Polonia Bydgoszcz

Skocz do: nawigacji, szukaj

Wejście główne na stadion Polonii

Stadion

BKS Polonia Bydgoszcz (Bydgoski Klub Sportowy) – wielosekcyjny klub sportowy z Bydgoszczy założony w 1920 roku jako klub piłkarski.

W czasach powojennych piłkarze Polonii Bydgoszcz grali w Ekstraklasie, a ich największym sukcesem jest 5. lokata w sezonie 1960. Sekcja hokejowa natomiast jest czterokrotnym medalistą mistrzostw Polski seniorów (srebro 1954, 1955 oraz brąz 1964, 1965) oraz mistrzem Polski juniorów w 1966 roku.

Obecnie najbardziej znaną sekcją jest sekcja żużlowa, od 2003 roku istniejąca oddzielnie, jako BTŻ "Polonia" Bydgoszcz. Od 2007 roku zespół Polonii Bydgoszcz stał się spółką akcyjną i nosi nazwę Żużlowy Klub Sportowy Polonia Bydgoszcz SA.

Sekcja żużlowa

Osobny artykuł: Polonia Bydgoszcz (żużel).

Sekcja żużlowa jest najbardziej utytułowaną sekcją Polonii. Drużyna zdobyła siedem tytułów Drużynowych Mistrzostw Polski.

Klub był organizatorem wielu imprez rangi światowej: od 1998 organizuje jedną z rund Grand Prix. W Bydgoszczy odbył się także finału Drużynowych Mistrzostw Świata w 1995 r. Od 1982 r. w Bydgoszczy odbywa się Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych, które już tradycyjnie otwiera żużlowy sezon na krajowych torach.

Sekcja piłkarska

Pełna nazwa Bydgoski Klub Sportowy
Polonia Bydgoszcz Przydomek biało-czerwoni Barwy biało-czerwone Data założenia 1920 Liga Klasa okręgowa
grupa kujawsko-pomorska I Adres ul. Sportowa 2
85-091 Bydgoszcz Stadion Stadion Polonii imienia Józefa Piłsudskiego (od 1935 r.) Prezes Przemysław Napierała Trener Maciej Karabasz

Sukcesy

V miejsce w Ekstraklasie (sezon 1960)
mistrzostwo Polski juniorów U-19 (1980)

Historia

Okres przedwojenny

Bydgoski Klub Sportowy Polonia został założony 14 maja 1920 roku przez Edmunda Szyca, doświadczonego działacza znanego w kręgach piłkarskich. Piłkarze zadebiutowali w rozgrywkach Poznańskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej, w 1923 przenieśli się do nowo utworzonego związku toruńskiego, przekształconego w 1928 r. na Pomorski OZPN z siedzibą w Bydgoszczy.

"Biało-czerwoni" piłkarze w latach 1928-29 dwukrotnie zdobyli mistrzostwo Pomorza. Wówczas pierwszy zespół prowadził Bernard Golc. W 1933 r. do Polonii trafił gracz Warty Poznań, reprezentant Polski Władysław Przybysz, który zostaje pierwszym trenerem drużyny. W latach 1932, 33 i 35 BKS wygrywał mistrzostwa Pomorza i brał udział w barażach o ekstraklasę, bezskutecznie.

Przed II wojną światową BKS odnosił także sukcesy w lekkiej atletyce (Mistrzostwo Polski juniorów w 1937 r. Złoty medal Klemensa Biniakowskiego w Mistrzostwach Polski w biegu na 400 m w 1928 r.), kolarstwie (zawodnik Polonii Feliks Więcek wygrał pierwsze Tour de Pologne), boksie czy hokeju, współpracowano także z Bydgoskim Towarzystwem Wioślarskim. Logiem klubu była litera P w czerwonym okręgu na białym tle.

W pełni wartościowym klubem, jak mówiono o BKS-ie "Reprezentacyjnym Klubem Bydgoszczy", Polonia stałą się za czasów prezesostwa znanego w grodzie nad Brdą bankowca Stanisława Wody, zamordowanego przez nazistów w czasie okupacji. Oficjalne mecze w latach 30. i 40. "biało-czerwoni" rozgrywali na Stadionie Miejskim, zbudowanym w 1928 roku przy aktywnym współudziale sportowców Polonii (dziś Stadion Miejski jest siedzibą współczesnego BKS-u). Wcześniej poloniści grywali na różnych boiskach (polach) na terenie dzisiejszego Osiedla Leśnego czy też Osiedla Błonie.

Okres powojenny

Po wojnie drużyna piłkarzy szybko zorganizowała się ponownie, już jesienią 1945 roku zostając piłkarskim mistrzem Bydgoszczy, a w 1946 r. wicemistrzem Pomorza (za Pomorzaninem Toruń). W 1947 r. "Biało-czerwoni" zdobyli mistrzostwo Pomorza i podobnie jak przed wojną toczyli baraże o ekstraklasę (z Lechią Gdańsk, MKS-em Szczecin i HCP Poznań) – również tym razem bezskutecznie.

Sytuacja polityczna doprowadziła do upadku prawicowej Polonii, która rozwiązała się w lutym 1949 r. Część sportowców Polonii została wcielona do Gwardii Bydgoszcz. Po "odwilży politycznej" w 1956 r. milicyjny KS "Gwardia", mając w swoich szeregach wielu polonistów, zmienił nazwę klubu na Polonia.

BKS przez 7 lat grał w I lidze, 11 lat piłkarze Polonii grali w II lidze. W 1980 roku Polonia zdobyła Mistrzostwo Polski w piłce nożnej w kategorii juniorów. W BKS-ie grali m.in. Marian Norkowski (Igrzyska Olimpijskie w Rzymie – 1960, król strzelców ekstraklasy 1960), Józef Boniek (ojciec Zbigniewa), Janusz Turowski (później grał w Pogoni, Legii i na zachodzie Europy), Maciej Kamiński (później grał m.in. w Lechii Gdańsk – również w meczach Lechii z Juventusem jesienią 1983 r.). Ostatni znany piłkarz grający w swoim czasie w Polonii to Grzegorz Mielcarski.

W sezonie 1959/1960 Polonia zajęła w ekstraklasie piłkarskiej 5. lokatę i była to najlepsza pozycja pomorskiego klubu w I lidze do 1989 roku, gdy to Zawisza ze Stachurskim i Piotrem Nowakiem zajął w ekstraklasie 4 miejsce.

W 1980 roku juniorzy Polonii Bydgoszcz spotkali się w finale w Toruniu z BKSem Stal Bielsko-Biała, którą pokonali 2:0 (1:0) i zdobyli tytuł mistrza Polski juniorów. Skład Polonii: Urbaniak, Michniewicz, Drozdowski, Wawrzyniak, Rzechuła, Ziółkowski (Skowroński), Pietrzykowski, Stosik, Bogdziński, Rybka, Błaszczyk (Świderski)^[1].

KP Polonia Bydgoszcz

W 2003 roku upadł klub Polonia. Jego miejsce zajmuje drużyna KP Polonia Bydgoszcz. Reaktywowana drużyna grała w sezonie 2005/06 w klasie A. Po wygranym barażu z drużyną Unisłavia Unisław awansowała do klasy okręgowej i w tej klasie rozgrywkowej występuje od sezonu 2006/07.

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.