Reprezentacja Związku Radzieckiego w hokeju na lodzie mężczyzn
ZSRR 8-2 Finlandia (29 stycznia 1954)
ZSRR 28-2 Włochy (26 grudnia 1967)
Czechosłowacja 9-3 ZSRR (21 marca 1975)
Reprezentacja ZSRR w hokeju na lodzie mężczyzn – kadra ZSRR w hokeju na lodzie.
Historia
W okresie po II wojna światowej kadra ZSRR była była jedną z najlepszych drużyn hokejowych na świecie. Reprezentacja była członkiem IIHF od 1956 roku do 1992 roku. W całej swojej historii rozegrała 900 spotkań, z czego wygrała 725 spotkań. ZSRR wystąpił na 9 igrzyskach olimpijskich, gdzie 7 razy zdobywał złoty medal, z 34 występów na Mistrzostwach Świata złoto zdobywał 22 razy. Reprezentacja wielokrotnie brała udział w turniejach Challenge Cup 1979, Summit Series, Super Series, Rendez-vous '87.
Z reprezentacją Polski ekipa ZSRR rozegrała 33 spotkania, z czego wygrała 32, a przegrała 1 (podczas Mistrzostw Świata w 1976 w Katowicach 4:6). Po rozpadzie ZSRR reprezentacja przestała istnieć. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w 1992 kadra wystąpiła pod szyldem Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP), gdzie zdobyła złoty medal.
Osiągnięcia
Szkoleniowcy
Najbardziej utytułowanym trenerem reprezentacji ZSRR był Wiktor Tichonow, który rozegrał ponad połowę (413) wszystkich meczów granych przez reprezentacje ZSRR. Z czego wygrał 338, przegrał 44, a zremisował 31.
- 1954-1957: Arkady Czernyszow: 294 mecze (pierwszy trener reprezentacji ZSRR)
- 1958-1960: Anatolij Tarasow: 39 meczów (trenerem głównym był do Igrzysk Olimpijskich w 1960 potem pomagał Czernyszowowi)
- 1960-1972: Arkady Czernyszow
- 1967: Władimir Jegorow: 3 mecze (jako główny trener prowadził reprezentacje w Millenium Tournament, głównie pomagał Tarasowowi i Czernyszowowi)
- 1972-1974: Wsiewołod Bobrow: 71 meczów
- 1974-1977: Borys Kulagin: 80 meczów (na początku asystent Bobrowa)
- 1976-1991: Wiktor Tichonow: 413 meczów