Witold Juliusz Kapuściński (ur. 4 marca 1910 r. w Halle (Saale) (Niemcy) - zm. 6 lipca 1988 r. we Wrocławiu) - polski poeta i prozaik.

Ukończył Wydział Lekarski na Uniwersytecie Poznańskim. Uzyskał stopień doktora medycyny na Uniwersytecie Jagiellońskim. Specjalizował się w Paryżu. W 1928 r. debiutował na łamach prasy jako poeta. W 1930 r. ogłosił tom poezji pt. Hinduski sen wspólnie z Edwinem Herbertem jako Zygmunt Psarski. W latach 1939-1944 przebywał w Warszawie, gdzie był wykładowcą w konspiracyjnym Uniwersytecie Ziem Zachodnich. Był żołnierzem Armii Krajowej oraz uczestnikiem powstania warszawskiego. Od 1946 r. przebywał we Wrocławiu, gdzie był wieloletnim kierownikiem Katedry Okulistyki na Uniwersytecie Wrocławskim i Akademii Medycznej.

Twórczość

• Bonne chance, Cuba (reportaże)
• Słupy Heraklesa. Refleksje z podróży do Argentyny
• Gobi. Wiersze z lat 1929-1958
• Człowiek, czy humanista w kosmosie (szkice)
• Mięguszowiecki (powieść)

Bibliografia

• Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współczesni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.