Serbia i Czarnogóra

Skocz do: nawigacji, szukaj
Hymn: Hej, Sloveni
(Hej, Słowianie) Język urzędowy serbski¹ Stolica Belgrad Ustrój polityczny republika federacyjna Ostatni szef rządu prezydent (ostatni) Svetozar Marović Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe 105. na świecie
102 350 km²
0,25% Liczba ludności (2005)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia 74. na świecie
10 829 175
105 osób/km² Jednostka monetarna dinar serbski³ (CSD) Okres istnienia 4 lutego 2003-5 czerwca 2006 Strefa czasowa UTC +1 – zima
UTC+2 – lato Kod ISO 3166 CS Domena internetowa .yu4 Kod samochodowy SCG Kod telefoniczny +381 ¹ Na terytorium Serbii i Czarnogóry używane były też języki lokalne. ² Także Przewodniczący Rady Ministrów. ³ W Kosowie i Czarnogórze euro. 4 W Czarnogórze

Serbia i Czarnogóra (serb. Srbija i Crna Gora/Србија и Црна Гора) – dawne państwo w Europie Południowej powstałe 4 lutego 2003 roku w miejsce dotychczasowej Federacyjnej Republiki Jugosławii i istniejące do 5 czerwca 2006 roku, kiedy to po proklamowaniu niepodległości przez Czarnogórę (3 czerwca 2006) parlament Serbii uznał Serbię za prawnego kontynuatora państwowości Serbii i Czarnogóry.

Geografia

Ważniejsze miasta: Belgrad, Kragujevac, Nisz, Nowy Sad, Pančevo, Podgorica, Subotica, Zemun.

Środowisko naturalne

Parki Narodowe na terenie Serbii i Czarnogóry:

  • Serbia
    • Djerdap (Nacionalni Park Djerdap) – 63,7 tys. ha
    • Kopaonik (Nacionalni Park Kopaonik) – 11,8 tys. ha
    • Tara (Nacionalni Park Tara) – 19,2 tys. ha
    • Sar Planina (Nacionalni Park Sar Planina) – 39 tys. ha
    • Fruska gora (Nacionalni Park Fruska Gora) – 25,4 tys. ha
  • Czarnogóra

Religia (2000)

Historia

 Osobny artykuł: Historia Serbii i Czarnogóry.

Porozumienie z 14 marca 2002, wynegocjowane za pośrednictwem Unii Europejskiej, podpisane przez prezydenta Jugosławii Vojislava Koštunicę i prezydenta Czarnogóry Milo Djukanovicia, przewidywało utworzenie przez Serbię i Czarnogórę luźnej federacji pod nazwą "Serbia i Czarnogóra". 9 kwietnia 2002 parlamenty obu republik opowiedziały się za porozumieniem. Po 3 latach obie republiki miały prawo rozpisać referenda w sprawie ogłoszenia własnej niepodległości. Federalny parlament jugosłowiański uchwalił, po dziewięciomiesięcznych negocjacjach, akt konstytucyjny, proklamowany 4 lutego 2003 roku. Nowe państwa miały wspólne:

  • prezydenta federalnego i 4 ministrów
  • jednoizbowy parlament
  • politykę obronną
  • politykę zagraniczną
  • miejsce w ONZ

Osobne natomiast były:

  • urzędy prezydentów
  • rządy
  • parlamenty
  • waluta (Serbia – dinar serbski, Czarnogóra – euro)
  • służby celne
  • policja
  • Sąd Konstytucyjny
  • polityka gospodarcza

Istnienie federacji stanęło pod znakiem zapytania 21 maja 2006 roku, gdy mieszkańcy Czarnogóry w referendum opowiedzieli się za separacją i powołaniem niezależnego państwa. Rozpad stał się faktem 3 czerwca 2006 po ogłoszeniu Deklaracji Niepodległości przez parlament Czarnogóry.

Podział administracyjny kraju


Ustrój polityczny

Federacja Serbii i Czarnogóry była republiką federacyjną. Władza ustawodawcza należała do parlamentu federacyjnego, tzw. Rady Obywatelskiej i Rady Republik (od 2005 nie funkcjonowały z powodu bojkotu ze strony Czarnogóry). Rada Obywatelska składała się z 138 członków (108 Serbia i 30 Czarnogóra), wybieranych w wyborach bezpośrednich, natomiast Rada Republik składała się z 40 członków, mianowanych po połowie przez parlamenty krajowe Serbii i Czarnogóry. Obie republiki federacji miały własne parlamenty, prezydentów i rządy. Prezydent federacji był wybierany wspólnie przez Radę Obywatelską i Radę Republik. Władzę wykonawczą sprawował rząd federalny.

Przypisy

  1. ↑ [1]Dane statystyczne zaczerpnięto z książki Patricka Johnstona i Jasona Mandryka pt. "Operation World", oraz z innych źródeł.

Zobacz też

  W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Serbia i Czarnogóra
Zobacz hasło Serbia i Czarnogóra w Wikisłowniku