Samuel Eto'o
Samuel Eto'o Fils (wym. [samɥɛl eto fis]; ur. 10 marca 1981 w Duali, Kamerun) – piłkarz kameruński, reprezentant kraju, grający na pozycji napastnika. Obecnie zawodnik rosyjskiego klubu Anży Machaczkała. Wcześnie występował m.in. w klubach RCD Mallorca, FC Barcelona i Inter Mediolan. Czterokrotnie wybierany Piłkarzem Roku Afryki (2003, 2004, 2005, 2010).
Biografia
Eto’o rozpoczął karierę klubową dopiero w wieku piętnastu lat, gdy do jego rodzinnego miasta zawitał poszukiwacz talentów wysłany do Afryki przez Real Madryt.
Jednak w Madrycie nie poznano się na talencie Eto’o. Mimo że zawodnik miał podpisany sześcioletni kontrakt, już w sezonie 1997/98 został on wypożyczony do grającego wówczas w drugiej lidze hiszpańskiej CD Leganés. Po zakończeniu wypożyczenia klub po raz kolejny zdecydował się przekazać na pewien czas Samuela pod opiekę działaczy Espanyolu Barcelona. Skłócony z trenerem katalońskiej drużyny Eto’o rzadko znajdował miejsce w podstawowej jedenastce. Sytuacja Kameruńczyka nie uległa także poprawie po Mistrzostwach Świata z 1998. Eto’o był najmłodszym uczestnikiem turnieju, licząc wtedy 17 lat i trzy miesiące. Niechciany w Madrycie został po raz kolejny wypożyczony - tym razem do Mallorki - gdzie grał aż do wygaśnięcia kontraktu z Realem.
W sezonie 2003/04 RCD Mallorca sięgnęła po Puchar Króla, pokonując w finale Recreativo de Huelva. Jednak problemy finansowe Mallorki i słaba postawa w całym sezonie, w efekcie czego klub skończył rozgrywki cudem utrzymując się w lidze, spowodowały, że napastnik zaczął poważnie myśleć nad zmianą barw klubowych. Uhonorowany tytułem najlepszego piłkarza Afryki 2003 mógł spokojnie czekać na oferty europejskich potentatów. Po czterech latach gry w zespole z Majorki, Eto’o stał się jego najlepszym strzelcem w historii pierwszoligowych występów zaliczając 54 trafienia. Skuteczność napastnika przyciągnęła uwagę FC Barcelona, która potrzebowała dobrego napastnika. Także FC Liverpool i Real Madryt chciały sprowadzić tego zawodnika. Jednak mający pierwszeństwo w negocjacjach Real, który wciąż posiadał 50 procent udziałów Kameruńczyka, zrezygnował z walki, gdyż Eto'o nie posiadał paszportu Unii Europejskiej. Ostatecznie Eto’o zasilił szeregi Barcelony stając się pierwszym Kameruńczykiem, który występował tym klubie. Suma odstępnego wynosiła 24 miliony euro i rozdzielona została po równo między Mallorcę i Real.
Z drużyną Barcelony zdobył Mistrzostwo Hiszpanii (dwukrotnie), Superpuchar Hiszpanii. W 2006 i 2009 triumfował z Barceloną w Lidze Mistrzów, sukces ten powtórzył także w 2010 w barwach Interu.
20 października 2007 roku otrzymał hiszpańskie obywatelstwo. W sezonie 2008/2009 w III rundzie kwalifikacji LM strzelił dwie bramki Wiśle Kraków (4:0).
W lipcu 2009 r. przeszedł do włoskiego Interu Mediolan. W nowej drużynie zadebiutował 30 lipca tego samego roku w sparingowym meczu z AS Monaco. Inter wygrał tamto spotkanie 1:0. Kameruńczyk stwierdził, iż szybko wpasował się w tę grupę zawodników i doskonale rozumie się z Diego Milito[2].
