Niewolnica Isaura (brazylijska telenowela 1976)

Skocz do: nawigacji, szukaj

Niewolnica Isaura (port. Escrava Isaura) – brazylijska telenowela z 1976 r. emitowana w Polsce od 1984. Film nakręcono na podstawie abolicjonistycznej powieści Bernardo Guimarãesa z 1875.

Na podstawie liczącej 178 stron powieści udało się nakręcić 100 półgodzinnych odcinków serialu. Eksportowa wersja była krótsza – zależnie od wersji miała 30 odcinków trwających po ok. pół godziny, lub 15 trwających mniej więcej godzinę; w Polsce na przełomie 1984 i 1985 r. wyemitowano wersję 15-odcinkową – kolejne części serialu emitowane były we wtorki, dwa razy dziennie – przed południem (tzw. film dla drugiej zmiany) i po głównym wydaniu Dziennika Telewizyjnego.

Niewolnica Isaura była pierwszą telenowelą wyświetlaną w Polsce i od razu wywołała poruszenie. Z jednej strony totalną krytykę w prasie, a z drugiej wielką sympatię widzów. Serial, uważany wówczas za kategorię B, już w czwartym odcinku miał 84% widownię. Jego oddziaływanie na emocje ludzi uznano za fenomen socjologiczny. We wtorkowe wieczory, kiedy nadawano serial, ulice pustoszały. Na fali tej popularności para aktorów grających głównych bohaterów (Isaurę i Leôncia) odwiedziła Polskę w maju 1985. Podczas tygodniowej wizyty odwiedzili Warszawę, Łódź, Skierniewice, Katowice, Sosnowiec i Kraków. Odwiedzali szkoły, szpitale i zakłady pracy.

Po emisji serialu przyszła moda na nadawanie urodzonym dziewczynkom spolszczonego odpowiednika imienia tytułowej bohaterki. Pojawiły się w Polsce Izaury (38 osób). Wbrew pojawiającym się niekiedy informacjom, nie pojawili się jednak chłopcy o imieniu Leôncio (pol. Leoncjusz). Po wizycie Lucélii Santos i Rubensa de Falco kobiety zaczęły nosić fryzury "na Isaurę" (włosy do ramion z przedziałkiem pośrodku). Serial do dzisiaj pozostaje największym eksportowym hitem brazylijskiej telewizji. Został sprzedany do ponad stu krajów świata, a chyba największy sukces odniósł w Chinach, gdzie był pierwszym zagranicznym serialem od czasu rewolucji kulturalnej. Lucélia Santos dostała od chińskiej telewizji nagrodę dla najlepszej aktorki oraz towarzyszyła prezydentowi Brazylii, gdy ten składał oficjalną wizytę w Chinach.

W 2004 roku, brazylijska telewizja Globo nakręciła na nowo "Niewolnicę Isaurę". Emitowana już 2 raz przez telewizję Zone Romantica. Nowa wersja ma 167 godzinnych odcinków.

Na początku XXI w. TV Puls wyemitowała (dwukrotnie) Niewolnicę Isaurę w oryginalnej, 100-odcinkowej wersji.

W 2008 roku TVS wyemitowała wersję serialu, w której lista dialogowa została przełożona na gwarę śląską. Lektorami byli Joanna Bartel i Krzysztof Hanke. Wyemitowany przez Telewizję Silesia serial (pod tytułem Niewolnica Izaura) stanowił drugą odmianę wersji eksportowej i był złożony z 30 półgodzinnych odcinków[1].

