Mocarstwo

Skocz do: nawigacji, szukaj

Mocarstwopaństwo, które ze względu na swój potencjał militarny oraz ekonomiczny (produkt narodowy brutto) pełni ważną rolę na świecie i potęgą a zarazem siłami wpływów przewyższa inne państwa[1], wykazuje odpowiednią rolę, kreuje z znacznym stopniu stosunki międzynarodowe we wszelkich dziedzinach, posiada znaczne możliwości wewnętrzne (militarne, ekonomiczne etc.), w obu tych sferach wyraźnie górujące nad innymi państwami.[2]

Typologia

Kategorie mocarstw w stosunkach międzynarodowych.

     Supermocarstwo

      wielkie mocarstwa

     mocarstwa regionalne

     małe (lokalne) mocarstwa

Hierarchia mocarstw świata - 4 kategorie (w oparciu m.in. o teorię zmiany siły)[3]:

  • supermocarstwo − czyli dominujące mocarstwo globalne [4] posiadające znaczne wpływy w świecie i oddziałujące całym globie oraz we wszystkich dziedzinach stosunków międzynarodowych, mające przewagę nad innymi mocarstwami, potencjalny hegemon. W 1944 za supermocarstwa zostały uznane: USA, ZSRR i Wielkiej Brytanii[5], po 1945 r. już tylko 2: USA i ZSRR. Obecnie zaś jedynym supermocarstwem pozostały USA przez co mogą też być określone jako hipermocarstwo.
    Według niektórych opinii pozycję drugiego ("wschodzącego") supermocarstwa osiągnęły - lub uczynią to w najbliższej przyszłości - Chiny.[6][7]


Hierarchia mocarstw w formie piramidy[18]



Perspektywa historyczna

W literaturze przedmiotu spotkać można następujące rozróżnienia między powyższymi kategoriami mocarstw w kolejnych latach:

  • dominujące mocarstwa światowe (world power):

Portugalia 1516 - 1518; Niderlandy (Holandia): 1609-1688;

Wielka Brytania 1714-1792 i 1815-1914; Stany Zjednoczone od 1945[20]


  • globalne (wielkie) mocarstwa (global power):

Portugalia: 1494 - 1580; Hiszpania: 1494-1808; Anglia/Wielka Brytania: 1494-1945;

Francja: 1494-1945; Niderlandy (Holandia): 1579-1810; Rosja/ZSRR/Rosja: od 1714;

USA: od 1816 -


  • mocarstwa regionalne (regional power):

Hiszpania: 1490-1800; Anglia/Wielka Brytania: 1490-1945; Francja: 1490-1945;

Austria[21]: 1490-1918; Niderlandy (Holandia): 1590-1800; Szwecja: 1590-1809;

Prusy/Niemcy: 1650-1945; Włochy: 1860-1943[22]


Witold Orłowski stosuje powyższe kategorie mocarstw i dowodzi że w XX w. istniały następujące mocarstwa[23]

w r. 1900:

1. światowe (powyżej 15% ogólnego potencjału świata): Wielka Brytania; USA; Niemcy

2. wielkie (między 10 a 15%): Rosja; Francja

3. regionalne (między 5 a 10%): Austro-Węgry

w r. 1939:

1. światowe: Wielka Brytania; USA; Niemcy

2. wielkie: ZSRR

3. regionalne: Francja ; Japonia; Włochy

w r. 2000:

1. supermocarstwo (pow. 20% ogólnego potencjału świata): USA

2. światowe − Unia Europejska (łączny potencjał państw członkowskich UE)

3. wielkie: Chiny,

4. regionalne: Rosja; Japonia; Indie


Mocarstwa współcześnie

Saul Coehen opisał system międzynarodowy również jako hierarchię 5 rang państw[24]:

1. mocarstwa globalne: USA, Rosja, Unia Europejska, Chiny i Japonia [25].

2. mocarstwa regionalne - o wpływach regionalnych, dzielą sie na trzy kategorie:

2.1. wysoka: - możliwość ingerencji w sprawy pozaregionalne: Indie, Brazylia, Kanada, Australia, Turcja, Iran, Nigeria, Izrael, RPA

2.2. środkowa: Indonezja, Pakistan, Egipt, Korea Południowa, Tajwan, Meksyk, Wietnam

2.3. niska: Irak, Polska, Serbia i Czarnogóra, Algieria, Tajlandia, Argentyna, Ukraina

3. potencjalni rywale mocarstw regionalnych: Arabia Saudyjska, Etiopia, Kuba, Angola, Syria, Chile, Kolumbia, Wenezuela, Libia, Korea Północna, Malezja, Zimbabwe, Wybrzeże Kości Słoniowej, Węgry

4 - państwa mające wpływ jedynie na bezpośrednich sąsiadów - np. Sudan, Ekwador, Zambia, Maroko, Tunezja

5 - państwa mające znaczenie marginalne (skupione jedynie na własnych sprawach wewnętrznych) - np. Nepal


Cztery piętra siły globalnej

Podobną jak Coehen typologię zastosował w 1999 r. Samuel Huntington[26]

1. mocarstwo światowe - USA, zajmujące czołową pozycję we wszystkich dziedzinach (ekonomicznej, wojskowej, dyplomatycznej, ideologicznej, technologicznej i kulturalnej) i jako jedyny kraj mające globalne interesy.

