Reprezentacja San Marino w piłce nożnej
San Marino 0 – 4 Szwajcaria
Serravalle, San Marino; 14 listopada 1990
San Marino 1 – 0 Liechtenstein
Serravalle, San Marino; 28 kwietnia 2004
San Marino 0 – 13 Niemcy
Serravalle, San Marino; 6 września 2006
Piłkarska reprezentacja San Marino jest jedną z najsłabszych drużyn narodowych na świecie.
San Marino wygrało do tej pory tylko jeden mecz, w kwietniu 2004 roku z Liechtensteinem. Za najlepszy występ reprezentacji uznaje się spotkanie z Turcją w eliminacjach do Mistrzostw Świata 1994, zakończone bezbramkowym remisem. Piłkarze San Marino byli tak szczęśliwi z tego wyniku, że postanowili zamówić sobie koszulki z napisem ,,0:0" aby upamiętnić to wydarzenie. W owych koszulkach drużyna grała przez kilka następnych spotkań.
Reprezentacja nigdy nie awansowała do pierwszej setki w Rankingu FIFA. Najwyżej sklasyfikowana została we wrześniu 1993 roku, kiedy zajęła 118. miejsce.
W kadrze jest dwóch profesjonalnych zawodników - napastnik Andy Selva i bramkarz Aldo Simoncini. Pozostali pracują na co dzień w sklepach, bankach lub administracji państwowej, a w wolnych chwilach grywają w klubach szóstych, siódmych lig Włoch lub w istniejącej od 1985 roku półamatorskiej lidze sanmarińskiej.
W latach 80. na prawej pomocy Juventusu grał Massimo Bonini, dziewiętnastokrotny reprezentant San Marino. W barwach Starej Damy zdobył m.in. Puchar Mistrzów, Superpuchar Europy i Puchar Zdobywców Pucharów.
Od 1998 roku (najdłuższy staż ze wszystkich urzędujących selekcjonerów europejskich reprezentacji) trenerem kadry jest urodzony w Genui Giampaolo Mazza, z wykształcenia nauczyciel wychowania fizycznego.
Bieżące eliminacje
Eliminacje do ME 2012 - tabela grupa E
Stan po zakończeniu eliminacji
Grupa H
Historia
Lata 80.
Mimo, że początki piłki nożnej w San Marino sięgają lat 30. To rozgrywki ligowe o mistrzostwo tego kraju nie były rozgrywane aż do 1985. W 1985 roku powstała liga San Marino a sezon 1985/86 zakończył się zwycięstwem S.C. Faetano[1].
Reprezentacja San Marino powstała rok później. San Marino 23 września 1986 zadebiutowało z reprezentacją olimpijską Kanady. Mecz zakończył się minimalną porażką Sanmarińczyków 0-1[2].
W eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1988 i Mistrzostw Świata w 1990 reprezentacja San Marino nie brała udziału, gdyż San Marino nie było jeszcze członkiem FIFA i UEFA[1]. W 1987 San Marino rozegrało 3 mecze w ramach Igrzysk Śródziemnomorskich odbywających się w Syrii. San Marino Igrzyska Śródziemnomorskie rozpoczęło od bezbramkowego remisu z reprezentacją Libanu. W pozostałych meczach San Marino przegrało 0-3 z gospodarzami turnieju Syrią oraz 0-4 z Turcją[2].
W 1988 San Marino stało się pełnoprawnym członkiem FIFA i UEFA, mogło więc startować w eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1992[1].
el. ME 1992
W elimnacjach San Marino trafiło do grupy z Szwajcarią, Rumunią, Szkocją i Bułgarią[2]. Pierwszy mecz w eliminacjach i zarazem pierwszy oficjalny mecz jako członek FIFA i UEFA San Marino rozegrało ze 14 listopada 1990 ze Szwajcarią w Serravalle. Mecz ten zakończył się porażką 0-4.Drugi mecz w ramach tych rozgrywek San Marino rozegrało w Bukareszcie. Reprezentacja Rumunii pokonała San Marino aż 6-0[2].
