Samogłoska półprzymknięta przednia zaokrąglona – typ samogłoski spotykany w językach naturalnych. Symbol, który przedstawia ten dźwięk w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym, to ø (ukośnie przekreślone o).

Języki, w których występuje ten dźwięk

• język duński: ø ^?/i øː, "wyspa"
• język estoński: köök køːk, "kuchnia"
• język farerski: øl øːl, "piwo"
• język fiński: tyttö tytːø, "dziewczyna"
• język francuski: peu pø, "niewiele"^[1]
• wschodnie dialekty języka lombardzkiego: coeur køːr, "serce" (zapisywana także "ö", szczególnie w Szwajcarii i we Włoszech)
• język niderlandzki: neus ^?/i nøːs, "nos" (standardowa wymowa, ale w Holandii z reguły ta głoska jest dyftongizowana - [nøʏ̯s] ^?/i)
• język niemiecki: schön ^?/i ʃøːn, "piękny"
• język norweski: øl øːl, "piwo"
• język rotumański: mösʻạki møːsʔɔki, "umieszczać w łóżku"
• język szwedzki: öl ^?/i øːl, "piwo"
• język węgierski: nő ^?/i nøː, "kobieta"^[2]

W niektórych językach występuje samogłoska średnia przednia zaokrąglona, nie posiadająca odrębnego symbolu IPA, zapisywana ø̞ lub œ̝ (najczęściej w pierwszy sposób), kiedy niezbędne jest rozróżnienie:

• Nowozelandzki angielski: bird bø̞̈ːd, "ptak" (samogłoska scentralizowana, w niektórych dialektach może być półotwarta œ)^[3]
• język fiński: rölli rø̞lːi, "Mietlica pospolita"^[4]
• północne dialekty języka katalońskiego: fulles ˈfø̞jəs, "liście" (w zapożyczeniach i wtrąceniach z języków oksytańskiego i francuskiego)
• język turecki: göz ɟø̞z, "oko"^[5]
• język węgierski: öl ^?/i ø̞l, "zabijać"^[6]

Przykład dźwiękowy ^?/i

Przypisy