Dewiza: (ang.) Each Endeavouring, All Achieving Hymn: God Save the Queen Język urzędowy angielski Stolica Plymouth (formalnie),
Brades ¹ Status terytorium terytorium zamorskie Zależne od Wielkiej Brytanii Głowa terytorium królowa Elżbieta II w jej imieniu gubernator Peter Andrew Waterworth Szef rządu szef ministrów Reuben Meade Powierzchnia
 • całkowita 189. na świecie
102 km² Liczba ludności (2006)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia 216. na świecie
4 655
44 osób/km² Jednostka monetarna dolar wschodniokaraibski (XCD) Rok utworzenia rozwiązanie Federacji Indii Zachodnich
1962 Strefa czasowa UTC -4 Kod ISO 3166 MS/MSR/500 Domena internetowa .ms Kod samolotowy VP-LM Kod telefoniczny +1 664 ¹ - Plymouth zostało zniszczone na skutek wybuchu wulkanu Soufrière Hills w 1995-1997, faktyczną stolicą jest miasto Brades

Montserrat – terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na wyspie Montserrat w archipelagu Małych Antyli, w basenie Morza Karaibskiego. Na skutek wybuchu wulkanu Soufrière Hills w latach 1995-97 blisko 2/3 ludności musiało być ewakuowane.

Geografia

 Osobny artykuł: Geografia Montserratu.

Wyspa Montserrat to wyspa wulkaniczna - jej trzon stanowią trzy grupy wulkanów: Silver Hill (392 m n.p.m.) - na północy; Centre Hills (747 m n.p.m.) - w centrum oraz North Soufrière (915 m n.p.m.) i South Soufrière (763 m n.p.m.) - na południu. Stożki tych wulkanów są strome, bezleśne i pokryte grubą warstwą tufów wulkanicznych. Wyspa narażona jest na częste trzęsienia ziemi i huragany, ciągle istnieje także zagrożenie wybuchem wulkanu.

Historia

Wyspa została odkryta w 1498, ale jej kolonizacja rozpoczęła się dopiero w 1632. Na wyspie pojawili się głównie Irlandczycy. W latach 1764-1782 znajdowała się we władaniu francuskim, a od 1783 - brytyjskim.

Demografia

Przed erupcją Soufrière Hills z 1995 roku wyspę zamieszkiwało około 13 tys. osób. Ewakuacji poddano blisko 2/3 ludności wyspy, a w niezagrożonych miejscach pozostało około 4,8 tys. osób (2004). Nominalnie stolicą terytorium pozostaje Plymouth, które przed ewakuacją zamieszkiwało około 4 tys. ludzi, a obecnie jest niezamieszkane. Ze względu na katastrofalne skutki wybuchu i występujące nadal zagrożenie, wprowadzono zakaz powrotu na południową część wyspy, w tym do stolicy. Faktycznie rolę stolicy pełni obecnie wieś Brades, z populacją ok. 1000 osób.

Religie: Anglikanizm (27%), Zbory Zielonoświątkowe (12,2%), rzymskokatolicy (8,1%), Metodyzm (6,8%), Kościół Bożych Proroctw (4,3%), Konwencja Baptystyczna (3,2%), Bahaizm (2%), Adwentyści Dnia Siódmego, Świadkowie Jehowy (zobacz: Świadkowie Jehowy na Montserracie) i inne mniejsze społeczności chrześcijańskie.

Gospodarka i turystyka

Wybuch wulkanu zaszkodził poważnie gospodarce wyspy, która opierała się głównie na rolnictwie (uprawa bawełny, bananów, tamaryndowców, warzyw i limony) i turystyce. Przed erupcją wulkanu wyspa ta była popularnym celem wycieczek turystów (30 tys. odwiedzających w 1989 r.), głównie Amerykanów, Brytyjczyków, Kanadyjczyków oraz mieszkańców krajów basenu Morza Karaibskiego. Najważniejszym ośrodkiem turystycznym było miasto Plymouth, które pełniło funkcję nadmorskiego kąpieliska i uzdrowiska (źródła wód mineralnych).

Wielka Brytania przeznaczyła 122,8 miliona dolarów na pomoc w odbudowie gospodarki wyspy.