W pierwszym meczu w latach 90. San Marino rozegrało mecz u siebie z reprezentacją Rumunii. 24 marca 1991 roku Sanmarińczycy co prawda przegrali tracąc 3 bramki jednakże strzelili swoją pierwszą historyczną bramkę, którą zdobył Matteoni z rzutu karnego [3]. Dwa następne mecze rozgrywane u siebie ze Szkocją i Bułgarią San Marino przegrało odpowiednio 0-2 i 0-3. W 10 meczu w historii a w 6 w tych eliminacjach w Sankt Gallen San Marino przegrało ze Szwajcarią 0-7. Pozostałe mecze wyjazdowe ze Szkocją i Bułgarią San Marino przegrało po 0-4 i bez punktów z bilansem bramkowym 1-33 zakończyło grę na ostatnim miejscu w grupie.
Reprezentacja San Marino rozegrała jeszcze przed rozpoczęciem Mistrzostw Europy mecz towarzyski z reprezentacją Włoch mecz ten został przez Sanmarińczyków przegrany 0-4.
Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach ME 1992: Pierluigi Benedettini, William Guerra, Marco Montironi, Ivano Toccaceli, Paolo Conti, Luca Gobbi, Bruno Muccioli, Paolo Daniele Zanotti, Claudio Canti, Marco Montironi, Mauro Valentini, Massimo Ceccoli, Fabio Francini, Loris Zanotti, Ivan Matteoni, Massimo Bonini, Giampaolo Mazza, Marco Mazza, Nicola Bacciocchi, Pierangelo Manzaroli, Pier Domenico della Valle, Marco Macina, Valdes Pasolini, Giancarlo Bacciocchi, Marco Mularoni.
el. MŚ 1994
W eliminacjach przed Mundialem w USA reprezentacja San Marino trafiła do grupy z Norwegią, Turcją, Anglią, Holandią i Polską. W eliminacjach do Mistrzostw Świata w strefie UEFA zagrało 36 reprezentacji, które startowały w 6 grupach, po dwie pierwsze drużyny awansowały do Mistrzostw Świata.
San Marino rozpoczęło eliminacje fatalnie 9 września 1992 przegrywając z Norwegią w Oslo 0-10. Wynik ten stał się nowym rekordem w ilości bramek straconych w jednym meczu przez San Marino. 7 października tego samego roku w reważnu w Serravalle San Marino przegrało również ale tym razem 0-2. W 1992 roku San Marino zagrało jeszcze mecz z najsłabszym z rywali reprezentacją Turcji w Ankarze. Sanmarińczykom udało się zdobyć jedną bramkę jednak stracili 4. W pierwszym meczu 1993 roku San Marino uległo Anglii na Wembley 0-6[2].
Seria 15 porażek z rzędu zakończyła się w meczu z Turcją w Serravalle, mecz zakończył się remisem 0-0 i mimo tego, że poźniej udało się Sanmarińczykom wygrać jeden mecz[2] to bezbramkowy remis z Turcją jest uznawany za najlepszy mecz reprezentacji w historii. Po meczu z Turcją San Marino zagrało z Holandią, z którą przegrało 0-6[2].
28 kwietnia 1993 San Marino zagrało mecz z Polską w Łodzi. W tym meczu San Marińczycy byli bliscy drugiego remisu. Aż do 70 minuty Polacy nie potrafili pokanać Benedettiniego. W 70 minucie zwycięską bramkę strzelił ręką Jan Furtok, jednakże szkocki sędzia Leslie William Mottram bramkę uznał[4].
Jesienią 1993 San Marino zagrało jeszcze dwa mecze eliminacyjne oba mecze w roli gospodarza rozegrali jednak na stadionie we włoskiej Bolonii. Oba mecze (z Holandią i Anglią) Sanmarińczycy przegrali tracą po 7 bramek[2]. W meczu z Anglią Sanmarińczycy zdobyli drugą bramkę w eliminacjach pokonując angielskiego bramkarza już w 8 sekundzie meczu. Gol autorstwa Davide Gualtieri jest najszybciej zdobytą bramką w historii meczów reprezentacyjnych[5].
Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach MŚ 1994: Pierluigi Benedettini, Stefan Muccioli, Luca Bizzocchi, Claudio Canti, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Bruno Muccioli, Ivano Toccaceli, Mauro Valentini, Paolo Daniele Zanotti, Massimo Bonini, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Paolo Mazza, Loris Zanotti, Marco Mularoni, Valdes Pasolini, Davide Gualtieri.
el. ME 1996
W eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1996 roku San Marino spotkało się z Rosją, Szkocją, Grecją, Finlandią i Wyspami Owczymi.
Reprezentacja San Marino wszystkie 3 mecze, grane w 1994 roku rozegrała na wyjeżdzie podejmując kolejno Rosję, Grecję i Finlandię. Wszystkie te mecze Sanmarińczycy przegrali zdobywając zaledwie jedną bramkę z Finlandią. W dwóch następnych meczach w San Marino gospodarze przegrali z Finalandią i Szkocją 0-2. W szóstej kolejce San Marino podejmowało drugiego outsidera grupy Wyspy Owcze, które podobnie jak San Marino w eliminacjach do tego meczu nie zdobyło ani jednego punktu. Mecz wygrały Wyspy Owcze i to 3-0. Ostani mecz w sezonie 1994/1995 San Marino rozgrywało z liderem tabeli Rosją. Rosjanie pewnie wygrali to spotkanie 7-0. W kolejnym sezonie San Marino rozegrało tylko 3 mecze przegrywając kolejno u siebie z Grecją 0-4 i Wyspami Owczymi 1-3 oraz na wyjeżdzie ze Szkocją 0-5[2]. Te eliminacje były ostatnimi występami w reprezentacji Boniniego, który w wieku 37 zakończył karierę piłkarską[6]
Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach ME 1996: Pierluigi Benedettini, Stefano Muccioli, Claudio Canti, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Frederico Moroni, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Massimo Bonini, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Claudio Peverani, Davide Gualtieri, Paolo Montagna, Marco Mularoni, Andrea Ugolini.
el. MŚ 1998
Przed Mistrzostwami Świata we Francji San Marino trafiło do grupy eliminacyjnej z Holandią, Belgią, Turcją i Walią. W reprezentacji nie było już Boniniego i Beneditiniego.
San Marino zaczęło od dwóch porażek z najsłabszym z rywali reprezentacją Walii, w Serravalle San Marino straciło 5 w Cardiff 6 bramek. Kolejnym meczem reprezentacji San Marino był mecz z Belgami w tym meczu zadebiutował przyszły rekordzista w liczbie występów, wówczas 19 letni, Damiano Vannucci[7], San Marino straciło tylko 3 bramki. W ostatnim meczu w 1996 roku San Marino wyjechało na mecz do Istambułu. Turcy zrewanżowali się za kompromitujący remis z poprzednich eliminacji do Mistrzostw Świata i pokonali Sanmaryńczyków aż 7-0[2].
W 1997 roku drużynie z San Marino również nie szło najlepiej przegrali najpierw dwa mecze z Holandią, 0-4 w Amsterdamie i 0-6 w Serravalle. Następnie przegrali 0-6 z Belgią w Brukseli. Eliminacje zakończyli meczem u siebie z Turcją[2].
Ostatecznie Sanmarińczycy przegrali wszystkie mecze nie strzelając żadnej bramki po raz pierwszy w historii, drugie taki występ zdarzył się reprezentacji San Marino w el. ME 2004[2].
Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach MŚ 1998: Frederico Gasperoni, Stefano Muccioli, Allessandro Cassadei, Leone Gasperoni, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Damiano Vannucci, Simone Bianchi, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Gianluca Gatti, Mularoni Luciano, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Riccardo Muccioli, Claudio Peverani, Valdes Pasolini, Paolo Montagna, Marco Mularoni, Andrea Ugolini.
el. ME 2000
Po eliminacjach do Mistrzostw Świata, w których reprezentacja San Marino nie strzeliła żadnej bramki doszło do niewielkiego odmłodzenia kadry, szczególnie w linii ofensywnej. W 1998 roku zadebiutował Andy Selva, który długo był jedynym zawodowym piłkarzem w kadrze San Marino oraz jest liderem w klasyfikacji strzelców zdobywając ponad połowę bramek reprezentacji San Marino.
