Witold Zalewski (ur. 4 stycznia 1921 w Siedlcach, zm. 4 lutego 2009 w Warszawie) – polski pisarz, publicysta, scenarzysta, reportażysta, uczestnik powstania warszawskiego.

Życiorys

Podczas okupacji niemieckiej działał zarówno w podziemnym życiu literackim jak i w ruchu oporu: studiował historię na tajnych kompletach Uniwersytetu Ziem Zachodnich i należał do Armii Krajowej. Jako pisarz debiutował w 1943 roku na łamach pisma "Dźwigary".

Uczestniczył w walkach w Lubelskiem, następnie walczył w powstaniu warszawskim. Po jego kapitulacji przebywał w niemieckim obozie jenieckim, z którego wyszedł w 1945 roku. Od 1946 pracował w redakcji tygodnika "Pokolenie", zaś od 1948 był współredaktorem "Nowin Literackich". W latach 1952-1963 pracował dla "Przeglądu Kulturalnego", a od 1963 do 1970 dla "Kultury". Był kierownikiem literackim Zespołu Filmowego "Tor".

Twórczość

• 1946 – Śmiertelni bohaterowie
• 1949 – Broń
• 1950 – Traktory zdobędą wiosnę
• 1951 – Urodzaj
• 1953 – Na wirażu
• 1957 – Ziemia bez nieba
• 1958 – W poszukiwaniu dnia dzisiejszego
• 1960 – Ranny w lesie
• 1960 – Widok Żółtej Rzeki. Chiny (seria: "Świat się zmienia")
• 1963 – Półsezon w wielkim świecie (seria: "Świat się zmienia")
• 1964 – Pruski mur
• 1965 – Noce i świt i inne utwory
• 1968 – Odmiany nadziei
• 1972 – Splot słoneczny
• 1975 – Czarne jagody
• 1976 – Dolina Królów
• 1979 – Ostatni postój
• 1981 – Niezwyciężeni
• 1985 – Pożegnanie twierdzy
• 1988 – Wysłannik

W 1950 roku z okazji Święta 22 lipca otrzymał Nagrodę Państwową III. stopnia za Traktory zdobędą wiosnę.^[1]

Linki zewnętrzne

• Notka biograficzna na stronie wydawnictwa "Agawa"

Przypisy