Stanisław Zawadzki (1743-1806)
Stanisław Zawadzki (ur. 1743 w Warszawie, zm. 19 października 1806 w Warszawie) – generał-major wojsk koronnych, od 1792 dowódca kompanii pontonierów[1], polski architekt doby klasycyzmu.
Edukację zawodową pobierał w Rzymie (Akademia Świętego Łukasza), gdzie zetknął się z projektami Palladia. Po powrocie do kraju rozpoczął karierę wojskową (dosłużył się stopnia generała majora wojsk inżynieryjnych). Oskarżony przez swojego pomocnika i ucznia Hilarego Szpilowskiego o wadliwy projekt i nadużycia przy budowie koszar w Kamieńcu Podolskim, został zdymisjonowany z wojska (1783) i poświęcił się budownictwu cywilnemu. W czasie powstania kościuszkowskiego opracowywał plany obrony stolicy.[1]
Dzieła
- projekt pałacu w Dobrzycy,
- Pałac w Śmiełowie
- Pałac w Lubostroniu
- projekt ratusza w Siedlcach
- przebudowa pałacu Ogińskich w Siedlcach
- przebudowa koszar Mirowskich
- przebudowa Zamku Ujazdowskiego w Warszawie
- pałac dla Szczęsnego Potockiego w Tulczynie na Podolu
- kościół św. Tekli w Krzyżanowicach pod Pińczowem,
- kościół św. Michała Archanioła w Nowym Dworze Mazowieckim
- kościół św. Stanisława Biskupa w Siedlcach.
Przypisuje się mu również autorstwo projektu kościoła św. Piotra i Pawła w Międzyrzecu Podlaskim. Według jego projektu rozpoczęto też budowę Pałacu Tyszkiewiczów w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu (ostatecznie zrealizowano projekt Jana Kamsetzera), oraz przebudowę dawnego pałacu Jana Humańskiego w Warszawie (Miodowa 26, róg Długiej) Był także autorem projektu portyku dobudowanego do pałacu w Czerniejewie.