Język urzędowy staroangielski, kornijski Stolica Vintan Ceaster Ustrój polityczny monarchia Pierwszy król Cerdic Ostatni król Athelstan założone 519 Unifikacja Anglii przez Athelstana 927 Religia dominująca pogaństwo
chrześcijaństwo

Wessex - jedno z siedmiu państw heptarchii anglosaskiej. Położone na południowym krańcu Brytanii, graniczyło od wschodu z Susseksem, północy z Mercją, od południowego zachodu z Kornwalią. Od południa Wessex otaczało morze. W IX wieku Wessex objął przewodnictwo w heptarchii, zawdzięczając to w dużej mierze inwazji Wikingów na państwa anglosaskie. Za panowania króla Alfreda Wielkiego (871-899) Wessex jako jedyny nie został podbity przez duńskich najeźdźców. Do 1066 roku Wessex był przewodnim królestwem anglosaskim i jako takie Królestwo Wessex utożsamiane było z Królestwem Anglii. Dopiero w 1066 roku po podboju dokonanym przez Wilhelma I Zdobywcę potęga Wessex została zniszczona, a Królestwo Anglii stało się oficjalną nazwą państwa.

Nazwa

Nazwa królestwa pochodziła od staroangielskiego West Seaxe (Sasi zachodni), którego używano dla odróżnienia terenów przez nich zasiedlonych od ziem Eealdesaxe (starych Sasów), zamieszkujących, znajdującą się w Niemczech, Saksonię^[1].

Zobacz też

• władcy Wesseksu

Przypisy