Spółgłoska zwarta dwuwargowa dźwięczna
Spółgłoska zwarta dwuwargowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [b].
Artykulacja
Opis
W czasie artykulacji podstawowego wariantu [b]:
- modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji płucnej i egresji,
- tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, prąd powietrza uchodzi przez jamę ustną
- prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub przynajmniej powietrze uchodzi wzdłuż środkowej linii języka
- dolna warga kontaktuje się z górną wargą, tworząc zwarcie. Dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową, a następnie do przerwania utworzonej blokady i wybuchu (plozji)
- wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna
- pozycja języka i ust może zależeć od kontekstu, w jakim występuje głoska.
Warianty
Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:
- wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [bʲ]
- wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy wtedy o spółgłosce welaryzowanej: [bˠ]
- przewężenie w gardle, mówimy wtedy o spółgłosce faryngalizowanej: [bˤ]
- zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o spółgłosce labializowanej [bʷ]
Spółgłoska może być wymówiona:
- z rozwarciem bez plozji, mówimy wtedy o spółgłosce bez plozji: [b̚].
- tylko częściowo dźwięcznie, mówimy wtedy o spółgłosce ubezdźwięcznionej: [b̥]
- dysząco dźwięcznie (ang. breathy voice), mówimy wtedy o spółgłosce przydechowej (dźwięcznej): [b̤], [bʱ]
Zobacz też:
- bezdźwięczny odpowiedniki spółgłoski [b]: [p].
- spółgłoska iniektywna dwuwargowa dźwięczna: [ɓ]
Przykłady
- w języku polskim: byt bɨt
- w języku angielskim: baby ˈbeɪbi "małe dziecko"
- w języku arabskim: ﻛﺘﺐ [kæˈtæb] "on pisał"
- w języku hiszpańskim: beso ˈbeso "pocałunek"
- w języku nowogreckim: μπίρα ˈbira "piwo"
Terminologia
Spółgłoska zwarta dwuwargowa to inaczej spółgłoska okluzywna bilabialna.