Maczeta – rodzaj długiego, bardzo szerokiego noża podobnego do tasaka, używanego w Ameryce Płd., Ameryce Środk. i w Afryce do wyrąbywania ścieżek w tropikalnej dżungli, a także na plantacjach do ścinania trzciny cukrowej.

Maczeta (fr. machete) wywodzi się z prostej linii od rapierów, które zabierali ze sobą konkwistadorzy na swoje wyprawy do Ameryki. Rapier nadawał się idealnie do karczowania zarośli w dżungli, jednak był przy tym kosztowny jako efekt pracy płatnerza. Znacznie tańsze było wykonanie przedmiotu o podobnych właściwościach przez kowala. Tracąc pierwotne właściwości rapieru, ostrze maczety skróciło się i poszerzyło, co ułatwia karczowanie. Maczeta w XIX wieku w Gwatemali służyła również do wykonywania dekapitacji sądowej.