Samorozwiązanie Sejmu

Skocz do: nawigacji, szukaj

Samorozwiązanie Sejmu – określenie stosowane w publicystyce[1] wobec skrócenia kadencji Sejmu na drodze uchwały sejmowej.

Skrócenie kadencji Sejmu przewiduje Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 98 ust. 3, który ustanawia wymaganą większość na 2/3 ustawowej liczby posłów[2]. Przegłosowanie takiej uchwały równoznaczne jest ze skróceniem kadencji Senatu[2]. Po rozwiązaniu Sejmu Prezydent RP zarządza wybory i wyznacza ich datę na dzień przypadający nie później niż w ciągu 45 dni od dnia przegłosowania skrócenia kadencji Sejmu[3].

W okresie III Rzeczypospolitej skrócenie kadencji Sejmu na drodze uchwały sejmowej miało miejsce dwukrotnie – w 1991 dokonał tego Sejm kontraktowy[4], zaś w 2007 Sejm V kadencji[5].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wojciech Szacki: Dziś samorozwiązanie Sejmu?. wyborcza.pl, 2007-09-07. [dostęp 13 lutego 2010].
  2. ↑ 2,0 2,1 Artykuł 98 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
  3. ↑ Artykuł 98 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
  4. ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 marca 1991 r. w sprawie terminu rozwiązania się Sejmu. sejm.gov.pl, 1991-03-09. [dostęp 13 lutego 2010].
  5. ↑ Poselski projekt uchwały w sprawie skrócenia kadencji Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej. sejm.gov.pl. [dostęp 13 lutego 2010].