Kontrakt na Zaawansowany Myśliwiec Taktyczny (Advanced Tactical Fighter) był realizacją programu przedsięwziętego przez Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych w celu opracowania myśliwca przewagi powietrznej nowej generacji jako środka zaradczego na ogólnoświatowe zagrożenia, w tym intensywny rozwój radzieckich prototypów RAM-L i RAM-K, wyprzedzających o pół generacji dotychczasowe amerykańskie myśliwce serii dziesięć.

W 1981 roku Siły Powietrzne Stanów Zjednoczonych zadeklarowały zapotrzebowanie na maszynę, która mogłaby zastąpić myśliwiec F-15 Eagle. Konstrukcja następcy miała posiadać nowo rozwijające się technologie, w tym udoskonalone stopy i materiały kompozytowe, aktywne systemy sterowania Fly by wire, napędy odrzutowe o znacznie większej mocy oraz technologię stealth.

Zapytanie ofertowe zostało wydane w czerwcu 1986 roku a w listopadzie zostały stworzone dwa zespoły, Lockheed/Boeing/General Dynamics oraz Northrop/McDonnell Douglas do podjęcia 50-miesięcznego stadium rozwojowego, kończącego się testem dwóch prototypów, YF-22 oraz YF-23.

W sierpniu 1991 roku, po wyrównanej walce projekt YF-22 został ogłoszony zwycięzcą, a koncern Lockheed Martin został zobowiązany do opracowania i budowy Zaawansowanego Myśliwca Taktycznego.

Galeria

Początkowe koncepty ATF: