Prawo celne

Skocz do: nawigacji, szukaj

Prawo celne – dziedzina prawa regulująca zasady i tryb przywozu towarów na dany obszar celny oraz wywozu towarów z obszaru celnego oraz związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia i obowiązki organów celnych.

Polskie prawo celne uległo bardzo znaczącym zmianom w chwili wstąpienia Polski do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r., co związane jest z przystąpieniem Polski do Unii Celnej tworzonej przez państwa członkowskie UE. Obowiązujący do tej pory Kodeks celny oraz wszystkie rozporządzenia wykonawcze wydane na jego podstawie przestały obowiązywać.

Z dniem wejścia Polski do UE zaczęło w Polsce obowiązywać prawo wspólnotowe, regulujące zagadnienia celne. Podstawowymi aktami prawnymi z zakresu prawa celnego są Wspólnotowy Kodeks Celny oraz Przepisy Wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Oba akty mają rangę rozporządzeń wspólnotowych.

Na poziomie krajowym przepisy wspólnotowe uzupełniane są przez regulacje zawarte w ustawie z 19 marca 2004 r. Prawo celne.

Ustawa Prawo celne

Ustawa jest uzupełnieniem celnego prawa wspólnotowego w Polsce.

Nowelizacje

Ustawę znowelizowano kilkukrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2011 roku[1].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt P 29/10 (Dz. U. z 2011 r. Nr 254, poz. 1529)

Linki zewnętrzne