2. mocarstwa regionalne - dominujące w ważnych strefach, których interesy i możliwości nie mają jednak zasięgu globalnego:

3. drugorzędne mocarstwa regionalne - o mniejszych wpływach, znajdujące się w konflikcie z dominującymi mocarstwami regionalnymi:

W Afryce nie ma żadnego drugorzędnego mocarstwa.

4. Na najniższym poziomie znajdują się wszystkie inne państwa, przy czym niektóre z nich są całkiem ważne, ale w globalnej strukturze mocarstwowej nie odgrywają roli porównywanej z krajami z trzech pierwszych pięter.



Typologia mocarstw ze z względu na zasięg i zakres ich działalności[27]


  • mocarstwa uniwersalne, zdolne do działań w skali globalnej we wszystkich we wszystkich dziedzinach stosunków zewnętrznych, np. USA
  • mocarstwa selektywne, zdolne do działań w skali globalnej w jednej dziedzinie lub regionie.

Dzielą się na dwie podkategorie:


Wielka Szachownica.

Zbigniew Brzeziński w swojej koncepcji "Wielkiej Szachownicy dzieli mocarstwa działające na obszarze Eurazji na następujące grupy:

1. Stany Zjednoczone - jedyny globalny hegemon;

2. Globalni gracze prowadzący zaangażowaną, aktywną politykę. Należą do nich - Francja, Niemcy, Rosja, Chiny, Indie;

3. Państwa bardzo ważne, ale mniej aktywne na arenie globalnej (ściśle regionalne): Wielka Brytania, Japonia, Indonezja

Oprócz tych typów mocarstw istnieją też inne ważne państwa Państwa określane jako "sworznie geopolitycznie" (geopolitical pivots), o których statusie decyduje położenie geograficzne oraz zasoby surowców: Turcja i Iran - które również same starają się prowadzić aktywną politykę geostrategiczną lecz mają ograniczone możliwości, oraz Ukraina, Azerbejdżan, Korea Południowa.


Przeczytaj również: Siła państwa

Trójpłaszczyznowa szachownica

Joseph Nye - amerykański politolog i pracownik instytucji związanych z polityką międzynarodową opisał współczesne relacje międzynarodowe jako "trójpłaszczyznową szachownicę"[28]:

1. W wymiarze geostrategicznym główną rolę pełnią Stany Zjednoczone jako supermocarstwo, pozostali to wielkie mocarstwa o aspiracjach globalnych np.: Unia Europejska, Chiny, Rosja, Japonia czy Indie.

2. W wymiarze geoekonomicznym: główną rolę odgrywa triada: USA - Unia Europejska - Azja Wschodnia (Chiny i Japonia), pozostali to transnarodowe korporacje lub międzynarodowe instytucje finansowe.

3. "Miękka siła" (soft power) - główną rolę odgrywa triada: Unia Europejska - Japonia - USA, pozostałymi są: transnarodowe korporacje, międzynarodowe instytucje finansowe, ugrupowania religijne oraz organizacje pozarządowe.


Znaczenie Stolicy Apostolskiej

Szczególną rolę - jeśli chodzi o pozycję w stosunkach międzynarodowych w przybliżeniu równą wielkim mocarstwom - odgrywa Stolica Apostolska/Watykan[29], dzięki międzynarodowemu znaczeniu Papieża jako głowy Kościoła Rzymskokatolickiego, a także wpływowej dyplomacji.

Status mocarstwa

1. Stali członkowie RB ONZ Na podstawie art. 23 i 27 Karty Narodów Zjednoczonych status mocarstwa przysługuje stałym członkom Rady Bezpieczeństwa ONZ mającym prawo weta:

Jawne zabiegi o uzyskanie podobnego uprzywilejowania prowadzą od lat 90. XX wieku: Niemcy i Japonia, jako państwa przegrane w II wojnie światowej.

2. G-13. Innym gremium zrzeszającym kraje określane mianem "mocarstw" jest G8+5,zwana inaczej "G-13". W jej skład wchodzą państwa uczestniczące w obradach grupy G8 - 8 najbardziej wpływowych państw świata:

oraz 5 wschodzących potęg gospodarczych:

3.Mocarstwa nuklearne

Do grupy mocarstw nuklearnych zalicza się państwa dysponujące bronią nuklearną. Arsenał nuklearny państw w 2009 r. (liczba głowic):

