Robert Enke

Skocz do: nawigacji, szukaj

Robert Enke (ur. 24 sierpnia 1977 w Jenie, zm. 10 listopada 2009 w Neustadt am Rübenberge) – niemiecki piłkarz grający na pozycji bramkarza.

Kariera klubowa

Swoje pierwsze piłkarskie kroki Enke stawiał w małym klubie z rodzinnej Jeny o nazwie SV Jena Pharm. Niedługo potem podjął jednak treningi w Carl Zeiss Jena[1]. W sezonie 1995/1996 został zawodnikiem pierwszej drużyny i wtedy też zadebiutował w rozgrywkach 2. Bundesligi. Było to spotkanie z Hannoverem rozegrane 11 listopada 1995 roku (1:1)[2]. Dla Jeny rozegrał 3 spotkania i latem 1996 przeszedł do Borussii Mönchengladbach[3]. Przez 2 lata musiał uznać wyższość Uwe Kampsa, a po zakończeniu jego kariery, Enke stał się pierwszym bramkarzem Borussii i 15 sierpnia 1998 roku zadebiutował w Bundeslidze meczem z Schalke 04 (3:0)[4]. Był podstawowym zawodnikiem zespołu, ale ten zajmując ostatnie miejsce został zdegradowany o klasę niżej.

W 1999 Enke przeszedł do portugalskiej Benfiki. W lizbońskim zespole od początku stał się podstawowym zawodnikiem wygrywając rywalizację z Argentyńczykiem Carlosem Bossio. Benfica przechodziła jednak duży kryzys i poza zajęciem 3. miejsca w 2000 roku i 4. w 2002 Enke nie osiągnął żadnych sukcesów. Grał jednak na tyle dobrze, że latem 2002 Joan Gaspart sprowadził go do Barcelony. W zespole był jednak trzecim bramkarzem po Roberto Bonano i Victorze Valdésie i poza debiutem (2 marca 2003: CA Osasuna-Barcelona 2:2) nie zagrał w żadnym ze spotkań, a Barcelona zajęła dopiero 6. miejsce w lidze. W 2003 roku wypożyczono Roberta do tureckiego Fenerbahçe SK, w którym zagrał tylko jedno spotkanie, a w rundzie wiosennej trafił do drugoligowego CD Tenerife.

Latem 2004 na zasadzie wolnego transferu Enke przeszedł do Hannoveru. W jego barwach zadebiutował 7 sierpnia w przegranym 1:2 meczu z Bayerem Leverkusen[5]. Po powrocie do Niemiec stał się jednym z solidniejszych bramkarzy tamtejszej ligi. W 2005 roku zajął swoje najwyższe miejsce za czasów gry w tym klubie, czyli 10. Natomiast w sezonie 2006/2007 zakończył ligę z Hannoverem na 11. pozycji.

W sezonie 2008/2009 został wybrany najlepszym bramkarzem Bundesligi[6].

Kariera reprezentacyjna

Podczas występów w Borussii Mönchengladbach Enke był zawodnikiem młodzieżowej reprezentacji Niemiec U-21, dla której wystąpił 15-krotnie. Jego postawa spowodowała, że selekcjoner pierwszej reprezentacji Erich Ribbeck powołał Roberta na Puchar Konfederacji, jednak nie rozegrał on na nim żadnego spotkania. Przez kolejne lata był rzadko powoływany do kadry i debiut zaliczył dopiero 28 marca 2007 w towarzyskim spotkaniu z Danią (0:1), rozegranym w Duisburgu. W oficjalnych meczach zagrał osiem razy.

Życie prywatne

Enke zostawił po sobie żonę Teresę. Razem mieli córkę Larę, która 17 września 2006 zmarła w wieku 2 lat na skutek wady serca[7]. W maju 2009 małżeństwo adoptowało dziewczynkę o imieniu Leila[8].

Śmierć

10 listopada 2009 Enke popełnił samobójstwo na przejeździe kolejowym w miejscowości Neustadt am Rübenberge[6][9]. Wskoczył pod przejeżdżający z prędkością 160 km/h pociąg. Miał 32 lata, cierpiał na depresję[10]. Przyjaciel i doradca piłkarza, Jörg Neblung potwierdził, że było to samobójstwo[11][12]. 11 listopada znaleziony został list pożegnalny piłkarza. W liście przeprosił za ukrywanie swojego stanu emocjonalnego, oraz przyznał się, że powodem było ukrywanie depresji, na którą cierpiał[13].

Szyld ze zmienioną nazwą ulicy nieopodal stadionu Hannover 96 dla upamiętnienia piłkarza.

Po śmierci Enkego, kibice Hannoveru zostawiali kwiaty i palili znicze pod bramami AWD-Arena, stadionu zespołu. Tysiące fanów podpisywało również księgę kondolencyjną. Strona internetowa Hannoveru została zmieniona na cały czarny ekran z napisem "Wir trauern um Robert Enke" ("Jesteśmy w żałobie po Robercie Enke")[10].

Przypisy