Osiny (dodatkowa nazwa w j. niem. Rothhaus; śl. Rothaus^[1]) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie opolskim, w gminie Komprachcice.

Od 1950 miejscowość należy administracyjnie do województwa opolskiego.

Z Opola dojazd autobusami miejskimi linii nr 8.

Historia

Początki wsi są niejasne – źródła historyczne wymieniają około 1300 roku nazwę Ossini w księdze uposażeń biskupów wrocławskich, według innych miejscowość powstała dopiero po wojnie trzydziestoletniej lub pod koniec XVIII wieku jako kolonia, w której osiedlili się cesarscy dragoni^[2]. W przeszłości obecnej nazwy Osiny nie używano, poza wymienionym dokumentem biskupim, mogącym dotyczyć tej wioski. W użyciu była niemiecka nazwa Rothhaus, która od 2010 jest oficjalną, dodatkową nazwą miejscowości.

W 1819 jako właściciel wsi wymieniany jest baron Hochberg, z rodu późniejszych książąt Pszczyny i Książa. W połowie XIX wieku Osiny nadal były niewielką miejscowością – w 12 domach mieszkało 71 osób – do roku 1900 liczba ta wzrosła do 189.

Na starej pieczęci wsi widać dawny herb – skrzyżowany cep i kosę. Miał on podkreślać rolniczny charakter wsi.

Podczas plebiscytu w 1921 za Niemcami głosowało 170, a za Polską 25 osób. W okresie międzywojennym miejscowość 30% mieszkańców stanowili ewangelicy i dla nich w latach 30. wybudowano murowany kościół ewangelicki Gustawa Adolfa. Istnieje do dnia dzisiejszego i nadal odbywają się tam nabożeństwa. Na przykościelnym cmentarzu znajdują się groby zarówno ewangelików jak i katolików.

W 1933 ówczesny Rothhaus liczył 529, a tuż przed wybuchem II wojny światowej 659 mieszkańców i była to największa liczba w dziejach jego istnienia.

Po objęciu tych terenów przez administrację polską przez kilka lat używano spolszczonej nazwy Rotuz. Dopiero na przełomie lat 40. i 50. nawiązano do nazwy Ossiny, jednak jej historyczne utożsamianie z dzisiejszymi Osinami jest problematyczne.

Wieś również w Polsce pozostała niewielką osadą – w 1960 zamieszkiwały w niej 504 osoby w 91 budynkach. Obecnie jest ich jeszcze mniej – 419.

Przypisy