Opis fabuły

Akcja serialu toczy się w Brazylii w XIX wieku za panowania cesarza Pedro II, na kilkanaście lat przed zniesieniem niewolnictwa w 1888. Główną bohaterką jest Isaura, młoda i piękna niewolnica o jasnym kolorze skóry, która o swoich rodzicach wie tylko tyle, że jej matka była piękną mulatką. Należy do pana Almeidy bogatego plantatora bawełny. Dzięki swojemu kolorowi skóry nie pracuje w polu tylko pomaga w domu. Ester Almeida pod nieobecność syna traktuje ją jakby była jej córką. Zadbała o to żeby Isaura otrzymała dobre wykształcenie i dzięki niej Isaura potrafi pisać i czytać, zna języki obce, ładnie śpiewa, umie tańczyć i grać na fortepianie. Nie żałuje też pieniędzy na drogie suknie z falbanami i bufiastymi rękawami dla Isaury, jakie kupowałaby swojemu dziecku. Życie Isaury toczy się jak w bajce do czasu powrotu z nieukończonych studiów w Europie młodego dziedzica Leoncio, który zakochuje się w niej i usiłuje wszelkimi sposobami uwieść. Od czasu jego powrotu znowu została niewolnicą, której nie wolno podczas wizyt gości przebywać na salonach. Isaura ma jednak innego adoratora – Tobiasa, dziedzica z sąsiedniej plantacji, którego kocha z wzajemnością. Chce on wykupić Isaurę i pojąć za żonę, a nikczemny, jak się szybko okazuje, Leôncio nie chce się na to zgodzić. I nawet kiedy ożeni się z Malviną, córką przyjaciela ojca nadal będzie prześladował Isaurę chcąc zmusić ją do uległości.

W rolach głównych:

W pozostałych rolach:

  • Roberto Pirillo — Tobias Vidal
  • Elisa Fernandes — Taís Vidal .... siostra Tobiasa
  • Amiriz Veronese — Alba .... matka Tobiasa, wdowa, ciężko chora, przekazała majątek dzieciom.
  • Zeni Pereira — Januária .... stara niewolnica, gosposia w hacjendzie, uwielbia Isaurę.
  • Beatriz Lyra — Ester Almeida
  • Gilberto Martinho — Comendador Almeida
  • Edwin Luisi — Álvaro .... młody milioner, abolicjonista, zakochany w Isaurze.
  • Carlos Duval — Beltrão .... ogrodnik, zakochany w Isaurze.
  • Gilda Sarmento — Carolina
  • Haroldo de Oliveira — André ....młody niewolnik, niepokorny, początkowo kocha się w Isaurze.
  • Isaac Bardavid — Francisco .... bezwzględny nadzorca niewolników na plantacji Almeidy.
  • Léa Garcia — Rosa .... młoda niewolnica, marzy o Leôncio i zazdrości Isaurze jego zainteresowania.
  • Maria das Graças — Santa ....młoda niewolnica, bliska przyjaciółka Isaury, zakochana w André.
  • Mário Cardoso — Henrique Fontoura .... brat Malviny, zakochany w Tais.
  • Norma Blum — Malvina Fontoura .... żona Leôncia, pomaga Isaurze.
  • Dary Reis — Conselheiro Fontoura
  • Átila Iório — Miguel .... ojciec Isaury i zarządca na plantacji Tobiasa.
  • Ary Coslov — Geraldo .... najlepszy przyjaciel Alvara.
  • Ângela Leal — Carmem .... aktorka, przyjaciółka Almeidy.
  • José Maria Monteiro — Capitão Andrada .... ojciec Luci, bogacz ziemski.
  • Clarisse Abujamra — Lúcia Andrada .... zakochana w Alvaro.
  • Ítalo Rossi — José .... towarzysz Leôncia w interesach, zdolny do wszystkiego dla pieniędzy..
  • Francisco Dantas — Mattoso
  • Myrian Rios — Aninha
  • André Valli — Martinho
  • Ana Maria Grova — Eneida
  • Neusa Borges — Rita .... niewolnica służąca w domu.
  • Marlene Figueiró — Leonor .... młoda niewolnica, osobista służąca Tais.
  • Nena Ainhoren — Lucíola
  • Aguinaldo Rocha — Dr. Alceu .... prawnik Estery, ma przygotować akt uwolnienia Isaury.
  • Mário Polimento — Palhares
  • Edyr Castro — Ana
  • Almeida Santos — Jayme .... służący, nadzoruje niewolników na plantacji.
  • Lady Francisco — Juliana
  • Henriette Morineau — Madame Bensançon
  • Ana Lucia Torre

Przypisy

  1. ↑ TVS: 'Niewolnica Isaura' przemówi po śląsku. Wirtualne Media, 2008-09-24. [dostęp 2012-05-22].

Linki zewnętrzne