W grupie eliminacyjnej Sanmaryńczycy trafili na Hiszpanię, Izrael, Austrię i Cypr. Kalendarz rozgrywek został tak ustalony, że pierwsze trzy mecze rozgrywane w 1998 roku San Marino grało u siebie. W pierwszym meczu Sanmaryńczycy podejmowali reprezentację Izraela. W meczu tym zadebiutował Selva mimo tego bramkarz gospodarzy Frederico Gasperoni został pokonany aż 5 razy. Selva swoją pierwszą bramkę zdobył w drugim spotkaniu w 81. minucie meczu z Austrią, z którą gospodarze przegrali ostatecznie 1-4. Na uwagę zasługuje jednak fakt, że aż do 58. minuty utrzymywał się bezbramkowy remis. W trzecim meczu San Marino zmierzyło się z najsłabszym z rywali reprezentacją Cypru. Reprezentacji Cypru tylko raz udało się pokonać bramkarza San Marino i był to pierwszy od porażki z Polską mecz, w którym San Marino straciło mniej niż 2 bramki[8].
1999 roku San Marino rozpoczęło od reważnu z Cyprem. Cypryjczycy zrewanżowali się jednak wygrywają u siebie 4-0. Drugi mecz San Marino rozgrywało w Serravalle z Hiszpanią. Hiszpanie wcześniej pokonali aż 9-0 Austrię. Można było się, więc spodzewiać bardzo wysokiej wygranej Hiszpanów. W pierwszej połowie jednak Hiszpanie pokonali Gasperoniego tylko dwa razy za to w drugiej połowie goście dołożyli jeszcze 4 bramki i ostatecznie San Marino przegrało mecz 0-6. W trzecim meczu rozgrywanym wiosną 1999 San Marino uległo Austrii w Grazu 0-7. W ostatnim meczu wiosną 1999 San Marino podejmowało Hiszpanię. Hiszpania wygrała gładko 9-0 co ciekawe Luis Enrique na strzelenie dwóch bramek potrzebował jednej minuty. Przed ostatnią kolejką trzy zespoły rywalizowały o jedno miejsce w gwarantujące miejsce w barażach, Cypr miał 12 punktów, Izrael i Austria po 10. W ostatniej kolejce Austria grała z Cyprem a Izrael z San Marino. Izrael pokonał San Marino aż 8-0, co przy zwycięstwie Austrii nad Cyprem dawało miejsce w barażu Izraelowi. San Marino kończyło mecz w 10 po tym jak czerwoną kartką został ukarany Andy Selva[8].
Skład reprezentacji San Marino na eliminacje ME 2000: Federico Gasperoni, Simone Bacciochi, Simone della Balda, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Mauro Marani, Fabrizio Pelliccioni, Marco Tomassoni, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Bacciocchi Nicola, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Riccardo Muccioli, Luciano Mularoni, Roberto Selva, Zonzini Ermano, Marco de Luigi, Gualtieri Davide, Paolo Montagna, Andy Selva, Andrea Ugolini Przed Mistrzostwami Europy San Marino rozegrało jeszcze jeden mecz towarzyski z Mołdawią w Serravalle. Mecz ten został przegrany przez San Marino 0-1[2]
el. MŚ 2002
Przed mistrzostwami w Japonii i Korei Południowej. San Marino trafiło po raz drugi na Belgię i Szkocję oraz na Chorwację i Łotwę.
