Spółgłoska szczelinowa krtaniowa bezdźwięczna - rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: h

Artykulacja

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [h]:

• modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna
• tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, powietrze uchodzi przez jamę ustną (spółgłoska ustna)
• prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka (spółgłoska środkowa)
• jest to spółgłoska krtaniowa – Masy powietrza wydychanego z płuc przechodzą między więzadłami głosowymi, ale właściwie nie jest to spółgłoska szczelinowa.
• wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna

Spółgłoskę tę artykułuje się swobodnie wydychając powietrze, bez jakiegokolwiek napięcia mięśni gardła ani czynnego udziału języka.

Przykłady

• w języku angielskim: hat hæt "kapelusz"
• w języku fińskim: huone 'huo̯ne "pokój"
• w języku japońskim: hana hana "kwiat"
• w języku niemieckim: Hand hant "ręka"
• w języku tajskim: ห้า haː˥˩ "pięć"