Spółgłoska zwarta dziąsłowa bezdźwięczna

Skocz do: nawigacji, szukaj

Spółgłoska zwarta dziąsłowa bezdźwięczna - rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [t].

Artykulacja

Opis

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

Warianty

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [tʲ]
  • wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy spółgłosce welaryzowanej: [tˠ]
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: [tˤ]
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce [tʷ]

Spółgłoska może być wymówiona:

  • z rozwarciem bez plozji, mówimy wtedy o spółgłosce bez plozji: [t̚].
  • z silnym przydechem (aspiracją), mówimy wtedy o spółgłosce przydechowej (aspirowanej): [tʰ]

Przykłady

Zobacz też