Eliminację reprezentacja San Marino rozpoczęła od meczu u siebie ze Szkocją, w którym aż do 71 minuty Sanmaryńczycy nie stracili bramki. Jednakże po strzałach Matta Elliotta w 71 minucie i Dona Hutchisona w 73, gospodarze przegrali to spotkanie 0-2. Drugi mecz, z Łotwą również w Serravalle miał zupełnie inny przebieg goście zdobyli bramkę już w 9 minucie jednakże nie zwiększyli prowadzenia i mecz zakończył się wynikiem 0-1 jak się później okazało jedynym zwycięstwem Łotwy w tych eliminacjach.[9]
Skład San Marino na eliminacje MŚ 2002: Federico Gasperoni, Nicola Albani, Simone Bacciocchi, Simone della Balda, Gennari Mirco, Luca Gobbi, Mauro Marani, Luca Nanni, Vittorio Valentini, Damiano Vannucci, Nicola Bacciocchi,Ivan Bugli, Pier Domenico della Valle, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Riccardo Muccioli, Luciano Mularoni, Roberto Selva, Ermanno Zonzini, Marco de Luigi, Paolo Montagana, Andy Selva, Andrea Ugolini
el. ME 2004
el. MŚ 2006
el. ME 2008
el. MŚ 2010
Udział w mistrzostwach świata
- 1930 – 1990 – Nie brała udziału
- 1994 – 2010 – Nie zakwalifikowała się
- 2014 - Kwalifikacje jeszcze się nie rozpoczęły.
Udział w mistrzostwach Europy
Trenerzy reprezentacji San Marino
- 1990-95 – Giorgio Leoni
- 1996-97 – Massimo Bonini
- od 1998 – Giampaolo Mazza
Eliminacje Mistrzostw Europy 2008
Kadra San Marino podczas eliminacji do Mistrzostw Europy 2008
Mecze z Polską
Piłkarze San Marino grali z Polską sześciokrotnie – wszystkie mecze przegrali (bramki 0:23):
- 28.04.1993, Łódź: POLSKA-SAN MARINO 1:0 (Furtok) - el.ME
- 19.05.1993, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:3 (Leśniak 2, K.Warzycha) - el.ME
- 07.09.2002, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:2 (P.Kaczorowski, Kukiełka) - el.ME
- 02.04.2003, Ostrowiec Świętokrzyski: POLSKA-SAN MARINO 5:0 (Kuźba 2, Szymkowiak, Kosowski, Karwan) - el.ME
- 10.09.2008, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:2 (Smolarek, R.Lewandowski) - el.MŚ
- 01.04.2009, Kielce: POLSKA-SAN MARINO 10:0 (Smolarek 4, Boguski 2, R.Lewandowski, Jeleń, M.Lewandowski, Saganowski) - el. MŚ
Rekordziści
Stan na 10 września 2009 roku.
* Gwiazdką oznaczono piłkarzy branych pod uwagę przy ustalaniu obecnej kadry.
Pozycja w rankingu FIFA (w grudniu)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Tam też kopią: San Marino
- ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 San Marino - International Results
- ↑ Mistrzostwa Europy 1992 Szwecja Eliminacje : Historia
- ↑ Kadra.pl - Historyczne mecze
- ↑ San Marino pamięta Furtoka - Rzeczpospolita
- ↑ :: National Football Teams ::.. Player - Massimo Bonini
- ↑ Damiano Vannucci - International Appearances (ang.). [dostęp 2010-06-16].
- ↑ 8,0 8,1 European Championship 2000 - details (ang.). [dostęp 2010-06-16].
- ↑ World Cup 2002 Qualifying
- ↑ San Marino: FIFA/Coca-Cola World Ranking (ang.). FIFA.com. [dostęp 2008-10-08].
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- Oficjalna witryna związku (wł.)
- Profil na stronie FIFA (ang.)
- Profil na National Football Teams (ang.)
- RSSSF – archiwum wyników (ang.)
- RSSSF – archiwum zawodników z największą liczbą występów i goli (ang.)
- Archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw świata (ang.)
- Archiwum wyników w eliminacjach do mistrzostw Europy (ang.)
- Archiwum wyników w meczach towarzyskich (ang.)
- Artykuł poświęcony jedynemu zwycięstwu w historii reprezentacji (ang.)