Pies andaluzyjski

Skocz do: nawigacji, szukaj

Pies andaluzyjski (fr. Un Chien andalou), szesnastominutowy film z 1929 roku, debiut hiszpańskiego reżysera Luisa Buñuela; scenariusz do filmu napisał razem z Salvadorem Dalim.

Film składa się z kilku niepowiązanych tematycznie scen. Jego bohaterami jest bezimienna para, kobieta (Simone Mareuil) i mężczyzna (Pierre Batchef). Celem autora było zszokowanie odbiorcy przez zastosowanie niezwykle jak na owe czasy drastycznych efektów (osiąganych głównie poprzez zestawienie montażowe różnych ujęć).

Oryginalnie film był niemy, a ścieżka dźwiękowa została do niego dołączona w 1960 roku na podstawie wskazówek odnalezionych w notatkach reżysera. Odwzorowano w ten sposób całokształt dzieła, gdyż w czasie premiery muzyka Richarda Wagnera była grana na żywo w trakcie prezentacji filmu.

Film ten to nie są obrazki pokazywane bez żadnego powiązania i bez żadnej treści. Najbardziej znana scena z filmu: przecięcie źrenicy kobiety jest także jednym z motywów surrealizmu. Podobno gdy Luisowi Buñuel przyśniła się w nocy ta scena skontaktował się z Dalim i w ciągu sześciu dni powstał scenariusz. Potem jednak Dali powiedział, że faktycznie Buñuel napisał scenariusz, ale nie nadawał się on do niczego, a przypadkiem on, Dali, miał w domu gotowy scenariusz i praktycznie film to wierne odwzorowanie tego scenariusza. Nie dowiemy się chyba jak było naprawdę w każdym razie przedstawia się Buñuela jako głównego twórcę filmu. Kolejnym ważnym motywem w filmie, a znanym także z twórczości Dalego są szczątki osłapotrzebne źródłostyl do poprawy.

Pies andaluzyjski jest jednym z pierwszych filmów surrealistycznych. Jest pierwszym filmem z elementami gore.

Ciekawostki

  • W jednej ze scen jako ksiądz pojawia się sam Salvador Dali.
  • Oboje aktorów, Simone Mareuil i Pierre Batchef, popełniło samobójstwa: Mareuil w 1954, a Batchef w 1932 roku.

Linki zewnętrzne