Rząd Jarosława Kaczyńskiego

Skocz do: nawigacji, szukaj
Prezes RM Jarosław Kaczyński ze swoimi ministrami, 14 lipca 2006
Zobacz wiadomości w serwisie Wikinews:

Rada Ministrów Jarosława Kaczyńskiego, której prezesem był Jarosław Kaczyński, powołana i zaprzysiężony 14 lipca 2006 przez prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. 19 lipca 2006 rząd otrzymał wotum zaufania od Sejmu. Jarosław Kaczyński podał gabinet do dymisji 5 listopada 2007 czyniąc to dwukrotnie, przed prezydentem RP i na forum Sejmu w dniu pierwszego posiedzenia Sejmu VI kadencji. Dymisja została przyjęta i Rada Ministrów pełniła obowiązki do czasu zaprzysiężenia nowego składu Rady Ministrów 16 listopada 2007.

Rada Ministrów Jarosława Kaczyńskiego kontynuowała politykę RM Kazimierza Marcinkiewicza; na stanowiskach ministerialnych nie dokonano większych zmian.

Wotum zaufania

19 lipca 2006 r. o godz. 21.47 rząd, po wygłoszeniu przez premiera exposé, otrzymał od Sejmu wotum zaufania. Za jego udzieleniem głosowało 240 posłów, przeciw opowiedziało się 205. Nikt nie wstrzymał się od głosu. Większość bezwzględna konieczna do uzyskania wotum zaufania wynosiła 223 głosy. Poparcia Radzie Ministrów udzieliły kluby parlamentarne: Prawo i Sprawiedliwość, Samoobrona Rzeczypospolitej Polskiej, Liga Polskich Rodzin i Narodowe Koło Parlamentarne. Przeciw były kluby Platformy Obywatelskiej, Sojuszu Lewicy Demokratycznej i Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Kryzys w 2006

21 września 2006 po spotkaniu z radą polityczną PiS Jarosław Kaczyński złożył do prezydenta wniosek o odwołanie ze stanowiska wiceprezesa Rady Ministrów i ministra rolnictwa i rozwoju wsi Andrzeja Leppera. Nazajutrz prezydent RP Lech Kaczyński odwołał Leppera ze składu rządu. W ten sposób Samoobrona praktycznie stała się w Sejmie partią opozycyjną.

26 września 2006 w programie Teraz My ujawniono filmowy zapis propozycji wystąpienia z Samoobrony składanej Renacie Beger przez ministrów z rządu PiS i pozostania w koalicji. Posłanka Samoobrony zażądała w zamian m.in. stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Beger zaoferowała też przejście pięciu innych posłów Samoobrony do klubu parlamentarnego PiS. W zamian minister Lipiński zaoferował pomoc prawną w pozbyciu się groźby spłacenia weksli, a także rozważenie możliwości zabezpieczenia ich ze środków Sejmu do czasu wygranego procesu, aby nie doszło do wejścia komornika do biur poselskich. Weksle, o których była mowa, zostały wystawione przez Samoobronę i miały być realizowane w sytuacji, gdy którykolwiek z posłów opuści klub parlamentarny lub zostanie z niego usunięty.

Nagrane zostały trzy rozmowy Renaty Beger: dwie z Adamem Lipińskim i jedna z Wojciechem Mojzesowiczem. Lipiński przyznał, że o całej sprawie (a co najmniej o stanowisku dla Beger po zmianie klubu) wiedział premier Jarosław Kaczyński. Według ministra Lipińskiego „premier się na razie nie zgodził”. Jednocześnie, wbrew sugestiom posłanki, odmówił pomocy w postępowaniach sądowych prowadzonych przeciwko niej.

Kryzys w 2007

9 lipca 2007 prezydent RP Lech Kaczyński zdymisjonował Andrzeja Leppera z funkcji wicepremiera, ministra rolnictwa i rozwoju wsi za aferę korupcyjną wykrytą przez Centralne Biuro Antykorupcyjne w Ministerstwie Rolnictwa, w którą ma też być zamieszany sam Lepper. Wieczorem tego samego dnia Prezydium Samoobrony zdecydowało o wyjściu partii z koalicji rządowej.

