Szymon Niemiec (działacz LGBT)

Skocz do: nawigacji, szukaj

Szymon Niemiec (ur. 5 października 1977 w Warszawie) – polski działacz organizacji LGBT, duchowny chrześcijańsko-progresywny.

Życiorys

Absolwent studiów licencjackich na Wydziale Politologii i Nauk Społecznych Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie. Posiada ponadto uprawnienia instruktora teatralnego, instruktora modelingu i fotomodelingu. Od lat 90. zajmuje się fotografią. W latach 1987–2000 był członkiem Kabaretu Szczęśliwa Trzynastka. W swoim dorobku artystycznym ma role w charakterze drag queen pod pseudonimem Mata Sapi[1].

Od 2007 prowadzi własną firmę zajmującą się organizacją imprez, sesji fotograficznych i projektów wydawniczych.

Działacz społeczny

Działacz społeczności LGBT, pomysłodawca i wieloletni współorganizator warszawskich Parad Równości. W latach 2001-2005 pełnił funkcję prezesa zarządu Międzynarodowego Stowarzyszenia Gejów i Lesbijek na Rzecz Kultury w Polsce (ILGCN)[2]. W latach 2002-2005 pełnił funkcję rzecznika prasowego Antyklerykalnej Partii Postępu Racja. Członek i sygnatariusz Unii Lewicy. Od 30 kwietnia 2005 członek Rady Wojewódzkiej Mazowieckiej Unii Lewicy III RP. Od 6 maja 2005 wiceprzewodniczący Unii Lewicy III RP.

Od 2008 członek National Lesbian and Gay Journalists Association i prezes zarządu fundacji Przyjaciele Szymona.

Duchowny WKR

Od 2006 diakon Wolnego Kościoła Reformowanego w Polsce, działającej obecnie jako Zjednoczony Kościół Chrześcijański "niezarejestrowanej chrześcijańskiej grupy wyznaniowej"[3]. Od 9 listopada 2008 starszy pastor i członek Prezbiterium Generalnego Wolnego Kościoła Reformowanego[4].

18 kwietnia 2010 w Seattle podczas I Dorocznej Konferencji Zjednoczonego Kościoła Chrześcijańskiego w Stanach Zjednoczonych Ameryki został ordynowany przez biskupa Davida Stronga na pastora i wyznaczony na Dziekana Misji Zjednoczonego Kościoła Chrześcijańskiego w Europie[5][6].

21 kwietnia 2012 w Warszawie na Konferencji Generalnej Zjednoczonego Kościoła Chrześcijańskiego jednogłośnie w tajnym głosowaniu wybrany biskupem tego kościoła[7].

Działalność pisarska

W 2007 opublikował polskie wydanie swojej autobiografii pod tytułem Tęczowy koliber na tyłku[8]. W 2009 ukazały się dwie kolejne książki jego autorstwa: Qchnia Queer i Soli Deo Gloria.

Publikacje

Przypisy

Linki zewnętrzne