Prezydenci Francji
Prezydenci Francji
Pierwsza Republika (1792-1804)
W okresie I Republiki głową państwa był zawsze organ zbiorowy, a nie jedna osoba, chociaż teoretycznie przewodniczącego tego organu można by było uważać za najwyższego przedstawiciela władzy państwowej.
- Konwent Narodowy (20 września 1792 – 2 listopada 1795)
- Dyrektoriat (2 listopada 1795 – 10 listopada 1799)
- Konsulat (10 listopada 1799 – 18 maja 1804)
Druga Republika (1848-1852)
- Jacques-Charles Dupont de l'Eure (24 lutego – 9 maja 1848) – jako prezydent rządu tymczasowego
- Komisja Wykonawcza (9 maja – 28 czerwca 1848)
- Louis-Eugène Cavaignac (28 czerwca – 20 grudnia 1848) – jako prezydent rady ministrów
Bonaparte dokonał w 1851 roku zamachu stanu i przedłużył sobie urzędowanie na czas nieokreślony. W rok później po wygranym plebiscycie koronował się na cesarza. Obalono go w 1870 roku w wyniku przegranej wojny z Prusami
Trzecia Republika (1871-1940)
Rząd Vichy (1940-1944)
Wolna Francja (1940-1944)
- Charles de Gaulle, oficjalna funkcja – "szef Wolnych Francuzów" i od czerwca 1943 r. Przewodniczący Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (do listopada 1943 r. wespół z Henri Giraudem, następnie samodzielnie), nie prezydent.
- Henri Giraud, oficjalna funkcja – "Przewodniczący Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (czerwiec – listopad 1943), nie prezydent.
Rząd tymczasowy Republiki Francuskiej (1944-1947)
Czwarta Republika (1947-1959)
Piąta Republika (od 1959)
Żyjący byli prezydenci
- Valéry Giscard d'Estaing (ur. 1926, prezydent 1974-1981)
- Jacques Chirac (ur. 1932, prezydent 1995-2007)
- Nicolas Sarkozy (ur. 1955, prezydent 2007-2012)
Galeria prezydentów
-
François Hollande, od 2012
Zobacz też
Przypisy
- ↑ jako prezydent rządu obrony narodowej
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 W okresie III Republiki ilekroć na stanowisku prezydenta zapanował wakat, jego obowiązki pełnił Prezes Rady Ministrów; miało to miejsce ośmiokrotnie
- ↑ 3,0 3,1 Alain Poher dwukrotnie pełnił funkcję tymczasowego prezydenta (po rezygnacji de Gaulle'a i śmierci Pompidou), jako przewodniczący Senatu