Panika na stacji metra Niemiga - tragedia, do której doszło pod koniec piwnego święta w Mińsku w niedzielę 30 maja 1999 roku, w czasie koncertu rockowego na wolnym powietrzu (niedaleko Pałacu Sportu) zorganizowanego przez firmy "Aliwaria" i "Dżaz-Kraft". W tym czasie prawosławna ludność obchodziła Święto Trójcy Świętej.

Młodzież słuchająca koncertu, chcąc schować się przed niespodziewaną burzą z gradem, ruszyła do przejścia podziemnego na stacji metra "Niemiga". Z powodu deszczu schody zrobiły się bardzo śliskie i wiele osób przewracało się, a potem nie mogło się podnieść. W wyniku stratowania zginęły 53 osoby, ponad 250 zostało rannych. Większość ofiar to młodzi ludzie w wieku 14 do 20 lat, wśród nich 42 dziewczęta i 2 pracowników milicji. Większość zmarła w wyniku uduszenia i ran. Mnóstwo ofiar miało głębokie rany kłute na ciele, zadane butami na wysokich obcasach. Według zeznań świadków, święto trwało jeszcze godzinę po tragedii.

Zaraz po zdarzeniu ogłoszono w kraju trzydniową żałobę narodową.

Początkowo władze wzięły na siebie odpowiedzialność za tragedię. Decyzją Miejskiego Komitetu Wykonawczego Mińska i miejscowych komitetów wykonawczych, bliscy ofiar otrzymali na dwa lata prawo bezpłatnego przejazdu transportem miejskim, bezpłatnych leków i zwolnienie z opłat za usługi komunalne. Ulgi zostały jednak zlikwidowane w 2002 roku decyzją prezydenta Łukaszenki.

Na miejscu zdarzenia, obok wejścia na stację metra "Niemiga", 30 maja 2002 roku odsłonięto pomnik ku czci ofiar w formie 53 róż, rozrzuconych na metaforycznych stopniach schodów, a także niewielką kapliczkę z krzyżem prawosławnym z informacją o tragedii.

Panika w kulturze

Wydarzenia z 1999 roku zostały opisane w książce Artura Klinaua pt. "Mińsk. Przewodnik po Mieście Słońca". Autor porównuje tragedię ludzi w metrze do tragedii poległych w bitwie nad Niemigą, która zdarzyła się w tym samym miejscu w 1067 roku. Metafizyczną siłę sprawczą obu tragedii przypisuje rzece Niemidze, która została w czasach sowieckich skanalizowana i wprowadzona pod ziemię:

Przypisy

Bibliografia

• Artur Klinau: Mińsk. Przewodnik po Mieście Słońca. Wyd. 1. Wołowiec: Wydawnictwo Czarne S.C., 2008, s. 152. ISBN 978-83-7536-056-1. 

Linki zewnętrzne

• Strona poświęcona tragedii na Niemidze (ros.)