Polityka (tygodnik)

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy czasopisma. Zobacz też: Polityka.

"Polityka" – polski lewicowo-liberalny tygodnik społeczno-polityczny wydawany od 1957 w Warszawie.

Historia

2 stycznia 1957 Sekretariat Komitetu Centralnego PZPR podjął decyzję o utworzeniu tygodnika społeczno-politycznego. Wraz z dziennikiem Trybuna Ludu Polityka stanowiła oficjalny organ PZPR. W odróżnieniu jednak od Trybuny na łamach Polityki dopuszczano (oczywiście w ramach obowiązującej cenzury) opinie nie do końca zgadzające się z linią partii.

Do około 1970 siedziba redakcji mieściła przy Al. Jerozolimskich, w miejscu gdzie następnie wybudowano hotel Forum, obecnie noszący nazwę Novotel Warszawa Centrum.

W 1990 tygodnik wydzielił się z koncernu RSW Prasa-Książka-Ruch i jest od tego czasu wydawany przez własną spółdzielnię – "Polityka" – Spółdzielnia Pracy. Od 1959 "Polityka" przyznaje doroczne nagrody historyczne (za najlepsze książki o historii), a od 1992 nagrody dla wybitnych twórców kultury – Paszporty "Polityki". Organizuje również akcję "Zostańcie z nami" fundowania stypendiów dla młodych obiecujących naukowców jak również przyznaje Nagrodę Historyczną Polityki.

W 1995 tygodnik zmienił formułę wydawniczą i stał się kolorowym magazynem. Obecnie jest wydawany w nakładzie ok. 190 tys. egz. (stan na 2011). Pod względem wielkości sprzedaży "Polityka" od 2004 do 2010 zajmowała pierwsze miejsce wśród polskich tygodników opinii (średnia sprzedaż w 2004 – 190 254 egz., a w 2010 – 143 089 egz.)[2]. W 2010 wyprzedził ją "Gość Niedzielny"[3].

Tematyka obejmuje wydarzenia polityczne, gospodarcze, naukowe i kulturalne Polski, Europy i świata – bieżące komentarze i pogłębione analizy, jak też felietony i reportaże. Tygodnik korzysta ze wsparcia szerokiego zespołu autorów, w tym wielu osób z tytułami naukowymi i znanych intelektualistów, a także licznych korespondentów zagranicznych. Ideologicznie "Polityka" prezentuje liberalno-lewicowy profil polityczny.

"Polityka" zyskała uznanie na świecie[4] publikując w 1961 pięć odcinków pamiętników zbrodniarza hitlerowskiego Adolfa Eichmanna, wykradzionych przez niemieckich antyfaszystów od brata Eichmanna i przekazanych redakcji (oprócz "Polityki", fragmenty tych pamiętników uzyskał jedynie "Life"). Nakład pisma wzrósł w tym okresie dwukrotnie.[5]

Redaktorzy naczelni

Pracownicy i współpracownicy

i inni.

Stałe działy

Henryk Schönker, Mieczysław Rakowski, Daniel Beauvois i Andrzej Chwalba podczas przyznawania Nagrody Historycznej Polityki w 2006

Przypisy

  1. ↑ wirtualnemedia.pl
  2. ↑ Związek Kontroli Dystrybucji Prasy
  3. ↑ “Gość Niedzielny” liderem, Gazeta Polska w górę o 142 proc
  4. ↑ Wiesław Władyka: Polityka i jej ludzie. Warszawa: Polityka - Spółdzielnia Pracy, 2007. ISBN 978-83-922734-5-5. 
  5. ↑ Pamiętniki zostały przekazane za pośrednictwem Thomasa Harlana i Daniela Passenta – Daniel Passent. Zbrodniarz na łamach. „Polityka”. 10 marca 2007. 10 (2595). S. 68. 

Zobacz też

Linki zewnętrzne