Wojciech Brydziński
Wojciech Brydziński (ur. 28 stycznia 1877 w Stanisławowie, zm. 4 maja 1966 w Warszawie) – polski aktor teatralny, filmowy i radiowy, reżyser.
Życiorys
W wieku 17 lat wystąpił na scenie objazdowego Teatru im. Fredry w Stanisławowie. Po kilku latach występów w objazdach zamieszkał w 1899 w Łodzi i znalazł się w zespole Teatru Polskiego. W 1906 przeniósł się do Warszawy i zaangażował do Teatru Rozmaitości. W 1914 Arnold Szyfman zaproponował mu pracę w nowym Teatrze Polskim, ale po wybuchu I wojny światowej Brydziński wraz z innymi członkami zespołu został deportowany do Rosji, gdzie w Moskwie powstała filia Teatru Polskiego. W 1922 powrócił do kraju.
W okresie międzywojennym występował w wielu filmach. Po wojnie powrócił do Teatru Polskiego, gdzie wystąpił m.in. w inaugurującej powojenną działalność Lilli Wenedzie Juliusza Słowackiego.
Gdy Arnold Szyfman został pozbawiony stanowiska dyrektora teatru, Brydziński złożył dymisję i przeszedł do Polskiego Radia. Gdy Szyfman powrócił na stanowisko dyrektora, Brydziński powrócił do Teatru Polskiego. Występował do 1963.
Zmarł 4 maja 1966 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 73-VI-1).
Filmografia
- Dzieje grzechu (1911) – Zygmunt Szczerbic
- Ofiara namiętności (1912)
- Krwawa dola (1912)
- Zemsta spoza grobu (1913)
- Grzech (1913)
- Niewolnica zmysłów (1914) – Jan
- Żona (1915) – fabrykant Ławrecki
- Kobieta, która widziała śmierć (1919)
- Iwonka (1925) – poeta Poraj, ojciec Iwonki
- Pan Tadeusz (1928) – Adam Mickiewicz
- Magdalena (1929) – Jan Beruda
- Znachor (1937) – ojciec Leszka
- Ułan Księcia Józefa (1937) – weteran inwalida
- Płomienne serca (1937)
- Za winy niepopełnione (1938) – ojciec Leszczyca
- Geniusz sceny (1939) – generał
Odznaczenia i nagrody
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – w związku z 75-tą rocznicą urodzin, za wybitną pracę artystyczną (1952)[1]
- Order Sztandaru Pracy I klasy – w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki (1955)[2]
- Złoty "Wawrzyn Akademicki" – za szerzenie zamiłowania do polskiej literatury dramatycznej (1937)[3]
- Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za rolę Aktora I w Hamlecie Williama Szekspira na Festiwalu Szekspirowskim (1947)
- Nagroda państwowa I stopnia za całokształt twórczości artystycznej ze szczególnym uwzględnieniem pracy scenicznej w Polsce Ludowej (1951)
- Nagroda m.st. Warszawy (1957)
Przypisy
- ↑ M.P. z 1952 r. Nr 64, poz. 984
- ↑ M.P. z 1955 r. Nr 91, poz. 1144
- ↑ Rocznik Polskiej Akademii Literatury 1937–1938, Warszawa 1939, s. 175.
Linki zewnętrzne
- Wojciech Brydziński w bazie filmweb.pl
- Wojciech Brydziński w bazie filmpolski.pl
- Wojciech Brydziński w bazie e-teatr.pl
Bibliografia
- Wojciech Brydziński w bazie filmpolski.pl
- Wojciech Brydziński w bazie filmweb.pl
- Wojciech Brydziński w bazie e-teatr.pl
- Witold Sadowy: "Wojciech Brydziński", Gazeta Wyborcza – Stołeczna nr 130 z dnia 5 czerwca 2006