche "Societät". Jego członkowie, w liczbie ok. dwudziestu, mieli "wyróżniać się wiadomościami muzycznymi - teoretycznymi i praktycznymi, pozycją i życiem". Każdy członek miał obowiązek przedstawić swoją rozprawę z dziedziny teorii muzyki albo kompozycję, ofiarować Towarzystwu swój portret oraz przynajmniej jedną pracą rocznie przyczyniać się do rozwoju muzyki i nauki o muzyce. Tematyka prac była bardzo szeroka: od filozofii poprzez historię, akustykę aż po retorykę i poezję. Członkami towarzystwa byli m.in.Georg Philipp Telemann, Georg Friedrich Händel, Johann Sebastian Bach (od czerwca 1747 r.) i Leopold Mozart.

Od 1743 roku został nauczycielem synów kanclerza wielkiego koronnego Jana Małachowskiego. Po kilku latach w Erfurcie ukończył studia medyczne. Wrócił do Warszawy, gdzie został nadwornym lekarzem Augusta III. Do jego protektorów należał Józef Aleksander Jabłonowski (1711-1777).

Działalność wydawnicza

Działalność wydawniczą w Polsce rozpoczął od 1743 roku. Związał się wówczas z Biblioteką Załuskich dla której redagował i wydawał czasopisma naukowe: pierwsze czasopismo polskie Warschauer Bibliothek (1753-55) i Acta litteraria (1755-56); czasopisma popularnonaukowe: Nowe Wiadomości Naukowe i Uczone (1758-61 i 1766-67) oraz czasopisma Patriota Polski i Monitora (1773-85), którego był redaktorem naczelnym. Za wydania pism historycznych otrzymał tytuł historiografa Królestwa Polskiego i medal Merentibus. Pierwotnie drukował w Lipsku a od 1756 roku w Warszawie, gdzie założył księgarnie i drukarnię pod nazwą Drukarnia JKM i Rzeczyospolitej Mitzlerowskiej lub Drukarnię JKM Mitzlerowska. Założył również odlewnie czcionek Wydawał w wielu językach: polskim łacińskim, francuskim i niemieckim. Były to dzieła literackie ale i kalendarze, podręczniki szkolne m.in. 17 podręczników dla uczniów Korpusu Kadetów, modlitewniki. W języku polskim ukazała się na jego temat praca Joanny Falenciak, Lorenz Christoph Mizler a polska kultura muzyczna w drugiej połowie 18 wieku (Muzyka 20 (1975), nr 4, s. 95-103). Za

Po jego śmierci drukarnia została przemianowana na Drukarnię Korpusu Kadetów kierowane przez Podebrańskiego a następnie przez Piotra Dufoura.

Dzieła

• Anfangs-Gründe des General Basses nach mathematischer Lehr-Art abgehandelt und vermittelst einer hierzu erfundenen Maschine auf das deutlichste vorgetrager, Leipzig 1739
• Neu eröffnete musikalische Bibliothek, Hilversum: Knuf, 17??
• [Neu eröffnete musikalische Bibliothek] Lorenz Mizlers der Weltweisheit und der freyen Künste Lehrers auf der Academie zu Leipzig und der Societet der musikalischen Wissenschafften Mitglieds und Secretarius Neu eröffnete Musikalische Bibliothek oder Gründliche Nachricht nebst unpartheyischem Urtheil von musikalischen Schriften und Büchern, Leipzig, 17??

Bibliografia

• Kaleta, Roman: Prekursorzy Oświecenia - Monitor z roku 1763 - na tle swoich czasów ; Mitzler de Kolof - redaktor i wydawca. - Ossolineum (1953)
• Eugeniusz Szulc: Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie. Warszawa: PIW, 1989. ISBN 83-06-01606-8
• Franz Woehlke, Lorenz Christoph Mizler - Ein Beitrag zur musikalischen Gelehrtengeschichte des 18. Jahrhunderts, Würzburg 1940
• Barbara Bieńkowska Książka na przestrzeni dziejów, wyd. Centrum Edukacji Bibliotekarskiej, Informacyjnej i Dokumentacyjnej im. Heleny Radlińskiej, Warszawa 2005, ISBN 83-88581-21-X
• Helena Szwejkowska Książka drukowana XV - XVIII wieku, wyd państwowe Wydawnictwo Naukowe, Wrocław 1975
• Bartłomiej Szyndler I książki maja swoją historię, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1982 ISBN 83-205-3376-7