Tadeusz Bolduan (ur. 1930 w Kościerzynie, zm. 10 czerwca 2005 w Gdyni), polski dziennikarz, działacz kaszubski.

Syn Teodora, przedwojennego burmistrza Wejherowa, zamordowanego przez hitlerowców, po wojnie wraz z bratem Rajmundem wychowywał się w domu dziecka.

Współtwórca i aktywny działacz Zrzeszenia Kaszubskiego, później Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego. W latach 50. był gorącym obrońcą Słowińców na łamach prasy, co wymagało wielkiej odwagi cywilnej.

W latach 1957-1961 był redaktorem naczelnym dwutygodnika "Kaszёbё". Na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych był redaktorem naczelnym miesięcznika Pomerania, wydawanego przez ZK-P; Kanclerzem Kapituły medali św. Wojciecha i księcia Mściwoja II, ustanowionych w 1996 r. przez Radę Miasta Gdańska i przyznawanych za szczególne zasługi dla tego miasta; przyznano mu tytuł Zasłużonego Ziemi Wejherowskiej; w 2002 r. zasiadał w Komitecie Honorowym Roku Bolduanowskiego ustanowionego przez Zarząd Miasta Wejherowa z okazji 100. rocznicy urodzin jego ojca Teodora.

Był człowiekiem wielkiej kultury osobistej, niezwykle pracowitym i aktywnym do ostatnich dni swojego życia. Powszechnie szanowany w środowisku kaszubsko-pomorskim, choć niektóre jego poglądy nie spotkały się z akceptacją i traktowane są obecnie jako historyczny anachronizm (uważał np. że język kaszubski jest gwarą języka polskiego).

Zmarł w Szpitalu Miejskim w Gdyni na skutek obrażeń odniesionych podczas potrącenia przez samochód na ulicy Sopotu.

Bibliografia podmiotowa

Ogłosił ponad dwadzieścia książek poświęconych tematyce kaszubskiej, m.in.:

• Gryf - godło Pomorza,
• Trybun Kaszubów. Opowieść o Antonim Abrahamie,
• Nie dali się złamać,
• Nowy bedeker kaszubski, Gdańsk: Polnord. Wydawnictwo Oskar, 2002, ISBN 83-86181-84-2.