Mirachowo
Mirachowo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Mirochòwò, niem. Mirchau)[1][2]. – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Kartuzy na Pojezierzu Kaszubskim. Wieś graniczy z kompleksem Lasów Mirachowskich i znajduje się na terenie Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Mirachowo jest siedzibą sołectwa, w którego skład wchodzi także miejscowość Strysza Buda (88 mieszkańców). W okolicach Mirachowa znajdują się rezerwaty przyrody Staniszewskie Zdroje, Kurze Grzędy, Jezioro Lubogoszcz, Leśne Oczko i Staniszewskie Błoto. Przebiega tędy również turystyczny Szlak Kaszubski.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Historia
Pierwsze wzmianki o Mirachowie pochodzą z roku 1348. W XIV wieku Krzyżacy ustanowili w Mirachowie siedzibę władz lokalnych na zdobytym Pomorzu Gdańskim. W roku 1455 Król Polski Kazimierz Jagiellończyk oddaje przejściowo zwierzchnictwo nad Mirachowem Gdańszczanom prawem zastawy za wkład wojenny miasta w wojnie z Zakonem. W roku 1466 Mirachowo powraca pod zwierzchnictwo królewskie. W latach 1473-1772 Mirachowo było siedzibą polskiego starosty, sędziego królewskiego jak również miejscem lokalnych sejmików. Powstaje rynek z licznymi kamieniczkami. Mirachowo zostaje spalone i doszczętnie zniszczone podczas potopu szwedzkiego w latach 1655-1660. Na pobliskim wzgórzu ("Wzgórze Świętopełka") znajdowało się miejsce straceń z kilkoma szubienicami. Od końca XIX wieku i po przeniesieniu władz powiatowych do Kartuz miasteczko traci swoje znaczenie i zostaje zdegradowane do rangi wsi.
Przypisy
- ↑ "Polsko-Kaszubski Słownik Nazw Miejscowych i Fizjograficznych" pod. redakcją Andrzeja Chludzińskiego, Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, Gdańsk 2006 ISBN 978-83-87258-86-3
- ↑ wg. dr F. Lorentza "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)
Zabytki i inne atrakcje
- Dworek szlachecki stanowiący siedzibę byłego powiatu mirachowskiego.
- XIX-wieczny kościół parafialny pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela z 1862 roku
- Barokowa kaplica Matki Boskiej Nieustającej Pomocy z roku 1740
- Nieczynna cegielnia z końca XIX wieku (w 2007 r. została zburzona).
- Kaszubski Park Miniatur