Lucjan Motyka (ur. 4 maja 1915 w Krakowie, zm. 22 listopada 2006 w Warszawie) – polski działacz młodzieżowy i związkowy, polityk PPS i PZPR, minister kultury i sztuki (1964–1971), ambasador PRL w Czechosłowacji (1971–1975), Bułgarii (1978–1980) i Szwajcarii (1980–1982).

Życiorys

Od 1931 robotnik budowlany, działacz młodzieżowy i związkowy, m.in. Związku Zawodowego Transportowców i Towarzystwa Uniwersytetów Robotniczych, działacz PPS, w 1937 więziony przez sześć miesięcy w Berezie Kartuskiej.

Podczas okupacji hitlerowskiej pracował w Wieliczce, jednocześnie działał w konspiracji. W latach 1943–1944 przebywał w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu.

Od kwietnia do listopada 1945 I sekretarz Wojewódzkiego Komitetu PPS w Krakowie, w latach 1945–1947 sekretarz Komitetu Centralnego Związków Zawodowych. Od 1947 do 1948 był przewodniczącym Centralnego Komitetu OMTUR. W latach 1948–1949 był sekretarzem generalnym Związku Młodzieży Polskiej.

W latach 1949–1950 był dyrektorem Głównego Urzędu Kultury Fizycznej, a w latach 1950–1951 był przewodniczącym Głównego Komitetu Kultury Fizycznej. Od 1951 pracował w Ministerstwie Kultury i Sztuki, początkowo jako dyrektor departamentu, a następnie dyrektor Centralnego Zarządu Sztuk Plastycznych i Wystaw. W latach 1955–1957 podsekretarz stanu w Ministerstwie Kultury i Sztuki.

Od 1931 należał do PPS, a od 1948 do PZPR. W latach 1948–1980 był członkiem KC PZPR. Od lutego 1957 do grudnia 1964 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Krakowie.

Od 12 grudnia 1964 do 26 października 1971 był ministrem kultury i sztuki w rządach Józefa Cyrankiewicza i Piotra Jaroszewicza.

Od 1971 do 1975 był ambasadorem PRL w Pradze. Następnie w latach 1975–1977 był kierownikiem Wydziału Kultury KC PZPR. W latach 1978–1980 był ambasadorem PRL w Sofii, a od 1980 do 1982 ambasadorem PRL w Bernie.

W latach 1945–1972 i 1976–1980 był posłem do KRN, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III, IV, V, i VII kadencji.

W latach 1946–1947 przewodniczący Komisji Administracji i Bezpieczeństwa KRN. W latach 1986–1989 członek Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim. Był długoletnim członkiem Komitetu Redakcyjnego kwartalnika KC PZPR Z Pola Walki, w którym publikowano artykuły na temat historii polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego i komunistycznego.

Wieloletni członek Rady Naczelnej i Zarządu Głównego ZBoWiD. W latach 1985–1990 wiceprezes Zarządu Głównego ZBoWiD. W latach 1985–1990 członek Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa (od 1988 Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa). Wieloletni przewodniczący Towarzystwa Opieki nad Oświęcimiem.

W 1980 odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej.

Bibliografia

• Leksykon historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995
• Mała Encyklopedia Sportu (tom 2) z 1986
• T. Mołdawa, Ludzie władzy 1944-1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991, str. 400
• Pamięć wiecznie żywa. 40 lat działalności Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa, Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa, Warszawa 1988
• J. Stroynowski (red.), Who is who in the Socialist countries of Europe : a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989, tom 3, K.G. Saur Pub., 1989
• Za Wolność i Lud, 4 maja 1985, nr 18 (1115), str. 9
• Za Wolność i Lud, 4 lutego 1984, nr 5 (1050), str. 4