Trasa wyścigu Data 7 - 29 lipca 2007 Etapów 21 Dystans 3569,9 km Czas zwycięzcy 91h 00' 26" (39.23 km/h) Zgłoszenia 189 kolarzy Ukończyło wyścig 141 kolarzy Podium Pierwsze miejsce Alberto Contador Drugie miejsce Andy Schleck Trzecie miejsce Levi Leipheimer Pozostałe klasyfikacje Górska Mauricio Soler Punktowa Tom Boonen Młodzieżowa Alberto Contador Najaktywniejszych Amets Txurruka Drużynowa Discovery Channel Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Oficjalna strona WWW

94. Tour de France rozpoczął się 7 lipca 2007 w Londynie a zakończył się 29 lipca 2007 w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 20 etapów. Organizatory wyróżnili wśród nich:

• 11 etapów płaskich,
• 6 etapów górskich,
• 1 średni etap górski,
• 2 etapy indywidualnej jazdy na czas.

Cała trasa liczyła 3569,9 km^[1].

Etapy

Klasyfikacje po poszczególnych etapach

Uwagi

• (1) = Na pierwszym etapie Fabian Cancellara (zwycięzca prologu) jechał w żółtej koszulce, a Andreas Klöden w zielonej koszulce (drugi w prologu).
• (2) = W etapie 8. lider klasyfikacji generalnej, Linus Gerdemann, włożył żółtą koszulkę, a drugi w klasyfikacji młodzieżowej, Mauricio Soler włożył białą koszulkę.
• (3) = W etapach od 9. do 16. lider klasyfikacji generalnej Michael Rasmussen włożył żółtą koszulkę. W etapie 9. koszulkę lidera klasyfikacji górskiej włożył Sylvain Chavanel (drugi w klasyfikacji górskiej), a w etapach od 10. do 16. Mauricio Soler.
• (4) = 24 lipca 2007 Team Astana wycofała się po pozytywnym wyniku testu Aleksandra Winokurowa na nielegalną transfuzję krwi.
• (5) = 25 lipca 2007 zaraz po zwycięstwie Rasmussena w etapie 16, Rabobank usunęła kolarza z Tour de France za oszukiwanie swojej drużyny i podejrzenia o stosowanie dopingu.
• (6) = W etapie 17. nikt nie włoży żółtej koszulki po wycofaniu Rasmussena.
• (7) = W etapach 18. do 20. lider klasyfikacji generalnej Alberto Contador włożył żółtą koszulkę. Białą koszulkę włożył 3. w klasyfikacji młodzieżowej Amets Txurruka, ponieważ drugi w tej klasyfikacji, Mauricio Soler, był liderem klasyfikacji górskiej.
• (8) = Freddy Bichot został wybrany najbardziej walecznym kolarzem 20. etapu. Po 19. etapie, jazdy indywidualnej na czas Amets Txurruka został wybrany najbardziej walecznym kolarzem w całym wyścigu.

Klasyfikacja końcowa

Klasyfikacje po zakończeniu wyścgu na podstawie oficjalnej strony Tour de France^[2]

Klasyfikacja generalna

Klasyfikacja punktowa

Klasyfikacja górska

Klasyfikacja młodzieżowa (do lat 25)

Klasyfikacja drużynowa

Drużyny kolarskie

 Osobny artykuł: Tour de France 2007/Zawodnicy.

W wyścigu wystartuje 21 drużyn każda składająca się z 9 kolarzy (łącznie 189 kolarzy). Drużyny te reprezentują następujące kraje:

• Belgia

Predictor-Lotto

Quick Step-Innergetic

• Dania

Team CSC

• Francja

AG2R Prévoyance

Agritubel

Bouygues Télécom

Cofidis, le Crédit par téléphone

Crédit Agricole

La Française des Jeux

• Niemcy

Gerolsteiner

T-Mobile Team

• Włochy

Lampre-Fondital

Liquigas

Team Milram

• Holandia

Rabobank

• Hiszpania

Caisse d'Epargne

Euskaltel-Euskadi

Saunier Duval-Prodir

• Szwajcaria

Astana

• Wielka Brytania

Barloworld

• Stany Zjednoczone

Discovery Channel Pro Cycling Team

Faworyci przed wyścigiem

W związku z tym, że w wyścigu nie biorą udział poprzedni triumfatorzy: Lance Armstrong i Floyd Landis faworytem według notowań bukmacherów jest Aleksander Winokurow, który nie wystartował w Tour de France 2006 z powodu braku zawodników w drużynie, ale wygrał Vuelta a España w 2006 roku. Pozostali faworyci do zwycięstwa to Andreas Klöden, trzeci w Tour de France 2006 oraz Alejandro Valverde drugi w Vuelta a España w 2006 roku.

Poniżej przedstawiono notowania bukmacherów^[3] z dnia 7 lipca 2007, dnia startu 94. Tour de France, kolarzy którzy mają największe szanse na wygranie wyścigu.

Afery dopingowe

Już przed rozpoczęciem wyścigu atmosfera wokół niego nie była przyjemna. Wszyscy kolarze zgłoszeni do tegorocznego Touru musieli podpisać specjalne oświadczenia. Zawierały one m.in. stwierdzenia, że kolarz nie jest zamieszany w używanie niedozwolonego dopingu, a w przypadku potwierdzenia stosowania zabronionego dopingu oprócz sankcji wynikających z przepisów UCI kolarz poniesie karę finansową w wysokości rocznych zarobków.

