Marie-François Sadi Carnot, znany jako Sadi Carnot (ur. 11 sierpnia 1837 w Limoges, zm. 25 czerwca 1894 w Lyonie) był francuskim politykiem, przywódcą lewicy w Zgromadzeniu Narodowym i prezydentem III Republiki.

Pochodził ze znanej francuskiej rodziny Carnot. Był synem Lazare'a Hipolita Carnota i wnukiem Lazare Nicolasa. Karierę polityczną zaczął jako członek Zgromadzenia Narodowego w latach (1871-1875). W roku 1876 został deputowany do umiarkowanej lewicy i został jej przewodniczącym w 1881 roku.

Piastował urząd ministra robót publicznych (1880-1881) oraz finansów (1885-1886). Pełnił urząd prezydenta Francji w latach 1887-1894.

Podczas jego prezydentury ujawniono w latach 1892-1893 wielki skandal korupcyjny związany z budową kanału panamskiego.

Zawarł sojusz militarny z Rosją przeciwko Niemcom. Był przeciwnikiem generała Boulangera.

W czasie wizytacji Wystawy Światowej w Lyonie, został zasztyletowany przez włoskiego anarchistę Santo Caserio. Był to ostatni wielki zamach w ówczesnej fali anarchistycznego terroru.