Język urzędowy szwedzki i Riksmål/Nynorsk Stolica Sztokholm i Christiana Ustrój polityczny królestwo Typ państwa unia personalna Ostatnia głowa państwa król Oskar II Powierzchnia
 • całkowita
774 184 km² Liczba ludności (1905)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
7 560 000^[1]
9 osób/km² Jednostka monetarna Riksdaler (Szwecja)
Korona norweska (Norwegia) Data powstania 14 stycznia 1814 Data likwidacji 26 października 1905

Unia szwedzko-norweska – istniejąca od 14 sierpnia 1814 do 7 czerwca 1905 unia personalna pomiędzy Królestwem Szwecji i Królestwem Norwegii. Kraje te były połączone osobą monarchy. Pierwszym wspólnym królem Szwecji i Norwegii był Karol XIII.

Szwecja i Norwegia były już wcześniej w unii personalnej, nazwanej unią kalmarską. Po jej rozpadzie Norwegia stała się częścią Danii.

Akt unii

Akt unii wszedł w życie w obu krajach w różnych terminach. W Norwegii był częścią prawa konstytucyjnego Rigsakten, a w Szwecji – serią przywilejów będących ponad regularnym prawem, zwaną Riksakten. Kongres wiedeński nie miał zdania w sprawie unii szwedzko-norweskiej.

Przypisy