Marian Podkowiński

Skocz do: nawigacji, szukaj

Marian Podkowiński (ur. 19 kwietnia 1909 w Wilnie, zm. 7 sierpnia 2006 w Warszawie) – polski dziennikarz, reportażysta, publicysta, pisarz.

Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim (1937). Debiutował w 1934 w "Kurierze Porannym", był następnie m.in. dziennikarzem "Polski Zbrojnej". W latach 1937-1939 był redaktorem naczelnym biuletynu "Polska Informacja Literacka". Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej, uczestniczył w powstaniu warszawskim, w zgrupowaniu "Baszta". Od 1945 pracował w Polskiej Agencji Prasowej, był m.in. jej korespondentem w Norymberdze, gdzie relacjonował proces zbrodniarzy hitlerowskich przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym. W latach 1947-1948 był korespondentem "Expressu Wieczornego" i "Robotnika" w Berlinie, a następnie - do 1956 r. i ponownie od 1960 do 1968 r. - korespondentem "Trybuny Ludu" w Berlinie i Bonn. W latach 1956-1960 był dziennikarzem tych pism w Waszyngtonie.

Publicysta tygodnika "Świat" (1968-1969), "Perspektyw" (1969-1990), komentator "Rzeczpospolitej" (1982-1989).

Członek: Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (do 1982), Stowarzyszenia Dziennikarzy PRL (1982-1989, w tym prezes Polskiego Klubu Publicystyki Międzynarodowej 1983-1989), Stowarzyszenia Dziennikarzy RP (1990-2006, w tym prezes), Związku Literatów Polskich (1945-1983) i tzw. nowego ZLP (1983-2006), Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych ZAiKS. W latach 1986-1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. W latach 1988-1990 członek Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

Otrzymał m.in. następujące wyróżnienia i nagrody: Nagroda Klubu Publicystów Międzynarodowych SDP (1972), nagroda resortowa (1974), Nagroda Prezesa RSW "Prasa-Książka-Ruch" (1976), Nagroda im. Bolesława Prusa (1979), Nagroda im. Wacława Worowskiego (ZSRR, 1987), Nagroda Międzynarodowej Organizacji Dziennikarskiej (1991), Order Budowniczych Polski Ludowej, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Order Sztandaru Pracy I i II klasy, Zasłużony Działacz Kultury, Krzyż Kawalerski Orderu Iranu, Złoty Krzyż Orderu Zasługi Austrii, Medal im. Juliusza Fučika (Czechosłowacja).

W 1984 Stefan Kisielewski umieścił go na tak zwanej "liście Kisiela".

Leopold Tyrmand w swoim Dzienniku 1954 uznaje go za jednego z tzw. "fabrykantów kłamstw"[1].

Był bratankiem malarza Władysława Podkowińskiego. Mieszkał w Warszawie przy ul. Filtrowej.

Twórczość

  • IV Rzesza rośnie (reportaże; Wiedza 1948)
  • Pamiętniki Goebbelsa (publicystyka; Książka i Wiedza 1948)
  • Trzy miesiące w USA (reportaże; Książka i Wiedza 1949)
  • Nowe Niemcy (publicystyka; Książka i Wiedza 1950)
  • Za amerykańskim kordonem (publicystyka; Czytelnik 1952)
  • W cieniu norymberskiej Temidy. Wrażenia korespondenta z procesu norymberskiego (Czytelnik 1954)
  • Waffen SS, prekursor "armii europejskiej" (publicystyka; Polski Instytut Spraw Międzynarodowych 1954)
  • Pierścień kardynała (publicystyka; Czytelnik 1955)
  • Między Odrą a Renem (publicystyka; Śląsk 1955)
  • USA przez zwykłe okulary (publicystyka; Książka i Wiedza 1957)
  • Czy zegary NRF chodzą szybciej? (publicystyka; Książka i Wiedza 1959, 1960)
  • Na ostrzu noża (publicystyka; Wydawnictwo Łódzkie 1960)
  • Erhard i co dalej? (publicystyka; Książka i Wiedza 1965)
  • Czekanie na Straussa (publicystyka; Książka i Wiedza 1967)
  • Europa Straussa (publicystyka; Książka i Wiedza 1969)
  • Konfrontacje z przeszłością. Od Adolfa Hitlera do Adolfa von Thaddena (publicystyka; Książka i Wiedza 1969, 1971)
  • Armaty w herbie. Saga rodu Kruppów (publicystyka; Śląsk 1970)
  • Niemcy i ja (publicystyka; Książka i Wiedza 1972)
  • W kręgu Hitlera (publicystyka; Książka i Wiedza 1975, 1976, 1978, wydanie poszerzone: 1983, 1987, ISBN 83-05-11688-3; wyd. 6 poprawione i uzupełnione: 1995, ISBN 83-05-12694-3)
  • Dyliżansem po Warszawie (oprac. graf. Tadeusz Michaluk; Książka i Wiedza 1975, 1987)
  • Gdyby Polska nie była uparta (publicystyka; Krajowa Agencja Wydawnicza 1976, 1981, wyd. 3 poprawione i uzupełnione 1989, ISBN 83-03-02829-4)
  • Moje spotkania w NRD (publicystyka; Krajowa Agencja Wydawnicza 1977)
  • Między Renem a Łabą (Wydawnictwo Poznańskie 1979, ISBN 83-210-0068-1)
  • NRD wczoraj i dziś (wespół z Michałem Jaranowskim i Eugeniuszem Możejką; Krajowa Agencja Wydawnicza 1980)
  • RFN-realizm i niepokoje (Wydawnictwo Poznańskie 1981, ISBN 83-210-0293-5)
  • Gdyby Hitler wygrał wojnę (publicystyka; Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1983, 1985, ISBN 83-11-07002-4)
  • Po obu stronach Atlantyku (Wydawnictwo Poznańskie 1984, ISBN 83-210-0485-7)
  • Róże dla Kaina. W kręgu niemieckiej historii (Państwowy Instytut Wydawniczy 1988, ISBN 83-06-01690-4)
  • Norymberga: proces stulecia (Kto Jest Kim 1996, ISBN 83-906213-1-2)

Inne prace redakcyjne

Przypisy

  1. Leopold Tyrmand: Dziennik 1954. mg, 2009, s. 128-129. ISBN 978-83-61297-05-5.