Quebec

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy prowincji Kanady. Zobacz też: Québec – miasto oraz Quebec – miejscowość w Anglii.
Dewiza: Je me souviens (Pamiętam) język urzędowy francuski Stolica Québec Największe miasto Montreal Premier Jean Charest Gubernator porucznik Pierre Duchesne Reprezentacja w parlamencie
• przedst. w Izbie Gmin
• przedst. w Senacie

75
24 Powierzchnia
Całkowita
 • Ziemia
 • Woda
    2006
1 542 056 km²
1 183 128 km²
11,5% Ludność
 • Nazwa
 • Całkowita (2009)
 • Gęstość
Quebekczycy (Quebekczyk, Quebekczanka)
7 907 375
4,90 os./km² Akces do Konfederacji rok – 1867 (jako pierwsza)
Strefa czasowa UTC -5 Informacja pocztowa
 • Kod telefoniczny
 • ISO 3166-2
 • Skrót pocztowy
 • Pierwsza litera kodu
418, 450, 514 i 819
CA-QC
QC
G, H i J Strona internetowa www.gouv.qc.ca Oficjalne symbole prowincjonalne

Quebec, Québec – prowincja Kanady. Quebec jest największą prowincją w Kanadzie pod względem powierzchni, a jeśli chodzi o liczbę ludności ustępuje jedynie Ontario. Na zachodzie graniczy z Ontario, na północy przez Zatokę Hudsona z terytorium Nunavut, na wschodzie z kontynentalną częścią Nowej Fundlandii i Labradoru oraz z Nowym Brunszwikiem. Od południa graniczy ze stanami USA: Nowy Jork, New Hampshire, Vermont i Maine. Największym miastem prowincji jest Montreal. Inne duże miasta: Québec (stolica prowincji), Trois-Rivières, Sherbrooke i Drummondville.

Prowincja w przeważającej większości jest frankofońska. Dla większości mieszkańców pierwszym językiem jest francuski. Wielu mieszkańców Quebecu nie zna angielskiego w ogóle lub posługuje się nim bardzo słabo. Język francuski jest jedynym językiem urzędowym w prowincji – zgodnie z Ustawą nr 101 (Loi 101).

Geografia

Mapa topograficzna prowincji.

Ukształtowanie powierzchni

90% powierzchni prowincji leży na Tarczy Kanadyjskiej. Te polodowcowe, surowe, mocno pofałdowane, kamieniste, poprzecinane tysiącami strumieni i urozmaicone jeziorami tereny są bardzo słabo zaludnione. Oddzielną krainę geograficzną stanowi dolina Zatoki Hudsona – nizinny i bagnisty pas ziemi otaczający tę zatokę, mierzący od 50 do 150 km szerokości.

Niemal cała ludność Quebecu skupiona jest na żyznej Nizinie Rzeki Świętego Wawrzyńca. Szeroka i wolno płynąca rzeka na długich odcinkach wyżłobiła sobie głęboki wąwóz. Jedynym urozmaiceniem doliny jest pasmo górskie Gór Laurentyńskich. Wschodnia części prowincji – półwysep Gaspésie – jest północnym krańcem Appalachów.

Wody śródlądowe

Quebec jest prowincją bardzo bogatą w wody śródlądowe. Obok olbrzymiej Rzeki Świętego Wawrzyńca przez Quebec przepływają tysiące rzek i strumieni, tworzących zlewiska Zatoki Św. Wawrzyńca, Morza Labradorskiego oraz Zatoki Hudsona. Na terenie prowincji znajdują się również tysiące większych i mniejszych jezior, a także sztucznych zbiorników wodnych, powstałych przez spiętrzanie wód w celach energetycznych. Do największych zaliczyć można[1]:

  • Mistassini - wys. 372 m n.p.m., pow. 2335 km²
  • Manicouagan - wys. 360 m n.p.m., pow. 1942 km²
  • zbiornik Gouin - wys. 404 m n.p.m., pow. 1570 km²
  • Lac à l'Eau Claire - wys. 241 m n.p.m., pow. 1383 km²
  • Lac Bienville - wys. 426 m n.p.m., pow. 1249 km²
  • Lac Saint-Jean - wys. 98 m n.p.m., pow. 1003 km²
  • zbiornik Pipmuacan - wys. 396 m n.p.m., pow. 978 km²
  • Minto - wys. 168 m n.p.m., pow. 761 km²
  • zbiornik Cabonga - wys. 361 m n.p.m., pow. 677 km²

Klimat

W południowej części Quebecu równoważą się wpływy klimatu atlantyckiego i kontynentalnego. Występują cztery pory roku: surowa i śnieżna zima, łagodna i krótka wiosna, upalne lato i "złota" jesień. W Montrealu średnia temperatura lipca wynosi 22 °C, a stycznia – 19 °C. W północnej części prowincji panuje klimat subpolarny z temperaturami zimowymi osiągającymi –30 °C, a niekiedy nawet –50 °C

Zasoby naturalne

Woda, której spad wykorzystuje się w energetyce wodnej, jest największym naturalnym bogactwem Quebecu. Istotnym bogactwem prowincji są jej zasoby leśne, które pozwoliły na rozwój przemysłu drzewnego. W północnej części prowincji znajdują się także bogate złoża minerałów i metali takich jak złoto, platyna, miedź, nikiel, niob, ruda żelaza i azbest.