10 lipca 2007 klub parlamentarny Samoobrony zdecydował o wyjściu partii z koalicji, lecz ostateczną decyzję klub zostawił przewodniczącemu Andrzejowi Lepperowi. Przewodniczący zadecydował, że Samoobrona pozostaje „warunkowo” w koalicji do czasu wyjaśnienia sprawy, które spodziewane jest na 13 lipca. Sojusz Lewicy Demokratycznej złożył w Sejmie wniosek o samorozwiązanie Sejmu. Platforma Obywatelska również złożyła wniosek o samorozwiązanie i dodatkowo złożyła 19 wniosków o wotum nieufności dla wszystkich ministrów rządu Jarosława Kaczyńskiego.

13 lipca 2007 Prezydium Samoobrony ponownie zdecydowało o wyjściu partii z koalicji, jednak ostateczną decyzję pozostawiło przewodniczącemu Andrzejowi Lepperowi, który po spotkaniu z przewodniczącym LPR Romanem Giertychem podjął decyzję o pozostaniu Samoobrony w koalicji rządowej, a także zdecydował wspólnie z LPR o powołaniu wspólnej partii o nazwie „Liga i Samoobrona” (LiS).

30 lipca LiS zażądało od PiS powołania Krzysztofa Sikory na ministra rolnictwa i rozwoju wsi, przywrócenia Daniela Pawłowca na stanowisko wiceszefa UKIE i powołania komisji śledczej ds. akcji CBA w Ministerstwie Rolnictwa. Wicepremier Przemysław Gosiewski powiedział tym postulatom „3 razy nie”.

31 lipca 2007 prezydent Lech Kaczyński powołał posła PiS Wojciecha Mojzesowicza na ministra rolnictwa i rozwoju wsi, czym złamana została przez PiS umowa koalicyjna zapewniająca Samoobronie Ministerstwo Rolnictwa.

5 sierpnia 2007 Rada Krajowa Samoobrony stwierdziła w uchwale, że koalicja została zerwana przez premiera Jarosława Kaczyńskiego, ogłosiła, że partii nie wiąże już umowa koalicyjna i zobowiązała swoich ministrów: Andrzeja Aumillera (minister budownictwa) i Annę Kalatę (minister pracy i polityki społecznej) do oddania się do dyspozycji premiera.

LPR postulowała zmianę na stanowisku premiera oraz złożenie wniosku o odwołanie marszałka Sejmu Ludwika Dorna i poparcie wniosków PO o wyrażenie przez Sejm wotum nieufności dla ministrów pochodzących z rekomendacji PiS. 8 sierpnia 2007 premier odwołał ministra spraw wewnętrznych i administracji Janusza Kaczmarka, ponieważ znalazł się w kręgu podejrzanych o przeciek ws. akcji CBA w Ministerstwie Rolnictwa w lipcu 2007. Janusz Kaczmarek w specjalnym oświadczeniu dla PAP napisał, że nie jest źródłem przecieku, a w kręgu podejrzeń ws. przecieku są też inni ministrowie. Kaczmarek twierdzi, że prokuratura pod kierownictwem Zbigniewa Ziobry nie jest w stanie wyjaśnić tej sprawy i potrzebna jest sejmowa komisja śledcza. Nowym szefem MSWiA został Władysław Stasiak. 10 sierpnia wicepremier Roman Giertych w imieniu LPR zaproponował ponowne rozmowy koalicyjne między PiS a Samoobroną i LPR, w wyniku których miałby zostać wyłoniony rząd bez partyjnych liderów – Giertycha, Kaczyńskiego, Leppera. Na czele nowego rządu mógłby stanąć zdaniem Giertycha Kazimierz Marcinkiewicz, Zyta Gilowska, Zbigniew Ziobro lub Kazimierz Michał Ujazdowski. Giertych powiedział, że LPR nie poprze wniosków o samorozwiązanie Sejmu.