Zobacz też

Linki

Przypisy

  1. Stosunki międzynarodowe red. T.Łoś Nowak, Zakamycze 2002 s.221
  2. tamże
  3. J.Kugler, Abramo F.K. Organski: The Power Transition A Retrospective and Prospective Evaluation
  4. http://www.euro-limes.ae.krakow.pl/files/el1(2)2003/md_limes1(2).pdf Mateusz Drożdż Unia Europejska – aspekty mocarstwowości, s. 3
  5. William Fox: The Superpowers: The United States, Britain and the Soviet Union – Their Responsibility for Peace zob: http://www.casaasia.es/pdf/9200595422AM1127202862621.pdf, s. 5.
  6. Chiny jak II Rzesza. Podobieństwa i różnice - Najwyższy Czas! online
  7. China: Emerging superpower
  8. J.Kugler, A.F.K. Organski: The Power Transition A Retrospective and Prospective Evaluation, s. 173
  9. SJIR: China an Emerging Superpower?
  10. Według kryterium c.n. 10 % tonażu sił morskich względem całego świata, operujacych na więcej niż 1 oceanie. A.Gałganek: Zmiana w globalnym systemie międzynarodowym. supercykle i wojna hegemoniczna, Poznań 1992, s. 14
  11. http://www.geopolityka.org/index.php/komentarze/995-cykle-hegemoniczne-i-kolejna-wojna-swiatowa Cykle hegemoniczne i kolejna wojna światowa
  12. "główni potencjalni rywale USA - Chiny, Rosja, Japonia i Niemcy" http://niniwa2.cba.pl/mocarstwonawieki.htm STEPHEN G. BROOKS, WILLIAM C. WOHLFORTH Mocarstwo na wieki
  13. https://repozytorium.amu.edu.pl/jspui/bitstream/10593/957/1/Trójpłaszczyznowa%20Szachownica.pdf D. Miłoszewska: Trójpłaszczyznowa szachownica, (tabela, s. 72)
  14. http://www.konserwatyzm.pl/artykul/2431/klotnie-w-chimerykanskiej-rodzinie Stanisław A. Niewiński: Kłótnie w „chimerykańskiej” rodzinie
  15. Alumna Analyzes Brazil’s Emergence | The Cornell Daily Sun
  16. While the US Looks Eastward Brazil Is Emerging as a Nuclear Superpower
  17. Brazil is becoming an economic and political superpower
  18. (za: Power transitions: Strategies for 21th century,s. 10
  19. http://wiadomosci.dziennik.pl/wydarzenia/artykuly/76468,swiat-po-ameryce.html R.N.Haas: Świat po Ameryce
  20. K.Rasler, W.Thompson: The great powers and global struggle, 1490-1990, s.20 na podstawie: George Modelski: (Long Cycles in World Politics, 1987)
  21. (Imperium Habsburgów, Cesarstwo Austrii, Austro-Węgry)
  22. http://books.google.pl/books?id=omAaTriUp0kC&printsec=frontcover&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false K.Rasler, W.Thompson: The great powers and global struggle, 1490-1990, s. 28
  23. Orłowski Witold: Stulecie chaosu. Alternatywne dzieje XX wieku. Wydawnictwo OPEN, 2006.
  24. Saul Bernard Cohen: Geopolitics of the world system (2003) str. 48
  25. Wcześniej te mocarstwa, lub ich poprzedników (ZSRR - Rosji i Europa Zachodnia - Unii Europejskiej) wymienił - jako wiodące w przyszłości - prezydent USA Richard Nixon w 1971 USA, ZSRR, Europa Zachodnia, Chiny i Japonia http://fakty.interia.pl/new-york-times/news/jak-nixon-przepowiedzial-przyszlosc,1666537,6806 Jak Nixon przepowiedział przyszłość
  26. Samuel P. Huntington. Duże, większe, największe. Polityka 49/1999, s. 20-21
  27. M.Dobroczyński, J.Stefanowicz. Polityka Zagraniczna, Warszawa: PWN, 1984.
  28. https://repozytorium.amu.edu.pl/jspui/bitstream/10593/957/1/Tr%C3%B3jp%C5%82aszczyznowa%20Szachownica.pdf: Dorota Miłoszewska: Trójpłaszczyznowa szachownica s.69-73
  29. Stolica Apostolska i Państwo Watykańskie formalnie stanowią dwa odrębne podmioty prawa międzynarodowego połączone unią personalna i funkcjonalną. Właściwie znaczenie międzynarodowe posiada Stolica Apostolska która utrzymuje stosunki dyplomatyczne z państwami, zaś Watykan jako państwo posiadające własne terytorium ma gwarantować niezależność Papieża od jakiejkolwiek władzy świeckiej http://www.wieczernik.oaza.pl/artykul.php?aid=834. Opinie o globalnej roli Stolicy Apostolskiej: http://wpolityce.pl/view/5197/Wniosek_po_WikiLeaks___W_wielu_istotnych_kwestiach_Amerykanie_uwazaja_Watykan_za_najlepiej_poinformowany_.html; http://www.kssm.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=258%3Adywizje-papieza&catid=22%3Aprojekty-badawcze&Itemid=51&lang=pl&limitstart=2; Watykan (...) wywiera ogromny wpływ na kulturę, życie duchowe, polityczne i społeczno-ekonomiczne w skali całego świata, porównywalny jedynie z oddziaływaniem wielkich mocarstw. http://stosunki-miedzynarodowe.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=598:minipastwo&catid=60:m&Itemid=92