Marion Bartoli

Skocz do: nawigacji, szukaj

Marion Bartoli (ur. 2 października 1984 w Le Puy-en-Velay) – francuska tenisistka, jedna z niewielu zawodniczek grających oburęczny forehand i backhand. Od 2000 posiada status profesjonalny, mistrzyni juniorskiego US Open 2001, wicemistrzyni wielkoszlemowego Wimbledonu 2007, zwyciężczyni turniejów WTA w grze pojedynczej i podwójnej, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji.

Kariera

Zadebiutowała w gronie zawodowych tenisistek w Roland Garros w 2001, przegrywając w pierwszej rundzie z Kolumbijką Cataliną Castaño. Również w Australian Open 2002 odpadła w pierwszej rundzie, ulegając Słowence Tinie Pisnik. W tym samym roku grała w turnieju głównym French Open, przegrywając w pierwszej rundzie z numerem 26 imprezy, Japonką Ai Sugiyamą. Prawdziwy sukces dotychczasowej kariery osiągnęła w swojej kolejnej szansie wielkoszlemowej na kortach Flushing Meadows w Nowym Jorku. Przebrnęła trzy rundy kwalifikacji, ograła Arantxę Sánchez Vicario, Rossanę de los Ríos, ulegając dopiero w trzeciej rundzie Lindsay Davenport. Pierwszy turniej zawodowy, który zaliczyła, a który nie był imprezą wielkoszlemową, to Gold Coast. Przegrała w pierwszym meczu z Chorwatką Silviją Talają. W styczniu 2003 doszła do półfinału w Canberze, kończąc swój udział trzysetowym pojedynkiem z Francescą Schiavone, ale w pierwszej rundzie Australian Open 2003 trafiła na Magdalenę Maleewą. Kolejny lepszy rezultat osiągnęła dopiero w marcu w Indian Wells, dochodząc do ćwierćfinału (wygrana nad Lindsay Davenport, porażka z Sereną Williams, najwyżej rozstawioną). W maju osiągnęła ćwierćfinał Strasburga, przegrała z Wierą Zwonariewą. Debiut na Wimbledonie zakończyła na pierwszej rundzie, trafiając od razu na Danielę Hantuchovą. Ta sama zawodniczka i na tym samym etapie zablokowała jej dalszą drogę na US Open. Sezon 2004 to na początku półfinał w Auckland (porażka z Ashley Harkleroad), druga runda międzynarodowych mistrzostw Australii (z [22] Patty Schnyder), półfinał w Hajdarabadzie. W sierpniu osiągnęła półfinał w Cincinnati, ćwierćfinał w Forest Hills (mecz przeciwko [1] Jelenie Lichowcewej oddany walkowerem). Na zakończenie sezonu odpadła w drugiej rundzie w Linzu.

W 2005 osiągnęła półfinał w Auckland (wyeliminowała [2] Jeleną Janković), ćwierćfinał w Canberze i Paryżu (w hali), także w Ad-Dauha i Eastbourne. Dotarła do trzeciej rundy US Open, ćwierćfinału w Seulu, półfinału w Quebec City.

W 2006 odniosła pierwsze singlowe zwycięstwo w Auckland. Grała m.in. z najwyżej rozstawioną Nadieżdą Pietrową w półfinale, Rosjanka skreczowała w trzecim secie. Dopiero w Birmingham osiągnęła ćwierćfinał, podobnie było w Cincinnati i New Haven. Trzecia runda US Open, finał na Bali, przegrany ze Swietłaną Kuzniecową. Doszła do półfinału w Seulu, odniosła zwycięstwo w Tokio w pierwszym w historii meczu zawodniczek, uderzających oburęczny forehand i backhand.

W 2004 w Casablance wygrała turniej deblowy, w parze z Émilie Loit. W Taszkiencie doszła do finału z Marą Santangelo. W 2005 wygrała w Pattaya, a w 2006 w Pradze.

Była reprezentantką Francji w Pucharze Federacji w 2004, sklasyfikowana jako trzecia rakieta Francji (po Mauresmo i Pierce). Jako juniorka, wygrała US Open 2001. Klasyfikowana na trzecim miejscu w rankingu juniorskim. Podziwia Monicę Seles i Pete'a Samprasa.

W lipcu 2007 doszła do finału wielkoszlemowego Wimbledonu, pokonując w półfinale liderkę rankingu tenisistek, Justine Henin. W decydującym spotkaniu przegrała z Venus Williams 4:6, 1:6. To największe osiągnięcie Bartoli w jej tenisowej karierze.

Po US Open 2007 została pierwszą rakietą Francji, wyprzedzając dotychczasową nr 1 kraju Amélie Mauresmo o 5 punktów.

W 2007, w dzień swoich 23. urodzin, podczas Porsche Tennis Grand Prix w Stuttgarcie przegrała w I rundzie z Agnieszką Radwańską 6:0, 2:6, 1:6, mimo że prowadziła 6:0, 2:0.

Wielki szlem w grze pojedynczej

Finalistka

Wygrane turnieje

Gra pojedyncza

Gra podwójna

Linki zewnętrzne