Po odwołaniu z urzędu ministra MSWiA Janusz Kaczmarek mówił w wywiadach prasowych, że źródłem przecieku ws. akcji CBA mógł być minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro – 11 sierpnia informację tę potwierdził były wicepremier Andrzej Lepper, Ziobro miał powiedzieć o akcji CBA Lepperowi 14 czerwca 2007 podczas spotkania w Kancelarii Premiera. Kaczmarek powiedział też, że Ziobro szukał „haków” na ministra Zbigniewa Wassermanna i był inspiratorem artykułów prasowych stawiających Wassermanna w złym świetle.

11 sierpnia 2007 Roman Giertych poinformował po spotkaniu z premierem, że Jarosław Kaczyński zerwał umowę koalicyjną. Tego samego dnia Rada Polityczna PiS podjęła uchwałę, w której decyduje się na zerwanie koalicji PiS-Samoobrona-LPR oraz na przedterminowe wybory parlamentarne, które odbędą się prawdopodobnie 21 października.

13 sierpnia prezydent Lech Kaczyński na wniosek premiera zdymisjonował ministrów z LPR: Romana Giertycha i Rafała Wiecheckiego oraz Samoobrony RP: Annę Kalatę i Andrzeja Aumillera. W kolejnych dniach zdymisjonowani zostali wiceministrowie z LPR i Samoobrony.

W koalicji z PiS były także: Ruch Ludowo-Narodowy (prezes RLN Bogusław Kowalski był od 23 maja 2006 do 23 listopada 2007 sekretarzem stanu w Ministerstwie Transportu) i PSL „Piast” (wiceprezes PSL „Piast” Krzysztof Tołwiński był od 18 września 2007 do 16 listopada 2007 podsekretarzem stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa). W rządzie byli także przedstawiciele reaktywowanego przez Artura Balazsa SKL-u: Zbigniew Religa (minister zdrowia, początkowo w Partii Centrum) oraz Mirosław Mielniczuk, sekretarz stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej od 7 sierpnia 2006 do 20 listopada 2007 (wszedł do Rządu z rekomendacji Samoobrony nie będąc jej członkiem).

Skład Rady Ministrów

W dniu zaprzysiężenia 14 lipca 2006

W dniu dymisji 5 listopada 2007

Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

Gabinet Polityczny Prezesa Rady Ministrów

Komitet Integracji Europejskiej

Pozostali członkowie:

Wizyty zagraniczne prezesa Rady Ministrów Jarosława Kaczyńskiego

 Osobny artykuł: Wizyty zagraniczne premiera Jarosława Kaczyńskiego.

2006

2007

Zmiany w Radzie Ministrów

 Osobny artykuł: Kalendarium rządu Jarosława Kaczyńskiego.

Dymisja

5 listopada 2007 w Pałacu Prezydenckim w obecności prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego premier Jarosław Kaczyński podał kierowaną przez siebie Radę Ministrów do dymisji. Stało się to na kilka godzin przed pierwszym posiedzeniem Sejmu, co oznacza, że przyjęty przez premiera Kaczyńskiego tryb złożenia dymisji gabinetu (art. 162 ust. 2 pkt 3 Konstytucji RP) jest dobrowolnym ustąpieniem z urzędu, nie zaś obligatoryjną dymisją wynikającą z postanowień Konstytucji (art. 162 ust. 1). Według nich dotychczasowy prezes Rady Ministrów podaje Radę Ministrów do dymisji na pierwszym posiedzeniu nowo wybranego Sejmu.

Premier Kaczyński ponowił akt dymisji na pierwszym posiedzeniu Sejmu VI kadencji.

Prezydent RP postanowieniem z 5 listopada 2007 r. przyjął dymisję Rady Ministrów i powierzył jej pełnienie obowiązków konstytucyjnych do czasu zaprzysiężenia nowego składu Rady Ministrów (art. 162 ust. 3), które nastąpiło 16 listopada 2007 r.

Z chwilą przyjęcia dymisji rządu dymisję złożyli wszyscy sekretarze i podsekretarze stanu oraz wojewodowie i wicewojewodowie (art. 38 ustawy o Radzie Ministrów).

Zobacz też