Việt Minh
Việt Minh (skrót od Việt Nam Ðộc Lập Ðồng Minh Hội, „Liga na rzecz Niepodległości Wietnamu”) – organizacja założona w 1941 roku przez wietnamskie stronnictwa niepodległościowe, związane z Komunistyczną Partią Indochin, której celem było uniezależnienie Wietnamu (wchodzącego wówczas w skład Indochin Francuskich) od Francji Vichy. Ligą kierował Nguyễn Tất Thành – lepiej znany jako Hồ Chí Minh. Innymi założycielami byli Lê Duẩn, Võ Nguyên Giáp i Phạm Văn Đồng.
W czasie II wojny światowej azjatyckie obszary kolonialne Francji okupowała Japonia. Ponieważ Việt Minh wystąpił również przeciwko Japończykom, uzyskał taktyczne poparcie Chin i USA. Gdy Japonia poddała się w sierpniu 1945 r., Việt Minh próbował przejąć kontrolę nad krajem i uniezależnić go od Francji. Deklaracja niepodległości stała się jednak początkiem 10-letniej wojny wyzwoleńczej (I wojna indochińska), przy czym tym razem Stany Zjednoczone wsparły Francję.
Francuskie Siły Zbrojne poddały się ostatecznie w 1954 r. po przegranej bitwie pod Điện Biên Phủ, która oznaczała koniec kolonialnej pozycji Wietnamu. Wkrótce potem po genewskich rozmowach pokojowych Wietnam został tymczasowo podzielony na dwa osobne państwa – Wietnam Północny i Wietnam Południowy. Na 1956 rok zaplanowano wybory, które miały doprowadzić do połączenia obu krajów. Việt Minh przejął jednak kontrolę nad Wietnamem Północnym (11 października 1954 r.) i kraj stał się państwem komunistycznym, a jego pierwszym premierem został mianowany Hồ Chí Minh.
Wietnam Południowy, wspierany przez USA, odrzucił wynegocjowane w 1954 r. porozumienie i odmówił przeprowadzenia wyborów, obawiając się, że Hồ Chí Minh, jako bohater narodowy, wygra te wybory. Partyzantka południowowietnamska (w tym wielu członków Việt Minh), która wystąpiła przeciwko południowowietnamskiemu rządowi, utworzyła Narodowy Front Wyzwolenia Wietnamu, zwany przez Amerykanów Vietcongiem, który stał się później głównym przeciwnikiem Stanów Zjednoczonych w czasie wojny wietnamskiej w latach 60. i 70.