Miś Uszatek

Skocz do: nawigacji, szukaj

Miś Uszatek – polski telewizyjny serial animowany, emitowany w latach 1975-1987. Serial znany też pod alternatywnym tytułem Przygody Misia Uszatka.

Informacje o serialu

Główną postacią serialu jest tytułowy Miś Uszatek. Postać ta znana była wcześniej z książek dla dzieci, powstała 6 marca 1957 roku jako dzieło pisarza Czesława Janczarskiego oraz ilustratora Zbigniewa Rychlickiego.

Początkowo Miś Uszatek gościł głównie w pisemku dla dzieci Miś, którego był patronem, później stał się bohaterem licznych książek, tłumaczonych również na obce języki. W 1962 powstał pierwszy indywidualny film, wg scenariusza napisanego przez Czesława Janczarskiego pod tytułem Miś Uszatek. Prawdziwa eksplozja popularności misia nastąpiła jednak dopiero w 1975 roku, kiedy to Studio Małych Form Filmowych Se-ma-for w Łodzi, na zlecenie Telewizji Polskiej rozpoczęło produkcję lalkowego serialu z Uszatkiem, któremu głosu użyczył Mieczysław Czechowicz. Czesław Janczarski w tym czasie już nie żył i dlatego tematy do scenariuszy, czerpiąc pomysły z opowiadań Janczarskiego, wymyślał najczęściej Janusz Galewicz, występujący też pod pseudonimem Łukasz Czerwiec.

Miś Uszatek był bohaterem popularnym głównie wśród dzieci w wieku przedszkolnym – takim dzieciom łatwo się było identyfikować z Uszatkiem, bo z jednej strony przypominał on dostępną wszystkim pluszową zabawkę, a z drugiej strony był poważnym partnerem, kolegą z przedszkola. Na dodatek okazał się bohaterem na wskroś współczesnym, nie tylko w zachowaniu czy języku, ale i w ubiorze, o co zawsze dbał projektant Zbigniew Rychlicki.

W szybkim tempie powstawały filmy na wszystkie możliwe okazje i wszystkie pory roku. Popularność napędziła produkcję i w efekcie do 1987 roku powstały 104 odcinki serialu, co pozwoliło bajce zająć drugie miejsce w rankingu produkcji ówczesnych filmów animowanych (pierwsze miejsce należało do Bolka i Lolka, którzy byli bohaterami 150 odcinków i dwóch filmów pełnometrażowych pod tym samym tytułem). 104 odcinki z Misiem Uszatkiem w roli głównej stanowiły materiał na pełne dwa lata cotygodniowej emisji dobranocek w TVP. Potem nadawany był także na innych stacjach, m.in. MiniMini+ i Kino Polska.

Telewizja Polska, finansująca serial zdecydowała o zakończeniu realizacji I części serialu w 1979 r. W tym czasie w studio przygotowano produkcję czterech kolejnych odcinków. Zostały one ukończone w 1980 roku pod ogólnym tytułem Nowe przygody Misia Uszatka z przeznaczeniem do kin na seanse "porankowe" dla dzieci. W filmach tych Miś nie żegnał dzieci w piżamce i nie było końcowej, dobranockowej piosenki. Produkcja została sfinansowana z pieniędzy otrzymanych przez Studio z Ministerstwa Kultury. Później kontynuowano produkcję serialu telewizyjnego do roku 1987[1].

Postacie z serialu

Miś Uszatek – tytułowy bohater serialu. Pluszowy miś z oklapniętym lewym uszkiem. Zazwyczaj stateczny i odpowiedzialny, choć trafiają mu się też poczynania nieprzemyślane. Występuje każdorazowo w dwu rolach – narratora (na początku każdego odcinka, gdy podczas wieczornego układania się do snu wspomina jedną ze swych przygód i na końcu, gdy podsumowuje ją krótkim morałem) oraz bezpośredniego uczestnika akcji (środkowa część odcinka).

Zajączek – najlepszy przyjaciel Uszatka. Druga co do ważności postać serialu, występuje w 97 na 104 odcinki pierwszej serii i wszystkich czterech drugiej. Roztrzepany, impulsywny i zapominalski, nieraz popada w kłopoty przez swe gapiostwo. Ciekawostka – pojawia się w kilku wersjach kolorystycznych (brązowy, szary, oliwkowy). W odcinku 2. jest co prawda podane, że Zajączek ma brata Szaraczka (w kilku innych odcinkach rzeczywiście występują dwa zajączki), ale przebieg akcji wskazuje, że bohaterem jest cały czas jeden i ten sam Zajączek.

Prosiaczek – trochę łasuch, spokojny i przyjacielski, choć niekiedy przejawia cechy sobka i lekceważy uczucia i potrzeby innych. Często wtrąca ulubione powiedzonko "ma się rozumieć".

Króliczki – para bliźniaków, najmłodsi bohaterowie serialu. Dziecinne i kompletnie nieodpowiedzialne, co i rusz pakują się przez swe poczynania w kłopoty.