Po dwóch latach gry we Włoszech, w sierpniu 2011 media donosiły o zaawansowanych rozmowach w sprawie przejścia piłkarza do rosyjskiego klubu Anży Machaczkała[3]. 23 sierpnia 2011 rosyjski klub potwierdził że oba kluby osiągnęły porozumienie w sprawie transferu. Według informacji Kameruńczyk będzie najlepiej zarabiającym piłkarzem świata z kontraktem wartym ok. 15-20 mln euro rocznie[4]. W nowej drużynie zadebiutował 27 sierpnia 2011 w spotkaniu z FK Rostów. Pojawił się na boisku w 58 min., a w 80. min. zdobył wyrównującego gola (mecz zakończył się remisem 1:1)[5].
W grudniu 2011 piłkarska federacja Kamerunu zawiesiła Eto'o na 15 spotkań, karając go tym samym za udział w strajku reprezentantów Kamerunu, który doprowadził do odwołania towarzyskiego meczu z Algierią 15 listopada 2011[6]. Zawieszenie piłkarza wywołało falę krytyki ze strony władz państwowych Kamerunu, co spowodowało zmniejszenie kary przez tamtejszą federację piłkarską z piętnastu do czterech meczy[7]
Statystyka
Osiągnięcia
- 2010 Klubowe MŚ
- 2010/2011 Superpuchar Włoch
- 2009/2010 Puchar Włoch
- 2009/2010 Liga Mistrzów
- 2009/2010 Mistrzostwo Włoch
- 2008/2009 Liga Mistrzów
- 2008/2009 Mistrzostwo Hiszpanii
- 2008/2009 Puchar Króla
- 2005/2006 Superpuchar Hiszpanii
- 2005/2006 Liga Mistrzów
- 2005/2006 Mistrzostwo Hiszpanii
- 2004/2005 Superpuchar Hiszpanii
- 2004/2005 Mistrzostwo Hiszpanii
- 2002/2003 Puchar Hiszpanii
- 1999/2000 Liga Mistrzów
- 1997/1998 Puchar Interkontynentalny
- 2003 finalista Pucharu Konfederacji
- 2002 Puchar Narodów Afryki
- 2000 Puchar Narodów Afryki
- 2000 Złoty medal Turnieju Piłkarskiego Igrzysk Olimpijskich w Sydney
Osiągnięcia indywidualne
- 2008 Król strzelców Pucharu Narodów Afryki
- 2006 Król strzelców Pucharu Narodów Afryki
- 2005/2006 Król strzelców ligi hiszpańskiej
- 2005 Piłkarz Roku Afryki
- 2004 Piłkarz Roku Afryki
- 2003 Piłkarz Roku Afryki
Ciekawostki
- Był najmłodszym piłkarzem podczas mundialu w 1998 roku (miał wówczas 17 lat).
- Ma młodszych dwóch braci: Davida-Pierre'a Eto'o i Etienne'a Eto'o, którzy także są piłkarzami.
- Jest piłkarzem który zdobywał potrójną koronę w dwóch kolejnych latach (w 2009 z Barceloną, a w 2010 z Interem).
- Jest Katolikiem[8]
Przypisy
- ↑ Profil zawodnika na stronie klubu Iter Mediolan (ang.). [dostęp 18 kwietnia 2010].
- ↑ Eto'o zadowolony po debiucie w Interze. 22 maja 2010 roku zdobył z Interem Puchar LM, to już jego trzeci triumf w tych elitarnych rozgrywkach
- ↑ Samuel Eto,o rusza w step | rp.pl
- ↑ Liga rosyjska. Andżi Machaczkała potwierdza: Kupiliśmy Samuela Eto'o
- ↑ Samuel Eto'o już strzela dla nowego klubu - Onet Sport
- ↑ Piłka nożna. Eto'o odsunięty na 15 meczów reprezentacji
- ↑ Kara Eto'o zmniejszona do czterech meczów | rp.pl
- ↑ http://www.youtube.com/watch?v=9DGzqJ5g7Ps
Linki zewnętrzne