Piotr Skórzyński

Skocz do: nawigacji, szukaj

Piotr Skórzyński (ur. 11 stycznia 1952[1] w Warszawie, zm. 3 czerwca 2008 w Warszawie) – polski publicysta, poeta, krytyk i eseista, działacz opozycji politycznej w PRL. Publikował też pod pseudonimem Krzysztof Raszyński[2]. Brat Jana Skórzyńskiego, dziennikarza[3]. Mąż rzeźbiarki Joanny Waliszewskiej. Studiował filozofię, socjologię i polonistykę[4].

W latach 70. pracował w Redakcji Literackiej Polskiego Radia, w którym tworzył audycje literacko-artystyczne[5]. Był autorem kilku scenariuszy do filmów krótkometrażowych (1979-1980)[6][7].

Był działaczem w Regionie Mazowsze „Solidarności”, po 13 grudnia 1981 r. został internowany w więzieniu w Białołęce, gdzie był więziony do maja 1982 r. Później był nadawcą podziemnego radia „Solidarność” i pisał w podziemnej prasie. W podziemiu opublikował też pod nazwiskiem swoją powieść Jeśli będziesz ptakiem (1988).

Autor kilkuset tekstów zamieszczonych m.in. w paryskiej Kulturze, w tygodniku „Ład”. Po 1989 r. współpracował m.in. z „Tygodnikiem „Solidarność” (był kierownikiem działu kultury[8]), „Nowym Światem”, „Naszą Polską”, „Głosem”, „Gazetą Polską”, miesięcznikami i kwartalnikami „Arcanami”, "Arkusz", "Akcent", "Więź", "Ethos", "Forum Akademickie", "Kultura", "Literatura", "Magazyn Literacki", "Nowe Książki", "Odra", "Opcja na prawo", "Powściągliwość i Praca", "W drodze", "Przegląd Polityczny", "Fronda", "Gwiazda Polarna", "Nowe Państwo", "Opcje", "Topos", "Tradycja", "Tygiel Kultury", "Tytuł". Publikował również w „Rzeczpospolitej”. Był członkiem Zarządu Fundacji Radia Solidarność.

Popełnił samobójstwo 3 czerwca 2008 r. w Warszawie, jego zwłoki odnaleziono dwa dni później. W pozostawionym liście, adresowanym do żony, napisał, że „nie godzi się na nikczemnienie świata. I już tylko tyle może zrobić, żeby w nim nie być”[9]. Ostatnie jego teksty, opublikowany w „Rzeczpospolitej” Porucznika Rawicza definicja człowieczeństwa[10] i w „Naszej Polsce” Refleksy[11] ukazały się już po stwierdzeniu jego śmierci. W rękopisie pozostała jego książka Intelektualna historia „zimnej wojny”[12], która w 2011 roku została staraniem żony autora wydana przez Bibliotekę Glaukopisu.

Książki

  • Jeśli będziesz ptakiem; Przedświt, Warszawa 1988.
  • Na obraz i podobieństwo, paradygmat materializmu; Adam Marszałek, Toruń 2002, ISBN 83-7322-151-3.
  • Pejzaże pamięci; Miniatura, Kraków 2004, ISBN 83-7081-697-5

Przypisy

  1. ↑ Represjonowani 1981-1989.
  2. ↑ Nekrolog redakcji Opcja na prawo, dostęp 14 czerwca 2008.
  3. ↑ Drzewo genealogiczne na stronie Sejm Wielki.
  4. ↑ Portal WsiZ Rzeszów, dostęp 10.06.2008.
  5. ↑ Wspomnienia radiowe Piotra Skórzyńskiego.
  6. ↑ Piotr Skórzyński w bazie filmweb.
  7. ↑ Piotr Skórzyński w bazie filmpolski.
  8. ↑ Ćwierćwiecze.
  9. ↑ Teresa Bochwic, Nie godził się na nikczemnienie świata, „Rzeczpospolita” on-line, 9 czerwca 2008.
  10. ↑ Rzeczpospolita, 2008, 6 czerwca.
  11. ↑ Tygodnik Nasza Polska, 2008, 4 czerwca.
  12. ↑ Wojciech Piotr Kwiatek, Piotr Skórzyński (1952 – 2008).

Linki zewnętrzne