Spytko III (ur. 1398, zm. 6 maja 1439) – syn Spytka II i jego żony Elżbiety Węgierskiej, kasztelan biecki.

W 1436 roku ufundował on gotycki kościół parafialny w Jasieniu

Od 1437 r. związany był z husytami, był przeciwnikiem biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego, który pozbawił go wpływów na rzecz rodów Oleśnickich i Odrowążów. Popierał wyprawy Zygmunta Korybutowicza w celu objęcia tronu Czech.

Gdy biskup Oleśnicki zawiązał w Nowym Mieście Korczynie antyhusycką konfederację, Spytek najechał miasto i 3 maja 1439 r. zawiązał konfederację polskich husytów. Opuszczony przez większość sojuszników poniósł śmierć w bitwie pod Grotnikami nad Nidą dnia 6 maja tegoż roku. Miał syna Spytka.

Śmierć Spytka

Jan Długosz tak opisuje śmierć Spytka:

Król Władysław III Warneńczyk wkrótce po tym skasował „wyrok” takiego „sądu”, przywracając szlachectwo i majątek wdowie i rodzinie Spytka. Kierunek polityczny konfederacji Melsztyńskiego odniósł jednak sukces po jego śmierci przez uznanie króla Kazimierza Jagiellończyka, uzyskanie stanowisk przez jego stronników, a wreszcie starania o tron czeski dla Jagiellona, zakończone koronacją na króla Czech Władysława syna Kazimierza Jagiellończyka. Do unii personalnej między polską, a Czechami jednak nie doszło.

Bibliografia

• Jerzy Lesław Wyrozumski Historia Polski, do roku 1505, PWN 1982.
• Paweł Jasienica Polska Jagiellonów, PIW 1988.
• Marek Derwich(red.) Monarchia Jagiellonów, Wydawnictwo Dolnośląskie 2003.