Minaret (arab. منارة manara – miejsce, skąd widać światło, latarnia morska) – wysoka, zwykle smukła wieża stawiana przy meczecie z nadwieszonym balkonem lub galeryjką, z którego muezin może nawoływać wiernych na modlitwę. Współcześnie na wielu minaretach montowane są głośniki.

Prawdopodobnie po raz pierwszy minaret pojawił się na Bliskim Wschodzie na początku VIII wieku – w obrębie założenia Wielkiego Meczetu w Damaszku. Wzorcem były dzwonnice starochrześcijańskie.

Wyróżnia się wiele regionalnych typów minaretów – na przykład charakterystyczne dla północnej Afryki minarety na planie czworobocznym lub cylindryczne charakterystyczne dla wschodniego świata muzułmańskiego. Jeden z najciekawszych minaretów – Minaret Spiralny, znajduje się w ruinach dawnej stolicy abbasydzkich kalifów – Samarze.

Obecnie najwyższy minaret na świecie ma 210 metrów wysokości^[1] i wznosi się przy Meczecie Hassana II w Casablance.

W Polsce najwyższy minaret posiada meczet w Gdańsku.

W listopadzie 2009 roku w Szwajcarii odbyło się referendum, w którym większość Szwajcarów opowiedziała się za wprowadzeniem zakazu budowy minaretów. W czerwcu 2010 Rada Europy zażądała od Szwajcarii zniesienia zakazu. Na okres przejściowy RE zaleca Szwajcarom wprowadzenie moratorium na jego stosowanie.

• Minaret w mieście Mardin

• Minaret w Egerze

• Minaret w Kharanagh, Iran

• Wielki Meczet Chan-Dżami w Bakczysaraj, Ukraina

• Minaret spiralny w Samarze, Irak

• Minaret w meczecie Tabacica, Mostar

Zobacz też

Przypisy