Wielka Przełęcz Świętego Bernarda

Skocz do: nawigacji, szukaj

Wielka Przełęcz Świętego Bernarda (franc. Col du Grand-Saint-Bernard, wł. Colle del Gran San Bernardo, niem. Grosser Sankt Bernhard, ret. Pass dal Grond Son Bernard) - przełęcz w Alpach Zachodnich, w głównym alpejskim grzbiecie wododziałowym, na granicy Włoch i Szwajcarii. Mieści się ona pomiędzy masywem Mont Blanc a Alpami Pennińskimi. Przez przełęcz przechodzi droga (tunel) łączące dolinę Rodanu na północy i dolinę Dora Baltea na południu.

Przełęcz jest najwyższym punktem historycznego, znanego już od średniowiecza pod nazwą Via Francigena transalpejskiego szlaku, którym pielgrzymi z Anglii i Francji pielgrzymowali do Rzymu.

Przełęcz znana jest przede wszystkim z przemarszu wojsk napoleońskich w roku 1800. Na terenie przełęczy znajduje się ponadto pochodzący z około 1050 roku klasztor kanoników regularnych, założony przez Bernarda z Menthon. Powstał on głównie z myślą służenia jako punkt etapowy wędrującym tędy pielgrzymom. Wkrótce tutejsi mnisi zasłynęli też z niesienia pomocy zagubionym lub śmiertelnie zmęczonym podróżnym.

Od nazwy przełęczy wzięła się nazwa rasy psów - bernardynów, które pomagały i do dziś pomagają w górskich akcjach ratowniczych.

19 lipca 2006 przełęcz odwiedził Benedykt XVI. Wizyta ta do końca była utrzymywana w tajemnicy i nikt spoza otoczenia papieża o niej nie wiedział.

Galeria

Zobacz też

Linki zewnętrzne