Kraj działania Polska Data i miejsce urodzenia 9 marca 1956
Lidzbark Warmiński Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk biskup polowy Wojska Polskiego Okres sprawowania 2004–2010 Wyznanie katolickie Kościół rzymskokatolicki Prezbiterat 6 czerwca 1982 Nominacja biskupia 16 października 2004 Sakra biskupia 30 października 2004

Tadeusz Stefan Płoski (ur. 9 marca 1956 w Lidzbarku Warmińskim, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski biskup rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk prawnych, biskup polowy Wojska Polskiego w latach 2004–2010, generał dywizji.

Życiorys

Wykształcenie i praca naukowa

W 1976 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego Metropolii Warmińskiej „Hosianum” w Olsztynie. Święcenia kapłańskie otrzymał 6 czerwca 1982 z rąk biskupa Jana Obłąka. W latach 1983–1986 studiował prawo kanoniczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Lublinie. W 1993 w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie obronił doktorat nt. Sąd Biskupi Diecezji Warmińskiej w latach 1957–1971. Studium prawno-historyczne. 11 grudnia 2007 zdał kolokwium habilitacyjne przed Radą Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu na podstawie rozprawy Duszpasterstwo w Wojsku Polskim. Studium prawne z uwzględnieniem praw człowieka i prawa humanitarnego uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych.

W 1994 na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej w Warszawie ukończył Podyplomowe Studia Operacyjno-Strategiczne. Był zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Prawa Kanonicznego i Wyznaniowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. W 2008 został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego oraz kierownikiem Katedry Prawa Administracyjnego i Nauki o Administracji na Wydziale Prawa i Administracji. W 2010 otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego^[1].

Kapłaństwo i służba wojskowa

Po przyjęciu święceń kapłańskich był wikariuszem w parafii św. Józefa w Morągu. Od 1986 pracował w kurii biskupiej oraz sądzie biskupim diecezji warmińskiej w Olsztynie. W tym okresie pełnił funkcję redaktora naczelnego „Warmińskich Wiadomości Diecezjalnych”. Był również duszpasterzem Wyższej Szkoły Pedagogicznej i Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie.

W 1992 został skierowany do służby w Ordynariacie Polowym Wojska Polskiego. Początkowo piastował posadę notariusza, a w 1994 powierzono mu obowiązki szefa Wydziału Duszpasterskiego Kurii Polowej w Warszawie. Od 1995 był dziekanem Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, a od 2001 Biura Ochrony Rządu. W latach 1995–2001 kierował redakcją pisma „Nasza Służba”, natomiast w latach 1996–2004 był opiekunem alumnów Wyższego Seminarium Duchownego Ordynariatu Polowego. Pracował także jako korespondent Radia Watykańskiego i Katolickiej Agencji Informacyjnej. W 1999 otrzymał godność prałata. W 2001 został kanclerzem Kurii Polowej.

16 października 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem polowym Wojska Polskiego. Dwa tygodnie później przyjął sakrę biskupią z rąk nuncjusza apostolskiego abp. Józefa Kowalczyka, który dokonał konsekracji wraz z biskupem diecezjalnym warszawsko-praskim abp. Sławojem Leszkiem Głódziem oraz metropolitą warmińskim abp. Edmundem Piszczem.

Biskup Płoski był członkiem Rady Prawnej Episkopatu Polski oraz delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. harcerzy, kombatantów i duszpasterstwa policji. W 2005 premier Marek Belka powołał go w skład Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.

Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku^[2]. Pochowany został 19 kwietnia 2010 w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie.

Upamiętnienie

26 maja 2010 Rada Miejska Olsztyna podjęła uchwałę o nazwaniu części dotychczasowej alei generała Władysława Sikorskiego ulicą Biskupa Tadeusza Płoskiego (na odcinku od ulicy Biskupa Tomasza Wilczyńskiego do granic miasta)^[3]. 28 października 2010 w Katedrze Polowej Wojska Polskiego w Warszawie odsłonięto i poświęcono jego popiersie^[4], a 7 kwietnia 2011 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową na frontonie Klubu Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie^[5].

Awanse oficerskie

• kapitan – 1992
• major – 1995
• podpułkownik – 1998
• pułkownik – 2000
• generał brygady – 2004^[6]
• generał dywizji – 2006^[7]
• generał broni – 2010 (pośmiertnie)^[8]

Odznaczenia i wyróżnienia

Państwowe i resortowe

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 2010, pośmiertnie^[9]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2008^[10]
• Złoty Krzyż Zasługi – 2007^[11]
• Srebrny Krzyż Zasługi – 1999^[12]
• Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
• Złoty Medal „Za Zasługi dla Policji”
• Złoty Medal "Za Zasługi dla Pożarnictwa" – 2009^[13]
• Odznaka Honorowa BOR – 2009^[14]
• Złota Odznaka „Zasłużony dla Służby Celnej” – 2010, pośmiertnie^[15][16]
• Wielki Oficer Orderu Zasługi – 2008, Portugalia^[17]

Pozostałe

• Komandoria Missio Reconciliationis
• Medal Pro Memoria
• Odznaka Honorowa „Za Wybitne Zasługi dla Ligi Obrony Kraju”
• Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Stowarzyszenia Kawalerów Orderu Wojennego Virtuti Militari”
• Odznaka „Za zasługi dla Ogólnopolskiego Związku Żołnierzy Batalionów Chłopskich”
• Honorowa Odznaka Organizacyjna „Za Zasługi dla Związku Piłsudczyków Rzeczypospolitej Polskiej” – 2009^[18]
• Krzyż Honorowy Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej – AD AMICUM – 2010, pośmiertnie^[19]
• Wyróżnienie „Zasłużony dla Miasta Warszawy” – 2010, pośmiertnie^[20].

Przypisy

Bibliografia

• Nota biograficzna Tadeusza Płoskiego na stronie Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego [dostęp 2010-12-05]

Linki zewnętrzne

• Tadeusz Płoski w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2010-12-05]
• Tadeusz Płoski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [dostęp 2010-12-05]