Pomimo takich środków przedsięwziętych przez organizatorów wyścigu nie obyło się bez skandali dopingowych. Pierwszy skandal związany był z osobą niemieckiego kolarza Patrika Sinkiewitza z grupy T-Mobile Team. Do wiadomości publicznej 18 lipca 2007 dotarły informację, iż stwierdzono u niego podwyższony poziom testosteronu. Kolarz ten nie brał już udziału w wyścigu, gdyż w efekcie zderzenia z kibicem podczas 8. etapu, nie przystąpił kolejnego dnia do wyścigu. W efekcie ogłoszenia tych informacji, dwie publiczne niemieckie stacje ZDF oraz ARD wycofały się z relacjonowania wyścigu na żywo^[4]. Testy antydopingowe, których wyniki były pozytywne przeprowadzono 8 czerwca podczas obozu treningowego w Pirenejach grupy T-Mobile Team. Niemiecki kolarz poprosił o analizę próbki B. Jednak zanim została ona zakończona, zrezygnował z niej i przyznał się do smarowania ramion maścią żelową zawierającą testosteron podczas obozu treningowego^[5].

Kolejny skandal związany był z drużyną Astana, która po 15 etapie, w dzień odpoczynku 24 lipca, wycofała się z wyścigu w związku z przeciekiem informacji, iż w próbce A pobranej od Aleksandra Winokurowa po 13 etapie indywidualnej jazdy na czas, wygranym przez kazaskiego kolarza stwierdzono doping krwi. U Kazacha stwierdzono obecność dwóch różnych rodzajów czerwonych krwinek, czyli wykryto u niego transfuzję krwi od zgodnego dawcy. W momencie wycofania się drużyny zajmowała ona pierwsze miejsce w klasyfikacji drużynowej, a dwaj jej członkowie zajmowali wysokie miejsca w klasyfikacji generalnej. Andreas Klöden był 5 a Andriej Kaszeczkin był 8. Warto zaznaczyć, iż w świetle przepisów dopiero pozytywny wynik próbki B może być podany do wiadomości publicznej i w wyniku tego możliwa jest dyskwalifikacja. Dlatego w tym wypadku organizatorzy poprosili o wycofanie się ekipy Astana^[6]. Aleksander Winokurow nie przyznał się do stosowania dopingu. W oświadczeniu jakie opublikował stwierdził, że "by zrobić, to o co się go oskarza trzeba być szalonym, a on szalony nie jest". Stwierdzenie to ma swoje podstawy, gdyż Winokurow nie miał już szans na wygranie wyścigu mając ponad 30 minutową stratę do lidera, a wygranie etapu oznacza konieczność poddania się kontroli antydopingowej. Ponadto kolarz dodał po rozmowach z swoimi lekarzami, iż obecność dwóch rodzajów czerwonych krwinek może wynikać z wypadku jakiemu uległ Kazach podczas 5. etapu Touru. 30 lipca 2007 po opublikowaniu pozytywnego wyniku próbki B Winokurow został zwolniony przez Astanę^[7].

Przed rozpoczęciem 16 etapu w dniu 25 lipca sześć ekip francuskich (AG2R, Agritubel, Bouygues Telecom, Cofidis, Crédit Agricole, Française des Jeux) i dwie niemieckie (Gerolsteiner, T-Mobile) siedząc na ziemi przez kilka minut po rozpoczęciu etapu protestowało przeciwko dopingowi w kolarstwie. Niestety wśród protestujących byli również winni. Włoski kolarz Cristian Moreni z ekipy Cofidis stosował doping. W próbce pobranej od niego po 11. etapie wykryto podwyższony poziom testosteronu. Francsuka ekipa, nie czekając na prośby organizatorów wyścigu, wycofała się z niego. Włoski kolarz, nie prosząc o kontrekspertyzę, automatycznie przyznał się do winy^[8].

Inny charakter miała afera związana z duńskim kolarzem Michaelem Rasmussenem. Na miesiąc przed rozpoczęciem Tour de France 2007 kolarz ten miał na koncie dwa ostrzeżenia od UCI związane z jego nieobecnością w miejscu jakie wskazał. Kolejne ostrzeżenie groziło sankcjami.Podczas trwania wyścigu, gdy po 16. etapie Rasmussen miał ponad 3 minutową przewagę nad drugim w klasyfikacji Alberto Contadorem oraz walczył o wygraną w klasyfikacji górskiej, został on wycofany przez ekipę Rabobank. Powodem tej decyzji było oszukanie kierownictwa ekipy, do której dotarły informacje od włoskiego dziennikarza. Stwierdził on, iż widział duńczyka we Włoszech, w momencie, gdy ten poinformował swoją drużynę, że przygotowuje się w Meksyku, rodzinnym kraju żony^[9].

Dzień po zakończeniu wyścigu, 30 lipca ogłoszono, iż u hiszpańskiego kolarza Ibana Mayo stwierdzono pozytywny wynik testu antydopingowego wykrywając u niego EPO. Próbki pobrane zostały 24 lipca podczas drugiego dnia odpoczynku^[10].

W efekcie całego zamieszania związanego z dopingiem wokół wyścigu wzmogła się wojna pomiędzy organizatorami, a unią kolarską. Organizatorzy wyścigu oskarżyli UCI między innymi o niesprawne działanie. Miało to związek ze sprawą Rasmussena, który nie zostałby dopuszczony do wyścigu w przypadku przekazania przez UCI odpowiednich informacji.

Przypisy