Podział administracyjny

17 regionów administracyjnych Quebecu. Oznaczenia numeracji w tekście
 Osobny artykuł: Lista jednostek samorządowych w Quebecu.

Québec podzielony jest na 17 regionów administracyjnych[2]. Regiony charakteryzują się sporymi różnicami w obszarze. Zazwyczaj w najmniejszych regionach, gęstość zaludnienia jest największa.

Język

Dla większości mieszkańców pierwszym językiem jest francuski. Wielu mieszkańców Quebecu nie zna angielskiego w ogóle lub posługuje się nim bardzo słabo. Język francuski jest jedynym językiem urzędowym w prowincji – zgodnie z Ustawą nr 101 (Loi 101).

Gospodarka

Quebec ma prężnie rozwijającą się gospodarkę, która rocznie generuje ponad 240 miliardów dolarów i obok tradycyjnych sektorów obejmuje także przemysł wysokich technologii:

  • przemysł lotniczy i kosmiczny – w Quebecu znajdują się liczne ośrodki rodzimego przemysłu związanego z technologiami lotniczymi i kosmicznymi (m.in. zakłady firmy Bombardier Aerospace). Wiele międzynarodowych korporacji również otwiera tu zarówno swoje biura badawczo-konstrukcyjne, jak i wytwórnie – należą do nich m.in. Pratt & Whitney Canada, Rolls-Royce, Lockheed Martin Canada, Bell Helicopter Textron. Przemysł generuje 10,5 miliarda dolarów, a zatrudnia 391 tys. pracowników.
  • rolnictwo i przetwórstwo – wytwarza 6,8% produktu krajowego i zatrudnia ponad 400 tys. pracowników. 46% produkcji rolnej i spożywczej jest eksportowane, głównie do USA, Japonii i Unii Europejskiej.
  • przemysł farmaceutyczny – przemysł najwyższej technologii, rocznie przeznaczający ponad 420 milionów dolarów na badania naukowe. Tworzy go 168 przedsiębiorstw i instytucji badawczych, zatrudniających łącznie 15600 pracowników.
  • biotechnologia – 175 instytucji, zatrudniających 3000 pracowników. Należy do nich największy w świecie instytut badawczy w dziedzinie technologii biologicznych L'Institut de recherche en biotechnologie (IRB) – The Biotechnology Research Institute (BRI). Przemysł ten łącznie przeznacza 337 milionów dolarów na badania i rozwój.
  • przemysł drzewny – generuje 18,9 miliarda dolarów (w tym 11,3 mld eksport), zatrudniając ponad 83 tysiące pracowników.
  • przemysł informatyczny i telekomunikacyjny – ponad 5 tysięcy firm zatrudnia łącznie 100 tysięcy pracowników, generuje 31 miliardów dolarów i rozwija się w tempie 9% rocznie.
  • energetyka – Quebec jest liderem nie tylko w produkcji energii elektrycznej, ale i w wykorzystaniu czystych technologii do jej produkcji. Wielki udział w produkcji prądu ma energetyka wodna.
  • przemysł metalurgiczny

Turystyka

Turystyka to jeden z najbardziej dochodowych i tym samym ważniejszych sektorów gospodarki w Quebecu. W 2005 roku w branży turystycznej zatrudnionych było 133 271 osób[3],

Szacuje się że w 2005, Quebec odwiedziło 28,3 miliony turystów[4], z tej liczby 75,7% pochodziło od Quebecu, 13% z pozostałych prowincji Kanady, 7,6% ze Stanów Zjednoczonych i 3,7% z inne krajów. Rocznie, turyści pozostawiają więcej niż 7,5 miliardów dolarów w różnych sektorach przemysłu turystycznego.

