Romuald Waga

Skocz do: nawigacji, szukaj

Romuald Andrzej Waga (ur. 26 stycznia 1936 w Lublinie, zm. 29 listopada 2008) – polski admirał, morski dyplomowany oficer pokładowy okrętów torpedowych i rakietowych. W latach 1954-1996 służył w Siłach Zbrojnych, dowodząc KT-76, ORP „Gdynia”, 8 Flotyllą Obrony Wybrzeża oraz Marynarką Wojenną (1989-1996).

Wykształcenie

W okresie od 1954 do 1958 odbył studia w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni. Był również absolwentem Kaspijskiej Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej ZSRR w Baku (1961-1962) i Akademii Marynarki Wojennej ZSRR w Leningradzie (1967-1970). W 1978 odbył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Warszawie.

Służba wojskowa

Początkowo skierowano go na kuter torpedowy KT-76, na którym był pomocnikiem dowódcy okrętu, a od 1960 do 1961 dowódcą okrętu. W 1962 został zastępcą dowódcy kutra rakietowego ORP „Gdynia”, natomiast w latach 1964-1967 dowodził tym okrętem. W 1970 objął funkcję starszego pomocnika szefa Sztabu ds. operacyjnych w 3 Brygadzie Kutrów Torpedowych w Gdyni. Po rozformowaniu 3 Brygady Kutrów Torpedowych w 1971 i utworzeniu w Gdyni 3. Flotylli Okrętów, został w tej jednostce zastępcą szefa Sztabu ds. operacyjno-szkoleniowych. Od 1973 do 1975 kierował Sztabem 3. Flotylli Okrętów, a potem był zastępcą szefa Oddziału Operacyjnego Sztabu Głównego w Dowództwie Marynarki Wojennej w Gdyni. W latach 1979-1983 dowodził 8 Flotyllą Obrony Wybrzeża w Świnoujściu.

Od 1983 zajmował stanowisko szefa Służb Technicznych i Zaopatrzenia – zastępcy dowódcy Marynarki Wojennej ds. techniki i zaopatrzenia, a 4 lutego 1986 wyznaczono go szefem Sztabu – I zastępcą dowódcy Marynarki Wojennej. W okresie od 28 grudnia 1989 do 28 lutego 1996 był dowódcą Marynarki Wojennej, po czym 8 marca 1996 przeszedł w stan spoczynku.

Awansował kolejno na stopnie oficerskie:

Działalność biznesowa

Zasiadał w radzie nadzorczej spółki S.A.Z. Biuro Podróży First Class[1] oraz spółki Megagaz[2]. Według dziennikarzy „Dziennika Bałtyckiego” w 1991 kierował działaniami mafii paliwowej. Sprawa uległa przedawnieniu[3].

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Tajemniczy przetarg PGNiG na obsługę delegacji, Gazeta Wyborcza, 4 grudnia 2006.
  2. ↑ W liście pożegnalnym oskarżył specsłużby. Dziennik.pl, 30 lipca 2008.
  3. ↑ Wojskowa mafia paliwowa, Karolina Ołoś, Darek Janowski, Dziennik Bałtycki, 14 listopada, 2005.

Bibliografia

  • Mariusz Jędrzejko, Marek Paszkowski, Mariusz Krogulski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002), Wydawnictwo Von Borowiecky. Warszawa 2002, ISBN 83-87689-46-7.
  • Piotr Andrzejewski, Zygmunt Białogłowski, Tomasz Dolny, Henryk Karwan, Janusz Królikowski, Michał Michalski, Andrzej Walor, „Przegląd Morski” 4/2005, ISSN 0137-7205
  • Biuro Prasowe MW RP, Pożegnanie Admirała w: „Morze, Statki i Okręty”, styczeń 2009, s. 17.