Para cieczy – faza gazowa substancji występująca poniżej jej punktu krytycznego. Para może zostać skroplona poprzez podwyższenie ciśnienia (proces odwrotny nazywamy parowaniem). Gazy powyżej swego punktu krytycznego nie dają się skroplić poprzez zmianę ciśnienia a bez obniżenia temperatury.

Przy danej temperaturze w zależności od ciśnienia para może być

• nasycona – w równowadze termodynamicznej z fazą skondensowaną; występuje przy ciśnieniu pary nasyconej
• nienasycona – o ciśnieniu niższym od ciśnienia pary nasyconej
• przesycona - stan nietrwały o ciśnieniu wyższym od ciśnienia pary nasyconej

Ciśnienie pary nasyconej cieczy zmienia się z temperaturą w przybliżeniu zgodnie ze wzorem:

gdzie:

• A,B – stałe
• T – temperatura w kelwinach

To proste równanie odpowiada równaniu równaniu Clausiusa-Clapeyrona, które z kolei jest przybliżeniem ścisłego równania Clapeyrona opisującego przemiany fazowe dla dowolnej czystej substancji (uwaga, to nie jest równanie Clapeyrona stanu gazu doskonałego!)

Wartość temperatury, przy której ciśnienie pary nasyconej zrówna się z ciśnieniem zewnętrznym (p_s = p_zewn) jest temperaturą wrzenia cieczy.

Bibliografia

• Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich. Chemia., Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1990, ISBN 83-204-0697-8