Miasto Quebec

Religia

Kościół katolicki był przez wiele lat ostoją kultury francuskiej i języka francuskiego, o mieszkańcach Quebecu mówiono, że są "naturaliter catholicae", tzn. "z natury katoliccy". W latach trzydziestych XX wieku w Quebecu zaczęły zachodzić gwałtowne zmiany społeczno-ekonomiczne. Narodowo-katolicki rząd wspierał Kościół, finansował religię w szkołach, strzegł cenzury w sprawach religijnych, jednocześnie kraj ulegał industrializacji i urbanizacji, zaczął zmieniać się model rodziny: z wielodzietnej, utrzymującej się z rolnictwa, na nowoczesną. Tzw. "cicha rewolucja" nastąpiła tam w latach sześćdziesiątych XX wieku. Gdy Quebec osiągnął wysoki poziom rozwój gospodarczego i wysoki poziom skolaryzacji, kościoły zaczęły się wyludniać; w latach osiemdziesiątych lewicowa, separatystyczna Partia Quebecu zaczęła odbierać Kościołowi przywileje. Od 2008 roku religia nie jest już nauczana w tamtejszych szkołach państwowych; religię katolicką zastąpi religioznawstwo[6].

Struktura polityczna

Gubernator porucznik

Gubernator porucznik reprezentuje w prowincji głowę państwa, czyli królową Kanady (tożsamą z królową Zjednoczonego Królestwa). Mimo że jest mianowany przez monarchę, nominacja następuje automatycznie po rekomendacji premiera prowincji. Funkcje gubernatora porucznika są czysto honorowe i ceremonialne, choć teoretycznie może on wpływać na kształt polityki prowincjonalnej.

Premier

Premier Quebecu jest szefem rządu prowincji. Posiada bardzo szerokie uprawnienia, pozwalające prowadzić skuteczne rządy, jeśli tylko ma zapewnione poparcie w parlamencie. Premierem zostaje lider partii zdobywającej większość w parlamencie. Jeśli z jakichś powodów w czasie trwania kadencji parlamentu przewodniczący rządzącej partii zostaje zmieniony, następuje automatyczna zmiana na stanowisku premiera prowincji.

Zgromadzenie legislacyjne

 Osobny artykuł: Zgromadzenie Narodowe Quebecu.

Parlament Quebecu Assemblée nationale du Québec (Zgromadzenie Narodowe Quebecu) liczy obecnie 125 deputowanych (les députés). Wybierani są oni w 125 jednomandatowych okręgach wyborczych. Partia, która zdobędzie większość w parlamencie, tworzy rząd prowincjonalny, a jej przewodniczący zostaje premierem prowincji. Druga co do liczebności partia w parlamencie otrzymuje status oficjalnej opozycji. W obecnej, 54. kadencji parlamentu najwięcej, bo 76 miejsc w parlamencie zdobyła Liberalna Partia Quebecu, 45 miejsc przyznano Partii Quebeckiej, tylko cztery miejsca przypadły natomiast Akcji Demokratycznej Quebecu.

Niepodległość

Partia Quebecka, zgodnie ze swą misją, doprowadziła do przeprowadzenia referendum na temat odłączenia się prowincji od Kanady w 1980, w którym 60% głosujących opowiedziało się przeciw suwerenności. Pomimo tej przegranej, Partia Quebecka wygrała wybory w 1981 i rządziła do następnych wyborów w 1985, w których większość zdobyła Partia Liberalna pod przewodnictwem Roberta Bourassy.

Partia Quebecka pod kierownictwem Jacques'a Parizeau wygrała wybory w 1994 i wezwała do przeprowadzenia kolejnego referendum, które odbyło się w 1995. Referendum zostało przegrane przez separatystów marginesem mniej niż jednego procenta. Parizeau wynik ten skomentował w swej słynnej wypowiedzi, jakoby spowodowany był "przez kapitał i głosy etniczne". Po przegranym referendum Parizeau podał się do dymisji.

Referendum w 1995 roku było drugim z kolei mającym na celu zbadanie opinii mieszkańców Quebecu czy prowincja powinna oddzielić się od reszty Kanady i zostać osobnym państwem.

Referendum w roku 1995 różniło się od pierwszego referendum. Pierwsze z nich na celu miało zdecydowanie o tym czy Quebec będzie w stosunku do reszty Kanady niezależnym stanem, ale dwie mające powstać w wyniku tego referendum części nadal miała łączyć silna więź przemysłowo-gospodarcza i polityczna. Drugie referendum proponowało całkowite oddzielenie Quebecu.

Dziesięć największych miast

Przypisy

  1. ↑ Kanadyjski Urząd Statystyczny - największe jeziora Kanady
  2. ↑ Regiony administracyjne w Quebecu (2001)
  3. ↑ Québec. Ministerstwo turystyki (2006). Le tourisme, une industrie importante pour le Québec – Édition 2006. ISBN 2-550-48481-9. p. 11.
  4. ↑ Québec. Institut de la statistique du Québec. Le Québec chiffres en main, édition 2007 – Tourisme. Page consultée le 16 aou^t 2007.
  5. ↑ http://www.statisticscanada.ca/ Biuro statyczne Kanady 2001
  6. ↑ Ks. Andrzej Draguła Scenariusz: Quebec

Linki zewnętrzne

Zobacz hasło Quebec w Wikisłowniku