Tytus Karpowicz (ur. 4 stycznia 1915^[1] w Wilnie, zm. 25 grudnia 2009 w Gawrych Rudzie) – polski pisarz, autor książek skierowanych do dzieci i młodzieży.

Autor wielu książek, wielokrotnie wznawianych (ponad 850 tys. wydanych egzemplarzy) oraz ekranizowanych. Debiutował w wieku 14 lat, w 1931, na łamach pisma "Słowo". Był harcerzem. Studiował na SGGW w Warszawie oraz jednocześnie filologię polską, etnografię i socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. Współpracował z „Łowcem Polskim".

Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. Aresztowany i więziony przez NKWD w łagrach sowieckich. Po zakończeniu działań wojennych był redaktorem naczelnym wrocławskiego oddziału "Słowa Powszechnego" i prezesem koła krajoznawczego. Mieszkał we Wrocławiu, Jeleniej Górze, Karpaczu, Lwówku Śląskim i Białymstoku, a od 1976 w Gawrych Rudzie.

Książki

• Żelazny wilk
• Moja wojna
• Lato po indiańsku
• Saga o niedźwiedziu
• Władca Doliny Morskiego Oka
• Księga puszczy
• Szlakiem czarnego zwierza
• W zielonych lasach młodości
• Wadera
• Pieśń wileńskich lasów

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Pożegnanie T. Karpowicza