Kruczek – piesek, przyjaciel Misia Uszatka, Zajączka i Prosiaczka. Wesoły, choć zwykle zachowujący się jeszcze bardziej odpowiedzialnie od Uszatka. Postać animowana niekonsekwentnie – w niektórych odcinkach porusza się, jak inni, na dwu nogach, a w niektórych na czterech łapach. W pierwszej połowie pierwszej serii występuje bardzo często i jest ważną dla akcji postacią, w drugiej stopniowo schodzi na dalszy plan i pojawia się coraz rzadziej.

Ciocia Chrum-Chrum – ciocia i opiekunka Prosiaczka, jedna z nielicznych "dorosłych" postaci w serialu.

Mama Królików – druga z "dorosłych" postaci w serialu.

Alina, Róża, Kajtek – trójka lalek, mieszkających opodal Uszatka.

Sroczka – trochę złośliwa, trochę plotkarka, niekiedy występuje w roli listonosza.

Kotka – przedszkolanka, opiekuje się bohaterami, gdy przebywają w przedszkolu. Trzecia "dorosła" postać.

Ponadto liczne postaci drugo- i trzecioplanowe: dwa Koguciki, Jeż, Wiewiórki, Wróble, Osiołek, Sarenka, Sójka, Mopsik, Strach na wróble, rodzina Kaczek, Jamnik, Baranki, Koziołek, rodzina Bobrów, Kot, Sowa, Myszy, Koza-woźna, Pies-hydraulik.

Piosenki Misia Uszatka

Słowa do piosenek z czołówki i końcówki napisał Janusz Galewicz. Muzykę skomponował Piotr Hertel. Śpiewał Mieczysław Czechowicz. W czteroodcinkowej serii "Nowe przygody Misia Uszatka" każdy odcinek otwierany był inną niż w poprzedniej serii piosenką.

Realizatorzy serialu

Odcinki

Nakręcono także serię 38 krótkich filmów z Misiem Uszatkiem zapowiadających programy dobranockowe w TV oraz dwa filmy indywidualne Miś Uszatek w 1962 roku (scenariusz Czesław Janczarski i Lucjan Dembiński) i Zaproszenie w 1968 roku (scenariusz Lucjan Dembiński i Leszek Nartowski)– oba w reżyserii Lucjana Dembińskiego. Muzykę do pierwszego napisał Jerzy Matuszkiewicz a do drugiego Janusz Sławiński. Projekty plastyczne postaci Zbigniewa Rychlickiego znacznie się różniły od późniejszych, serialowych. Między innymi Miś był szczuplejszy i miał klapnięte prawe uszko a nie lewe jak w dobranockach.

Charakter wychowawczo-dydaktyczny bajki

Serial animowany opowiada o przygodach Misia Uszatka i jego przyjaciół, którym przytrafiają się różne często niespodziewane przygody. Każdy odcinek kończy się morałem skierowanym do dzieci, który jest podsumowaniem danej historii.

Uszatek za granicą

Serial o Uszatku jest najlepiej sprzedającym się za granicą produktem Telewizji Polskiejpotrzebne źródło. W dwóch krajach – Słowenii i Finlandii – licencje na emisję filmu odnawiane są co dwa lata, co oznacza, że serial jest nadawany bez przerwy od wielu lat. Co tydzień dzieci z tych krajów mogą obejrzeć jeden odcinek. W Finlandii Uszatek nazywa się "Nalle Luppakorva", w Słowenii "Medvedek Uhec", w Katalonii "L'osset Faluc", w Macedonii "Mečeto Uško", w Holandii "Teddy Hangoor", na Słowacji "Macko Uško", a na Węgrzech "Füles Mackó". Miś Uszatek zagościł także na ekranach japońskich jako "Oyasumi Kuma-chan" (おやすみクマちゃん).

Se-ma-for planował nakręcić nowe odcinki o Misiu Uszatku[2] oraz film pełnometrażowy, którego finansowaniem miałby zająć się japoński koncern EDEN Entertainment.

Pomnik i monety z Uszatkiem

24 października 2009, w ramach projektu Łódź Bajkowa, przy ulicy Piotrkowskiej w Łodzi odsłonięto pomnik Misia Uszatka oraz wyemitowano dukata "Łódkę", którego głównym motywem graficznym jest Uszatek.

W czerwcu 2010 roku Mennica Polska na zlecenie wyspy Niue, terytorium stowarzyszonego z Nową Zelandią, wybiła 8000 sztuk monet jednodolarowych[3] z wizerunkiem Misia Uszatka i jego przyjaciół[4]. Moneta wchodzi w skład serii Bohaterowie kreskówek emitowanej na wyspie Niue wykonano ją ze stopu srebra[5].

Przypisy

  1. Nowe przygody Misia Uszatka. filmpolski.pl. [dostęp 2009-11-06].
  2. Se-Ma-For Produkcja Filmowa. [dostęp 2009-10-28].
  3. Mennica Polska S.A: Miś Uszatek 1 Dolar, Seria: Bohaterowie kreskówek (pol.). [dostęp 2010-06-25].
  4. Płać dolarem z Misiem Uszatkiem. Gdzie? (pol.). Dziennik.pl, 2010-06-24. [dostęp 2010-06-25].
  5. Łódź.NaszeMiasto.pl: Miś Uszatek na monecie w... Nowej Zelandii (pol.). 2010-06-22. [dostęp 2010-06-25].

Linki zewnętrzne