Rajmund Kaczyński (ur. 1 września 1922 w Grajewie, zm. 17 kwietnia 2005 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej (pseudonim "Irka"), uczestnik powstania warszawskiego, inżynier.

Ojciec polskich polityków, Lecha i Jarosława Kaczyńskich, mąż Jadwigi z Jasiewiczów Kaczyńskiej, teść Marii z Mackiewiczów Kaczyńskiej.

Rodzina

Był synem urzędnika kolejowego Aleksandra Kaczyńskiego oraz Franciszki ze Świątkowskich. Ojciec pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Pomian, wywodzącej się z Kaczyna Starego i Kaczyna-Herbasów na Podlasiu^[1]. Dziad Rajmunda po mieczu był oficerem carskiej armii, zasłużonym w wojnie turecko-rosyjskiej. Miał majątek w okolicach Łomży. Matka pochodziła z rodziny ziemiańskiej z okolic Odessy. Rodzice Rajmunda Kaczyńskiego osiedli w Grajewie tuż po ślubie^[2]. Tam też urodziły się ich dzieci, z których dwoje zmarło w dzieciństwie^[2].

Biografia

Od 1927 Rajmund wraz z rodzicami mieszkał w Baranowiczach, gdzie jego ojciec został naczelnikiem ekspedycji węzła kolejowego a matka zajęła się obrotem nieruchomościami^[2]. Tam Rajmund chodził do liceum, do którego uczęszczał również Lucjan Jasiewicz, syn Wincentego, brat stryjeczny jego przyszłej żony Jadwigi. Tuż przed wojną Kaczyńscy przeprowadzili się do Brześcia Litewskiego^[2].

Po wybuchu wojny w obawie przed zsyłką na Sybir rodzina Kaczyńskich wyjechała do Warszawy. Tam Rajmund Kaczyński rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Państwowej Wyższej Szkoły Budowy Maszyn im. Wawelberga, potem w Państwowej Wyższej Szkole Technicznej^[2]. Od 1941 należał do Związku Walki Zbrojnej, następnie do Armii Krajowej. Po odbyciu szkolenia w 1943 otrzymał stopień plutonowego podchorążego.^{potrzebne źródło}

W pierwszym dniu powstania warszawskiego, jako dowódca 7 drużyny 2 plutonu kompanii K 1 Pułku „Baszta”, brał udział w szturmie na tor wyścigów konnych na Służewcu^[3]. W czasie powstania warszawskiego stracił kciuk^[4]. Opiekowała nim się wówczas sanitariuszka Helena Wołłowicz, ciotka Bronisława Komorowskiego. Po upadku powstania przebywał w obozie jenieckim koło Skierniewic, skąd zbiegł^[2].

W 1947 ukończył studia inżynierskie na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej^[2]. Pracował w Polskich Zakładach Optycznych w Warszawie oraz jako kierownik robót w Społecznym Towarzystwie Budowlanym^{potrzebne źródło}. Prowadził również wykłady z termodynamiki na tzw. Sorbonie przy Politechnice Warszawskiej, głównie jako skrócone studia dla wyższych członków partii. W trakcie swojej pracy na Politechnice wstąpił do partii i pełnił funkcję sekretarza organizacji partyjnej^[4].

W 1948 ożenił się z Jadwigą z Jasiewiczów, poznaną na jednym z balów karnawałowych na Politechnice Warszawskiej. W 1949 przyszły na świat ich dzieci, bliźnięta – Jarosław i Lech. Matkami chrzestnymi chłopców zostały siostry bliźniaczki Ludwika i Zofia Woźnickie^[2]. Rodzina mieszkała przy ulicy Lisa-Kuli (Żoliborz), w wynajmowanym mieszkaniu, wykupionym dopiero w 1981, później przeprowadzili się do bliźniaka przy ul. Mickiewicza^[2].

W 1958 uzyskał pełny etat na Wydziale Inżynierii Sanitarnej PW^[2]. Odbył szkolenia w Anglii i Holandii, które okazały mu się pomocne podczas projektowania instalacji sanitarnej w budynku Ambasady USA w Warszawie. W 1965 wyjechał na kontrakt budowlany do Libii. Jeszcze przez wiele lat pracował w rozmaitych pracowniach projektowych^[2].

W latach osiemdziesiątych prowadził zajęcia z Teorii Maszyn Cieplnych na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej.^{potrzebne źródło}

Rajmund Kaczyński zmarł w 2005 i został pochowany na Starych Powązkach, w rodzinnym grobowcu swoich rodziców.

Odznaczenia

Za udział w powstaniu warszawskim został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari z rozkazu nr 512 dowódcy AK Tadeusza Bora-Komorowskiego z 2 października 1944 (nr krzyża: 12798)^[5]. Otrzymał również Krzyż Walecznych i został awansowany na stopień porucznika.

Rodzina

Przypisy